250 νέοι και νέες από όλη τη χώρα στο Παρανέστι ισχυροποιούν δεσμούς και ενδυναμώνουν την ιστορική μνήμη Στον «Π.Τ.» μίλησε ο κ. Χρυσοβαλάντης Παπαδόπουλος, πρόεδρος του Συνδέσμου Ποντιακών Σωματείων ΑΜΘ της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος

20η Πανελλήνια Συνάντηση Ποντιακής Νεολαίας

250 νέοι και νέες από όλη τη χώρα

στο Παρανέστι ισχυροποιούν δεσμούς

και ενδυναμώνουν την ιστορική μνήμη

Στον «Π.Τ.» μίλησε ο κ. Χρυσοβαλάντης Παπαδόπουλος, πρόεδρος του Συνδέσμου Ποντιακών Σωματείων ΑΜΘ της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος

Του Θρασύβουλου Πεγγαρά

Στον Δήμο Παρανεστίου θα φιλοξενηθεί για την φετινή χρονιά, για δεύτερη φορά μάλιστα μετά το 2013, η 20η Επετειακή Πανελλήνια Συνάντηση Ποντιακής Νεολαίας (Π.Ο.Ε.). Η συνάντηση θα πραγματοποιηθεί το τριήμερο Παρασκευή 7, Σάββατο 8 και Κυριακή 9 Αυγούστου, και 250 περίπου νέοι και νέες θα φιλοξενηθούν στο ΚΠΕ – οικισμό της ΔΕΗ στο Παρανέστι.

Η φετινή συνάντηση φέρει έναν βαθύτατα επετειακό και συγκινησιακό χαρακτήρα, καθώς είναι αφιερωμένη στη συμπλήρωση 20 χρόνων από την πρώτη ιστορική διοργάνωση του θεσμού που ένωσε τους νέους του ποντιακού ελληνισμού. Παράλληλα, είναι αφιερωμένη στη μνήμη του επίτιμου προέδρου της Π.Ο.Ε., Γεωργίου Παρχαρίδη, του οποίου το όραμα, η ανιδιοτελής προσφορά και η αμέριστη αγάπη για τη νέα γενιά, αποτελούν πολύτιμη παρακαταθήκη και φάρο για τη νεολαία.

Ο κεντρικός θεματικός άξονας της φετινής διοργάνωσης θα έχει διαθεματικό χαρακτήρα, καλύπτοντας ένα ευρύ και πολυδιάστατο φάσμα εισηγήσεων, ομιλιών και δραστηριοτήτων που συνδυάζουν την επιστήμη, τον πολιτισμό, την τέχνη και την παράδοση.

Παπαδόπουλος: «Οι αξίες, οι αγώνες και η γενοκτονία των Πόντιων, μαθήματα για τη νέα γενιά»

Στον «Π.Τ.» μίλησε ο Δραμινός πρόεδρος του Συνδέσμου Ποντιακών Σωματείων Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος, κ. Χρυσοβαλάντης Παπαδόπουλος, για τις λεπτομέρειες και τους στόχους της συνάντησης: «Φέτος είναι η 20η επετειακή συνάντηση. Αποτελεί την κορυφαία ετήσια εκδήλωση της Ποντιακής Νεολαίας στην Ελλάδα, και η Συντονιστική Επιτροπή Νεολαίας της ομοσπονδίας μας έχει μεγάλο ρόλο σε αυτήν την συνάντηση. Συγκεντρώνει εκατοντάδες νέους και νέες, από όλη τη χώρα. Επίσης έχουμε κόσμο και από το εξωτερικό. Κάθε χρόνο έρχονται κάποιοι άνθρωποι από το εξωτερικό, με πολύ ένθερμο ενδιαφέρον, για να πάρουν μέρος σε αυτήν τη συνάντηση.

Σκοπός των συναντήσεων είναι η διατήρηση και μετάδοση της πολιτιστικής κληρονομιάς, η καλλιέργεια της ιστορικής μνήμης, της παράδοσης, των εθίμων του ποντιακού ελληνισμού, της ποντιακής διαλέκτου. Να τα περάσουμε όλα αυτά στις νεότερες γενιές μέσα από κάποια βιωματικά εργαστήρια, κάποιες συζητήσεις που γίνονται κάθε χρόνο, κάποιες πολιτιστικές δράσεις. Και φυσικά μέσα από τα μουχαμπέτια, όπως λέμε και εμείς οι Πόντιοι, τα γλέντια που κάνουμε δηλαδή στο κλείσιμο της βραδιάς».

Πως επιλέχθηκε το Παρανέστι

«Επειδή φέτος», μας ενημερώνει ο κ. Παπαδόπουλος, «η συνάντηση κανονικά δεν ήταν να γίνει στην περιφέρειά μας, αρνήθηκε η περιφέρεια που ήταν αρμόδια για τη διεξαγωγή, οπότε ήμασταν εμείς οι επόμενοι στη σειρά. Κάθε χρόνο μία περιφέρεια έχει την αρμοδιότητα της συνάντησης. Πρωταρχικός σκοπός μας ήταν να γίνει κάπου κοντά στη Δράμα, ώστε να είμαι σε θέση να την οργανώσω όσο καλύτερα μπορώ. Κι έτσι πρόεκυψε το Παρανέστι που είναι ένας πανέμορφος τόπος. Και μάλιστα, έχει ξαναγίνει στο Παρανέστι το 2013 και είχε αφήσει τις καλύτερες εντυπώσεις. Είναι η συνάντηση που συζητάνε περισσότερο μέχρι και σήμερα. Και το θετικό είναι ότι τώρα ερχόμαστε σε καλύτερες εγκαταστάσεις, πιο προετοιμασμένοι, και με μεγαλύτερη εμπειρία».

Ιστορικότητα, πολιτισμός και ιδιοσυγκρασία των Ποντίων

Η ιστορία των Ποντίων από την αρχαιότητα στον Εύξεινο Πόντο, έως την αυτοκρατορία της Τραπεζούντας και τον ξεριζωμό, είναι μεγάλη και σημαντική. Τα βασικά τους γνωρίσματα περιλαμβάνουν την αρχαία καταγωγή, τη θρησκευτική και εθνική ανθεκτικότητα και τον δυναμικό πολιτισμό. Έλληνες από τη Μίλητο ίδρυσαν πόλεις στις ακτές του Εύξεινου Πόντου από τον 8ο αιώνα π.Χ. Οι Κομνηνοί ίδρυσαν το 1204 το κράτος της Τραπεζούντας, το οποίο έπεσε στους Οθωμανούς το 1461. Στις αρχές του 20ού αιώνα υπέστησαν διωγμούς και τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, αναγκάζοντας εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους να έρθουν ως πρόσφυγες στην Ελλάδα.

Όσον αφορά την ιδιοσυγκρασία τους, το περήφανο φρόνημα, η φιλόξενη διάθεση, και ο μουσικοχορευτικός τους πλούτος, είναι παροιμιώδη. Ο πολιτισμός τους, με τη λύρα, το νταούλι και τους λεβέντικους χορούς, εκφράζει τη λύπη για την απώλεια της πατρίδας αλλά και τη δύναμη της ζωής. Μία δε, από τις σπουδαιότερες υπηρεσίες που προσέφεραν στη πατρίδα, ήταν ότι κράτησαν την ελληνική γλώσσα, δια της ποντιακής διαλέκτου, και τη χριστιανική πίστη, ζωντανές για αιώνες, μακριά από τον εθνικό κορμό. Διακρίθηκαν επίσης για τη μαχητικότητα, την εργατικότητα, την προκοπή και την αλληλεγγύη τους στις νέες πατρίδες.

Παπαδόπουλος: «Η μόνη χαμένη μάχη είναι αυτή που δε δόθηκε»

Διαρκής και ανευόδωτος είναι και ο αγώνας των όπου Γης Ποντίων, προκειμένου να αναγνωριστεί η γενοκτονία που συνετελέσθη εις βάρος τους. Συναντήσεις όπως η επερχόμενη στο Παρανέστι, προάγουν, σύμφωνα με τον κ. Παπαδόπουλο, την ενδυνάμωση και τη συνεχεία του ποντιακού πολιτισμού και γένους: «Ούτως η άλλως, το θετικό με την καλλιέργεια της ποντιακής συνείδησης, είναι ότι μεταφέρεται πρώτα μέσα από τις οικογένειές τους. Αφενός τα παιδία από μικρά, μυούνται στη ποντιακή παράδοση, διδάσκονται τα ήθη και έθιμα της πατρίδας, χορούς, ποντιακές λύρες, την ποντιακή διαλεκτό. Και εμείς από την πλευρά μας με τις συναντήσεις που διοργανώνουμε, θέλουμε να δημιουργήσουμε δεσμούς και να τους ενισχύσουμε όσο μπορούμε στους νέους ανθρώπους.

Ο πρωταρχικός λόγος όμως που τα παιδιά είναι ευαισθητοποιημένα είναι λόγω μιας τραγικής πραγματικότητας. Είναι αυτό που έχουν ζήσει οι πρόγονοί τους, οι πολύ κοντινοί όμως. Δηλαδή στα περισσότερα ποντιακά σπίτια, υπάρχει ένας παππούς ή μια γιαγιά που έχει βιώματα από τον ξεριζωμό. Οπότε όλα αυτά περνάνε στο παιδί από την αρχή της ζωής του ακόμα, και μαθαίνει ότι τον παππού του, τον προπάππου του, τους συγγενείς του, τους σκότωσαν, και όσους απέμειναν, τους έδιωξαν στον ελλαδικό χώρο. Αυτομάτως το παιδί δημιουργεί μέσα του μία ασπίδα και θέλει να προστατεύσει όλο αυτό το βίωμα των πρόγονων του, για τη μνήμη του παππού και της γιαγιάς. Έτσι ξεκινάει, και ενισχύεται φυσικά με το να μάθουν αργότερα την ιστορία.

Ευτυχώς γίνεται πάρα πολύ καλή δουλειά πλέον και στα σχολεία. Η Παμποντιακή Ομοσπονδία κατάφερε φέτος να παιχτεί στα δημοτικά σχολεία ένα βιντεάκι animation για τη Γενοκτονία των Ποντίων, που παλιότερα είχαν αφαιρεθεί κεφάλαια από βιβλία για τη Γενοκτονία. Και φέτος καταφέραμε να παιχτεί ένα βιντεάκι, να δουν τα παιδιά, από το δημοτικό ακόμα, ότι υπήρξε η Γενοκτονία και ότι αυτό που κάνουμε εμείς τώρα, δηλαδή ακόμα και αυτή η συνάντηση που κάνουμε, μπορεί να έχει και εκπαιδευτικό και ψυχαγωγικό χαρακτήρα.

Πρωταρχικός μας σκοπός σε κάθε περίπτωση, είναι η αναγνώριση της Γενοκτονίας διεθνώς. Έχει γίνει ήδη σε 14 χώρες και σε 9 πολιτείες των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Σκοπός μας –και αυτός ήταν και ο σκοπός της δημιουργίας της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος– ήταν και είναι η γνωστοποίηση της Γενοκτονίας διεθνώς και η αναγνώρισή της από όλες τις χώρες. Και η Ελλάδα άργησε βέβαια να αναγνωρίζει τη Γενοκτονία, άργησε 70 χρόνια. Παρόλα αυτά το έκανε. Ωστόσο πρέπει να γίνει και διεθνώς. Και το σημαντικότερο είναι να αναγνωρίσει η γείτονα χώρα τη Γενοκτονία που η ίδια συνετέλεσε. Πράγμα φυσικά που δεν συγκεντρώνει πολλές πιθανότητες, όσο όμως βρισκόμαστε στο προσκήνιο, τουλάχιστον ακούγεται η φωνή και η απαίτησή μας.

Σε αυτό το τριήμερο camp λοιπόν, 250 περίπου νέοι άνθρωποι θα συναντηθούν, θα μάθουν κάποια πράγματα, θα υπάρξει μια επανασύνδεση. Γιατί αυτό ουσιαστικά είναι το ζητούμενο. Κάθε χρόνο να συναντιούνται, να συγκεντρώνονται και να δημιουργούν μεταξύ τους δεσμούς που αργότερα, αυτοί οι δεσμοί θα γίνουν πιο ισχυροί, ώστε να δώσουν τον δικό τους αγώνα, είτε για την αναγνώριση της γενοκτονίας, είτε για κάποιο καινούργιο πρόβλημα που θα δημιουργηθεί, γιατί δυστυχώς τα προβλήματα με την Τουρκία δεν είναι λίγα».