Ζητείται όραμα και στήριξη
Αεραθλητισμός και αλεξίπτωτο
πλαγιάς στη Δράμα
Στον «Π.Τ» μίλησε ο κ. Δημήτρης Κιοσογλίδης, πρόεδρος της Αερολέσχης Δράμας «Αίολος»
Του Θρασύβουλου Πεγγαρά
Δύσκολο πολύ να βρει κανείς κάποιον άλλο τόπο, προικισμένο με τόσα πολλά, σπάνια, μαγευτικής ομορφιάς, και ιδιαιτέρως ανταγωνιστικά, συγκριτικά πλεονεκτήματα, που όμως να βαλτώνει σε μια κατάσταση παρατεταμένης εσωστρέφειας και παρακμής. Κάθε προσπάθεια αξιοποίησής τους προσκρούει σε ένα τοίχο αδράνειας, χάνεται μέσα σε ένα σπιράλ αυτοαναίρεσης, με το μεράκι και τον ενθουσιασμό κάποιων λιγοστών ονειροπόλων, από ένα σημείο και μετά, να κάμπτεται, και την ματαίωση να θριαμβεύει. Κρατικές υπηρεσίες δυσκίνητες, γραφειοκρατία τερατώδης, υποδομές ανύπαρκτες, σχέδια που έχουν κακοφορμίσει, και πάνω από όλα έλλειψη οράματος και πολιτικής πυγμής.
Εξαίρεση δεν αποτελεί ούτε και μία διεθνώς αναγνωρισμένη δραστηριότητα, που έχει από πολλά χρόνια πριν, αναπτυχθεί στη πόλη μας, το αλεξίπτωτο πλαγιάς, γνωστό και ως παραπέντε. Αποτελεί τη νεότερη και απλούστερη μορφή ατομικής ανεμοπορίας, και με την αρωγή της αερολέσχης ‘‘Αίολος’’, έχει στο παρελθόν καταστήσει επίκεντρο του αεραθλητισμού τη Δράμα, με διοργανώσεις υψηλού, παγκοσμίου επίπεδου. Πρόκειται για πτήση με τη χρήση ενός ειδικού αλεξίπτωτου, και απογείωση από μια πλαγιά σε ορισμένο ύψος, με την εκμετάλλευση των ανοδικών ρευμάτων του άνεμου. Και δυστυχώς, από τον Μινώταυρο της εποχής μας, που ζει στον δαιδαλώδη λαβύρινθο μιας τεχνητής μιζέριας, δεν έχουν καταφέρει να βγουν αλώβητοι ούτε οι σύγχρονοι Ίκαροι της πόλης.
Κιοσογλίδης: «Είμαστε απελπιστικά μόνοι»
Ο «Π.Τ.» μίλησε με τον κ. Δημήτρη Κιοσογλίδη, πρόεδρο της Αερολέσχης Δράμας «Αίολος», ο οποίος μας επικοινωνεί τα ουκ ολίγα εμπόδια που συναντούν στην προσπάθειά τους για την συνέχιση και ανάδειξη του αλεξίπτωτου πλαγιάς: «Η Δράμα είναι διάσημη για τον αεραθλητισμό της. Όλοι οι άνθρωποι που ασχολούνται με το αλεξίπτωτο στην Ευρώπη την γνωρίζουν. Σε λίγες μέρες, την 1η Ιουλίου έρχεται για ακόμα μία φορά το Fly Drama από την Νορβηγία. Είναι ένας Νορβηγός, ο κ. Raymond, ο οποίος έχει διαφημίσει τη Δράμα, όσο λίγοι. Όμως εμείς ερχόμαστε αντιμέτωποι συνεχώς με προβλήματα. Φτάσαμε στο σημείο το Δασαρχείο να έχει αποχαρακτηρίσει την πλαγιά απογείωσης από δασική περιοχή, όλοι να είναι σύμφωνοι, αλλά το θέμα να κολλάει σε ένα γραφείο. Ένα γραφείο δεν υπογράφει τον αποχαρακτηρισμό, και μας λέει «βρείτε άλλο χώρο για απογειώσεις». Αγνοώντας φυσικά, ότι το αλεξίπτωτο δεν μπορεί να απογειωθεί από οπουδήποτε. Αυτή είναι η πιο κλασική απογείωση, την οποία ξέρουν σ’ όλη την Ευρώπη, και όχι μόνο. Στο παρελθόν έχουν έρθει Ιάπωνες, Νεοζηλανδοί, Αυστραλοί κ.α.
Ο εναλλακτικός τουρισμός στις μέρες μας ακμάζει. Γιατί να μην έχουμε κι εμείς ένα συντεταγμένο σχέδιο δράσης, μια ταυτότητα, μία οργανωμένη προβολή για τον αεραθλητισμό; Γιατί δεν αναλαμβάνει ο Δήμος, ή ο κάθε αρμόδιος; Ότι κάνουμε, το κάνουμε με δικές μας προσπάθειες, εθελοντικά, καθαρίζουμε, φροντίζουμε, προσέχουμε το περιβάλλον μας. Δυστυχώς έχουμε φτάσει στα όρια μας. Με 5-10 άτομα, προσπαθούμε να κρατήσουμε την Αερολέσχη στη Δράμα. Η μόνη βοήθεια που ζήτησα από την Αντιπεριφέρεια, ήταν να καθαρίσει το δρόμο από τα κλαδιά, και ευτυχώς το έκανε».
Ιωαννίδης: Ο τουρισμός του αλεξίπτωτου πλαγιάς στη Δράμα δεν περιορίζεται μόνο στο αθλητικό κομμάτι
Κλείνοντας παραθέτουμε και κάποιες σκέψεις του κ. Γιάννη Ιωαννίδη (πρ. προέδρου), ενός ανθρώπου που έχει συνδέσει το όνομά του με την ιστορία του αεραθλητισμού της Δράμας, τις οποίες αποτύπωσε σε ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
«Η περιοχή της Δράμας έχει καθιερωθεί επάξια ως ένας από τους κορυφαίους προορισμούς στην Ελλάδα και Παγκοσμίως για τους λάτρεις του αλεξίπτωτου πλαγιάς (παραπέντε) και τον εναλλακτικό τουρισμό. Η γεωγραφική της θέση, στους πρόποδες του επιβλητικού Φαλακρού και των γύρω ορεινών όγκων, σε συνδυασμό με τις εξαιρετικά σταθερές και προβλέψιμες αερολογικές συνθήκες, προσφέρει το ιδανικό πεδίο τόσο για έμπειρους αθλητές όσο και για εκπαιδευόμενους πιλότους.
Οι μοναδικές συνθήκες της Δράμας δεν πέρασαν απαρατήρητες από το εξωτερικό. Από το 2010, η εξειδικευμένη σχολή αλεξίπτωτου πλαγιάς FlyDrama από τη Νορβηγία επέλεξε τη Δράμα ως τη μόνιμη βάση της για προπονήσεις και αθλητικές διακοπές (paragliding holidays). Το γεγονός αυτό οφείλεται στο ότι, ενώ στη Σκανδιναβία ο καιρός είναι συχνά απαγορευτικός, η Δράμα προσφέρει μια εκτεταμένη σεζόν από τον Μάρτιο έως τον Νοέμβριο, με ασφαλείς θερμικές συνθήκες και ήπια βουνά.
Η συνεργασία αυτή, ωστόσο, απέκτησε και μια μοναδική ακαδημαϊκή διάσταση. Στα πανεπιστήμια της Νορβηγίας, οι φοιτητές έχουν τη δυνατότητα να επιλέξουν ένα άθλημα στο πλαίσιο των σπουδών τους. Όσοι επιλέγουν το αλεξίπτωτο πλαγιάς, υποχρεούνται βάσει του προγράμματος εκπαίδευσής τους να πραγματοποιήσουν τουλάχιστον 13 πτήσεις από υψηλό βουνό.
Ο Κορύλοφος Δράμας αποδείχθηκε το απόλυτο «κλειδί» για αυτή τη διαδικασία. Διαθέτει το απαιτούμενο υψόμετρο, αλλά το μεγαλύτερο πλεονέκτημά του είναι η ταχύτατη και εύκολη οδική πρόσβαση από το σημείο προσγείωσης πίσω στην απογείωση. Αυτό επιτρέπει στους Νορβηγούς φοιτητές να πραγματοποιούν ολόκληρο τον κύκλο των 13 υποχρεωτικών πτήσεων ακόμη και μέσα σε μία μόνο ημέρα – κάτι που στη χώρα τους θα απαιτούσε μήνες.
Ο τουρισμός του αλεξίπτωτου πλαγιάς στη Δράμα δεν περιορίζεται μόνο στο αθλητικό κομμάτι. Οι εκατοντάδες ξένοι αθλητές που καταφθάνουν κάθε χρόνο ενσωματώνονται στην τοπική κοινωνία. Όπως αναφέρουν συχνά οι ίδιοι οι Νορβηγοί στις εντυπώσεις τους, η Δράμα τους κερδίζει με τη μοναδική ελληνική φιλοξενία (από αυθόρμητα κεράσματα σε προσγειώσεις μέσα σε χωράφια μέχρι την υποστήριξη των τοπικών ξενοδόχων), την εξαιρετική γαστρονομία και τα φημισμένα οινοποιεία της περιοχής.
Με αυτόν τον τρόπο, το παραπέντε έχει γίνει ένας ισχυρός πυλώνας εναλλακτικού τουρισμού, που συνδέει τη Δράμα με τη διεθνή αθλητική κοινότητα και προβάλλει την ομορφιά της Μακεδονίας σε ολόκληρο τον κόσμο.
Οι σκόπελοι της γραφειοκρατίας και η πολιτική αδιαφορία
Η πολιτική αδιαφορία, η άγνοια των υπευθύνων και μια αλλοπρόσαλλη νομοθεσία που συχνά μοιάζει να εξυπηρετεί ιδιοτελή συμφέροντα αποτελούν διαχρονικά τον χειρότερο εχθρό για την υγιή ανάπτυξη του εναλλακτικού τουρισμού. Παρά τη διεθνή αναγνώριση και τις τεράστιες προοπτικές που ανοίγει το αλεξίπτωτο πλαγιάς για την τοπική οικονομία της Δράμας, η πορεία αυτή κάθε άλλο παρά ανέφελη υπήρξε.
Η μεγαλύτερη «σκιά» στην ανάπτυξη του αθλήματος παραμένει η δυσκίνητη και παράλογη ελληνική γραφειοκρατία, η οποία δυστυχώς αντί να απλοποιείται, γίνεται όλο και χειρότερη. Το σύστημα αντιμετωπίζει τους μικρούς, εθελοντικούς συλλόγους των οποίων οι πενιχρές συνδρομές δεν επαρκούν ούτε για τα βασικά έξοδα με τα ίδια ακριβώς εξοντωτικά κριτήρια και τις κοστοβόρες διαδικασίες που εφαρμόζονται σε μεγάλα, επαγγελματικά σωματεία. Έτσι, κρίσιμες διαδικασίες για την αδειοδότηση των χώρων απογείωσης, τη βελτίωση των δρόμων πρόσβασης και τη δημιουργία βασικών υποδομών ασφαλείας βαλτώνουν επί χρόνια σε δαιδαλώδεις κρατικούς μηχανισμούς και ανόητες νομοθετικές ρυθμίσεις.
Ο παραλογισμός, μάλιστα, φτάνει σε επίπεδα πλήρους εμπαιγμού μέσα από κρατικές αποφάσεις που στερούνται κάθε λογικής:
Το παράδοξο των ανεμογεννητριών. Στο ίδιο ακριβώς σημείο όπου εγκρίνεται με συνοπτικές διαδικασίες η τοποθέτηση ανεμογεννητριών, αρνούνται να δώσουν άδεια για τα αλεξίπτωτα πλαγιάς, προβάλλοντας τη δικαιολογία ότι από εκεί διέρχονται αποδημητικά πουλιά.
Το παράδοξο της «αλλοίωσης» του περιβάλλοντος. Απαγορεύεται στους συλλόγους να καλύψουν τις επικίνδυνες πέτρες της απογείωσης με μόλις 30 κυβικά χώμα για την ασφάλεια των αθλητών, με το πρόσχημα ότι το χώμα «αλλοιώνει το φυσικό περιβάλλον». Την ίδια ακριβώς στιγμή, στην αμέσως διπλανή πλαγιά του ίδιου βουνού, επιτρέπεται να καλυφθεί ολόκληρο το οικοσύστημα με χιλιάδες τετραγωνικά μέτρα φωτοβολταϊκών πάνελ.
Το πρόβλημα εντείνεται από τη διαχρονική στάση πολλών εκπροσώπων της πολιτικής ηγεσίας και της τοπικής αυτοδιοίκησης, οι οποίοι στην πλειονότητά τους επέδειξαν «κλειστά αυτιά» και αδιαφορία απέναντι στα τεκμηριωμένα αιτήματα των ανθρώπων του αεραθλητισμού. Συχνά, ο εναλλακτικός τουρισμός αντιμετωπίζεται με προχειρότητα ή ως μια πολυτέλεια δευτερεύουσας σημασίας, χάνοντας έτσι μοναδικές ευκαιρίες για ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις και περαιτέρω διεθνή προβολή.
Μέσα σε αυτό το απογοητευτικό σκηνικό, ευτυχώς, υπήρξαν και ορισμένες φωτεινές εξαιρέσεις. Λίγοι άνθρωποι σε θέσεις κλειδιά, που διέθεταν όραμα και αντιλήφθηκαν αμέσως την αξία του παραπέντε για τη Δράμα, στάθηκαν αρωγοί στις προσπάθειες των σωματείων. Ωστόσο, η ύπαρξη αυτών των ελάχιστων εξαιρέσεων απλώς επιβεβαιώνει τον κανόνα, ότι η ανάπτυξη του αθλήματος στη Δράμα δεν βασίστηκε σε έναν οργανωμένο κρατικό σχεδιασμό, αλλά στην πείσμονα άρνηση των ίδιων των μελών της Αερολέσχης να αφήσουν το όραμά τους να εγκλωβιστεί στα γρανάζια του συστήματος».
