Ένας αιώνας «φάρος γνώσης» για τη Νέα Κρώμνη
100 χρόνια αδιάλειπτης προσφοράς
στην παιδεία και την κοινωνία
από το 14ο Δημοτικό σχ. Δράμας
► Μιλάνε στον «Π.Τ.» ο δ/ντής του σχολείου κ.Σαλπιγγίδης και το μέλος του Π.Σ. ΑΚΡΙΤΕΣ Ν. Κρώμνης κ. Παναγιωτίδης
► Απόσπασμα από τον συγκινητικό χαιρετισμό της κας. Χρύσας Παπαδοπούλου
Του Θανάση Πολυμένη
ΜΕ ΜΙΑ ΠΑΡΑ πολύ όμορφη εκδήλωση, το 14ο Δημοτικό σχολείο Δράμας, γιόρτασε τα 100 λειτουργίας του, από το 1926 μέχρι το 2026. Και όταν ένα σχολείο, κλείνει 100 χρόνια αδιάλειπτης λειτουργίας, είναι ιδιαίτερα σημαντικό.
Στην εκδήλωση παραβρέθηκε πλήθος κόσμου, εκπαιδευτικοί, γονείς και μαθητές, περιφερειακοί σύμβουλοι, αντιδήμαρχοι καθώς και εκπρόσωποι φορέων. Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε από το 14ο Δημοτικό σχολείο, την Ιερά Μητρόπολη Δράμας καθώς και από τον Πολιτιστικό Σύλλογο ΑΚΡΙΤΕΣ Ν. Κρώμνης
Η εκδήλωση ξεκίνησε με χαιρετισμό από τον περιφερειακό σύμβουλο ΑΜΘ κ. Κώστα Κόντο, την αντιδήμαρχο Δήμου Δράμας κα. Σοφία Τσακιρίδου, το μέλος της Μέριμνας Ποντίων Κυριών Δράμας και παλιά μαθήτρια του σχολείου κα. Χρύσα Παπαδοπούλου, το δ/ντη Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Δράμας κ. Διαλεκτόπουλο, ενώ ο διευθυντής του σχολείου κ. Ανδρέας Σαλπιγγίδης αναφέρθηκε στη μεγάλη ιστορία του σχολείου και την πορεία του όλα αυτά τα χρόνια.
Στο πλαίσιο της εκδήλωσης ακολούθησαν διάφορα θεατρικά και μουσικοκινητικές δράσεις από μαθητές και μαθήτριες του σχολείου και μάλιστα χωρισμένα σε έξι ενότητες.
Η πρώτη ενότητα είχε τίτλο: «Πριν την Καταστροφή» (σ.σ. εννοεί την Καταστροφή της Σμύρνης). Η δεύτερη ενότητα είχε τίτλο «Η άνθηση στον Πόντο. Η τρίτη ενότητα, «Η καταστροφή». Στην τέταρτη ενότητα, «Το νέο ξεκίνημα στη Ν. Κρώμνη». Στην πέμπτη ενότητα, «Σχολικές αναμνήσεις» και στην έκτη «Σύγχρονη εποχή».
Σαλπιγγίδης: Μια πρωτοποριακή σκέψη
Για την μεγάλη αυτή εκδήλωση, μίλησε στον «Π.Τ.» ο διευθυντής του σχολείου κ. Ανδρέας Σαλπιγγίδης σημειώνοντας: «Είναι μια επετειακή εκδήλωση αφιερωμένη στα 100 χρόνια λειτουργίας του 14ου Δημοτικού Σχολείου. Με την ευκαιρία αυτή, είναι και η σημερινή δράση που κάνουμε, ο Σύλλογος Διδασκόντων σε συνεργασία με τον Πολιτιστικό Σύλλογο «Ακρίτες» Νέας Κρώμνης και με την αρωγή της Ιεράς Μητρόπολης. Είναι μια εκδήλωση σχολική των παιδιών μαζί με τους εκπαιδευτικούς».
Αναφερόμενος στην ιστορία του σχολείου, σημειώνει ότι «ξεκινάει το 1926, όταν ο Μητροπολίτης Λαυρέντιος και ο εκπαιδευτικός Νίκος Γεωργιάδης, παροτρύνουν τους κατοίκους να κρατήσουν ένα κομμάτι από τους κλήρους τους και να φτιάξουν αυτό το σχολείο, το πάρκο στη συνέχεια, το αθλητικό κέντρο και το νεκροταφείο. Γι’ αυτό βλέπουμε στη Νέα Κρώμνη ότι έχουμε όλο αυτό το κομμάτι το οποίο είναι κοινόχρηστο. Αυτή ήταν η πρωταρχική και πρωτοποριακή σκέψη τότε. Και βλέπουμε ότι όλο αυτό σήμερα έχει μεγάλη αξία. Και αν έβλεπαν σήμερα όλοι αυτοί οι άνθρωποι το τι έχει γίνει, θα ήταν υπερήφανοι».
Η πορεία του σχολείου
Ερωτώμενος για τη πορεία του σχολείου όλα αυτά τα χρόνια, ο Σαλπιγγίδης επισημαίνει: «Τα πρώτα δύσκολα χρόνια εκείνης της εποχής, με τους πολέμους, τα χρόνια της κατοχής και τον εμφύλιο, ήταν ένα μικρό σχολείο με μικρό αριθμό μαθητών.
Μετά τη δεκαετία του ’70 ο αριθμός των μαθητών άρχισε να ανεβαίνει, γιατί και η περιοχή ανέβηκε οικιστικά, δημιουργήθηκαν πολλά νέα σπίτια, έχουν έρθει πολλές νέες οικογένειες. Και τη δεκαετία του 1990 φτάσαμε να έχουμε μέχρι και 180 παιδιά. Το 2011 συγκεκριμένα είχαμε 186 μαθητές. Βλέπουμε ότι υπήρχε μια αύξηση στον αριθμό των μαθητών και στον αριθμό των τάξεων που λειτουργούσαν στο σχολείο».
Η μείωση…
Συνεχίζοντας, σημειώνει ο ίδιος, ότι, «τα τελευταία χρόνια δυστυχώς, όπως συμβαίνει σε όλες τις σχολικές μονάδες με τη μείωση του μαθητικού πληθυσμού, έχουμε και εδώ μια μείωση. Λειτουργούμε ως εξαθέσιο σχολείο με Τμήμα Ένταξης και συμμετέχουμε σε πάρα πολλές δράσεις, ευρωπαϊκά προγράμματα, προγράμματα συνεργασίας με το Ειδικό Σχολείο, με πολιτιστικούς φορείς και άλλους και είμαστε ένα σχολείο σε πλήρη λειτουργία».
Παναγιωτίδης: «Γιορτάζουμε έναν αιώνα ζωής του σχολείου»
Για την επετειακή εκδήλωση μίλησε στον «Π.Τ.» και ο εκπρόσωπος του Πολιτιστικού Συλλόγου «ΑΚΡΙΤΕΣ» κ. Γιάννης Παναγιωτίδης, επισημαίνοντας: «Φέτος δεν γιορτάζουμε απλώς τα γενέθλια ενός κτιρίου. Γιορτάζουμε έναν αιώνα ζωής του 14ου Δημοτικού Σχολείου Δράμας. Από το 1926, όταν οι πρώτοι μαθητές πέρασαν το κατώφλι του στη Νέα Κρώμνη, μέχρι σήμερα, το 2026, το σχολείο αυτό υπήρξε κάτι πολύ παραπάνω από ένα μέρος διδασκαλίας. Υπήρξε η δεύτερη αγκαλιά για χιλιάδες παιδιά».
Όπως σημείωσε, «η προσφορά του σχολείου μας στον αιώνα που πέρασε είναι τριπλή:
Στη Γνώση: Μέσα σε αυτές τις αίθουσες, η άγνωστη λέξη έγινε νόημα και το λευκό χαρτί έγινε όνειρο. Εδώ χτίστηκαν οι βάσεις για τους επιστήμονες, τους τεχνίτες και τους πολίτες του αύριο.
Στην Κοινωνία: Το σχολείο μας υπήρξε ο συνδετικός κρίκος της γειτονιάς μας. Σε δύσκολες εποχές κράτησε την κοινότητα ενωμένη, διασώζοντας την ιστορική μνήμη και τις αξίες των προγόνων μας.
Στην Ψυχή: Γιατί το 14ο δεν έμαθε στα παιδιά μόνο “γράμματα”, αλλά τους έμαθε να συνεργάζονται, να ονειρεύονται και να σέβονται».
Τόνισε ακόμα ο ίδιος, ότι, «κοιτάζοντας σήμερα τους μαθητές μας, βλέπουμε το μέλλον μας. Η μεγαλύτερη προσφορά αυτού του σχολείου είναι ακριβώς αυτή: Η σύνδεση.
Συνδέουμε το 1926 με το 2026 όχι με νοσταλγία, αλλά με ελπίδα.
Γιατί όσο οι αυλές των σχολείων γεμίζουν με παιδικές φωνές, η ιστορία μας θα συνεχίζει να γράφεται με τα πιο όμορφα χρώματα».
Χρύσα Παπαδοπούλου: Η δημιουργία του συνοικισμού Ν. Κρώμνης
Ιδιαίτερα συγκινητικός ήταν ο χαιρετισμός της κα. Χρύσας Παπαδοπούλου, παλιά πρόεδρος της Μέριμνας Ποντίων Κυριών και μαθήτρια «δεύτερης γενιάς και τρίτης γενιάς προσφύγων» όπως είπε. Αξίζει να μεταφέρουμε εδώ ένα μέρος στα όσα αναφέρθηκε:
«Η ανταλλαγή των πληθυσμών, το πιο απάνθρωπο μέσο επίλυσης διαφορών μεταξύ των κρατών, μετά τη Μικρασιατική καταστροφή, έφερε στη Δράμα πλήθος ξεριζωμένων, καθημαγμένων προσφύγων. Αφήνοντας πίσω τους χιλιάδες θύματα θηριώδους εθνοκάθαρσης των Νεότουρκων, άταφους νεκρούς, βεβηλωμένα ιερά προσκυνήματα, βανδαλισμένους τάφους, κατεστραμμένα σχολεία και εκκλησιές.
Με την παραχώρηση οικοπέδων στη βορειοανατολική πλευρά της πόλης, δημιούργησαν τον συνοικισμό. Με έμπνευση, οραματισμό και δημιουργό τον μακαριστό Μητροπολίτη Λαυρέντιο Παπαδόπουλο, από την Βαρενού της Κρώμνης, εξ ου και Νέα Κρώμνη, τελευταίο Μητροπολίτη Χαλδίας και Κερασούντας. Και τη συνδρομή του αρχιμανδρίτη Πανάρετου Τοπαλίδη, τελευταίου καθηγούμενου της μονής Βαζελώνος του Πόντου, του εκπαιδευτικού Νίκου Γεωργιάδη, επιφανών Ποντίων και φυσικά όλων των κατοίκων.
Εκείνοι οι περήφανοι Πόντιοι πρόσφυγες παραχώρησαν μέρος του κτηματικού τους μεριδίου για να μεταλαμπαδεύσουν σε αυτούς τους χώρους τους ασύλληπτους θησαυρούς της τρισχιλιόχρονης ιστορίας τους, που κανένας εξολοθρευτής δεν μπόρεσε να υφαρπάξει».
