49ο Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας
Η Δράμα μέσα από τα μάτια
των ερασιτεχνών δημιουργών της
Το δραμινό κοινό γέμισε το Γυμνάσιο Αρρένων για τις ταινίες των συμπολιτών μας
Το 49ο Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας για μία ακόμη χρονιά δίνει την ευκαιρία σε Δραμινούς ερασιτέχνες να δημιουργήσουν τις δικές τους ταινίες μέσω του Drama Film Lab. Ένα δωρεάν πρόγραμμα εκμάθησης σκηνοθεσίας και σεναρίου για κάτοικους και δημότες Δράμας. Οι πρώτες 4 ταινίες προβλήθηκαν την Δευτέρα στο πρώην γυμνάσιο Αρρένων, γεμίζοντας όλες τις θέσεις με κατοίκους που ήρθαν να στηρίξουν τις δημιουργικές προσπάθειες των συμπολιτών τους. Αριθμός θέσεων διπλάσιος από τον περυσινό μάλιστα, γεγονός που δείχνει την αγάπη της Δράμας προς τον κινηματογράφο αλλά και την δύναμη της τέχνης να ενισχύει την τοπική κοινότητα, φέρνοντας τον κόσμο πιο κοντά.
Τα έργα που παρουσιάστηκαν, αν και εντελώς ερασιτεχνικά, με μηδενικό προϋπολογισμό, σε καμία περίπτωση δεν άφησαν να φανεί κάτι τέτοιο στην οθόνη. Υπό την καθοδήγηση του διακεκριμένου σεναριογράφου και καθηγητή ΑΠΘ, Παναγιώτη Ιωσηφέλη και του βραβευμένου σκηνοθέτη Βασίλη Λουλέ, οι δημιουργοί του Drama Film Lab κατάφεραν να παράξουν ταινίες αντάξιες του διαγωνιστικού προγράμματος. Η εκπαίδευση διήρκησε μόλις 6 μήνες με μαθήματα εξ αποστάσεως αλλά και δια ζώσης. Όπως όλοι οι σκηνοθέτες ανέφεραν στο Q&A που ακολούθησε τις προβολές, ο χρόνος ήταν εξαιρετικά περιορισμένος καθώς όλοι τους είναι απλοί, καθημερινοί άνθρωποι με επαγγέλματα και υποχρεώσεις. Ο Παναγιώτης Ιωσηφέλης κατά τον πρόλογο αναφέρθηκε μάλιστα σε περυσινή ταινία της Ελευθερίας Καλπάκη που ταξίδεψε σε φεστιβάλ στα Χανιά, τονίζοντας έτσι το μεράκι των ερασιτεχνών της Δράμας. “Ερασιτέχνες λοιπόν, αλλά ταξιδιάρηδες ερασιτέχνες”!
Οι ταινίες καταπιάστηκαν με απλά καθημερινά ζητήματα αναδεικνύοντας παράλληλα την πλούσια τοπογραφία της Δράμας.
Στην “Λεβάντα” της προαναφερθείσας Ελευθερίας Καλπάκη, ο πανέμορφος κήπος της Αγίας Βαρβάρας παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία με θέμα την διάβρωση των ανθρωπίνων σχέσεων αλλά και τη δημιουργία νέων. Χρησιμοποιήθηκαν πολλά αρχιτεκτονικά τοπωνύμια αλλά και ο φυσικός πλούτος της Δράμας στα γυρίσματα με αποτέλεσμα κάποιες πανέμορφες εικόνες.
Το “Τρίτο Ημίχρονο” της Γαρυφαλιάς Συρόπλη, έχει ως θέμα δύσκολες οικογενειακές καταστάσεις και πώς τις αντιλαμβάνονται τα παιδιά και οι γονείς τους. Η ίδια η ταινία υπήρξε άλλωστε μια οικογενειακή υπόθεση, καθώς η σκηνοθέτιδα και τα παιδιά της παίζουν οι ίδιοι στους πρωταγωνιστικούς ρόλους. Επιστρατεύτηκαν μάλιστα και μικροί φίλοι των παιδιών για σκηνές προπόνησης σε στάδιο της πόλης.
Η κωμωδία “Μόνο που δεν έβρεξε” της Αναστασίας Αγαθαγγέλου κατάφερε να αποσπάσει μπόλικο γέλιο από το κοινό με την αναζήτηση φοιτητικής στέγης που προσπαθεί να εξασφαλίσει μια μάνα για το παιδί της παρέα με μια φίλη της, στη Θεσσαλονίκη. Πέρα του ότι η ιστορία αποτελεί πραγματικό βίωμα για πολλούς γονείς στη Δράμα, τα γυρίσματα επεκτάθηκαν και στη Θεσσαλονίκη, ενώ χρησιμοποιήθηκαν και εφέ καπνού σε σκηνή βλάβης αυτοκινήτου.
“Το Ταξί” σε σκηνοθεσία Θεμιστοκλή Κασιμίδη και σενάριο από την Βάσω Κωνσταντινίδου, έκανε εντύπωση καθώς γυρίστηκε σε φιλμ και έκανε πολύ καλή χρήση ήχου για να τονίσει την ταραχή που υποβόσκει στον ψυχισμό της πρωταγωνίστριας. Μία μητέρα βάζει τον εαυτό της τελευταίο και θυσιάζεται για την οικογένειά της και εκείνοι ανταποδίδουν ζητώντας περισσότερα, με αποκορύφωμα ένα ιδιόρρυθμο ξέσπασμα.
Ήταν η πρώτη από τις δύο ημέρες προβολών του Drama Film Lab. Λόγω της αυξημένης συμμετοχής φέτος δημιουργήθηκαν 8 έργα, και τα επόμενα 4 θα προβληθούν την Τετάρτη στις 20:30. Η είσοδος είναι δωρεάν και όπως πάντα κάποιοι θα καταλήξουν να παρακολουθούν όρθιοι, καθώς όλη η πόλη μαζεύεται για να δει τους δικούς της σε μια ζεστή ατμόσφαιρα που αναδεικνύει την πραγματική αξία του κινηματογράφου αλλά και της δημιουργικής έκφρασης γενικότερα, σε μια κοινότητα.
