Άλλο ένα καλοκαίρι εκκωφαντικής σιωπής
του πανέμορφου Πέτρινου θεάτρου
του Φαραγγιού της Πετρούσας
Στον «Π.Τ.» μίλησε ο Δήμαρχος του Δήμου Προσοτσάνης, κ. Θεόδωρος Αθανασιάδης
Του Θρασύβουλου Πεγγαρά
Στο ίδιο έργο θεατές όσον άφορα το Πέτρινο Θέατρο στο φαράγγι της Πετρούσας. Άλλο ένα καλοκαίρι εκκωφαντικής σιωπής του εμβληματικού θεάτρου. Άλλο ένα καλοκαίρι που ένας από τα πιο όμορφους χώρους του Νομού μας, και όχι μόνο, δεν άναψε τα φώτα του. Άλλο ένα καλοκαίρι που ένα ιδιαιτέρως σημαντικό εργαλείο παραγωγής πολιτισμού αλλά και τουριστικής ανάπτυξης στη Δράμα, παρά τις διαρκείς, τα τελευταία χρόνια ενέργειες του Δήμου Προσοτσάνης, έμεινε αναξιοποίητο.
Το Πέτρινο Θέατρο Πετρούσας βρίσκεται εντός του ομώνυμου φαραγγιού, στους πρόποδες του Φαλακρού, και αποτελεί ένα μοναδικό έργο πνοής και πολιτισμού που δένει αρμονικά με το φυσικό περιβάλλον. Με αμφιθεατρικές κερκίδες χωρητικότητας 4.500 θεατών, και ένα ρεματάκι να διασχίζει το φαράγγι και να περνάει ανάμεσα από τη σκηνή και τις κερκίδες, με πέτρινα γεφύρια, μονοπάτια και το γραφικό ξωκλήσι της Αγίας Τριάδας μέσα σε φυσική σπηλιά με αγίασμα. Έχει φιλοξενήσει μεγάλες συναυλίες κορυφαίων Ελλήνων καλλιτεχνών στο παρελθόν, μουσικά φεστιβάλ και γιορτές ερασιτεχνικού θεάτρου.
Αθανασιάδης: «Πρέπει να καταλάβουν οι υπηρεσιακοί παράγοντες, ότι από τις θέσεις στις οποίες βρισκόμαστε, πρέπει να λύνουμε προβλήματα, και όχι να τα δημιουργούμε»
Τα τελευταία χρόνια όμως, ο χώρος αντιμετωπίζει ανυπέρβλητα διοικητικά και γραφειοκρατικά ζητήματα, σχετικά με την επίσημη παραχώρηση της χρήσης του στον Δήμο Προσοτσάνης, με στόχο την πλήρη επαναλειτουργία και ανάδειξή του. Σε αυτά, μιλώντας στον «Π.Τ.», αναφέρεται ο Δήμαρχος του Δήμου Προσοτσάνης, κ. Θεόδωρος Αθανασιάδης: «Εμείς πλέον αυτό που έπρεπε να κάνουμε ως διοίκηση του Δήμου, το έχουμε κάνει. Πρόκειται για 11 στρέμματα που ανήκαν στο Δασαρχείο. Και μετά από πολύ κόπο, μία τριμελής επιτροπή ενστάσεων, απεφάνθη ότι αυτό πλέον δεν είναι δασική έκταση. Αποχαρακτηρίστηκε πλέον, όμως, την ίδια στιγμή, και μέχρι και σήμερα δεν ξέρουμε που ανήκει πλέον. Ανήκει στη Διεύθυνση Γεωργίας; Ανήκει στα δημόσια κτήματα; Και κάπου εκεί ξεκινά το παράδοξο αδιέξοδο. Εμείς ζητήσαμε από τη Διεύθυνση Γεωργίας να μας απαντήσουν. Όπως και από το Κτηματολόγιο επίσης. Όμως απάντηση δεν έχουμε πάρει.
Εγώ παραμένω αισιόδοξος. Όμως θα πρέπει να καταλάβουν και οι υπηρεσιακοί παράγοντες ότι από τις θέσεις στις οποίες βρισκόμαστε, θα πρέπει να λύνουμε προβλήματα, και όχι να τα δημιουργούμε. Εμείς έχουμε κάνει ότι ενέργειες απαιτούσε η διαδικασία με τον καλύτερο τρόπο. Όμως, δεν μπορεί μεταξύ του Δημοσίου, δηλαδή μεταξύ των ΟΤΑ, δημόσιων υπηρεσιών και υπουργείων, να υπάρχει τέτοια έλλειψη συνεννόησης και κοινού τόπου. Δηλαδή να φτάνουμε σε σημείο να ζητάμε να γίνει προσάρτηση μιας έκτασης 11 στρεμμάτων που δεν είναι πλέον δασική, για να μας παραχωρηθεί η χρήση, για να μπορέσουμε να είμαστε κατοχυρωμένοι, να μπορέσουμε να επενδύσουμε σε αυτό το κόσμημα, να επενδύσουμε για να το κάνουμε προσβάσιμο, και όλες μας οι προσπάθειες να πέφτουν στο κενό. Η πρόθεσή μας πάντως είναι να μην εγκαταλείψουμε την προσπάθεια, να επιμείνουμε με όλες μας τις δυνάμεις, και σε κάθε περίπτωση, να μην το βάλουμε κάτω. Να υπερβούμε κάθε παθογένεια, και να δώσουμε στο τέλος τη λύση, για το καλό των ανθρώπων μας και για την πρόοδο του Δήμου μας».
