Αν ο παράδεισος είχε επίγειες
προσομοιώσεις, κάποιες απ’ αυτές
θα βρίσκονταν στα μέρη μας
Του Θρασύβουλου Πεγγαρά
Ο Ιούλιος είναι προ των πυλών, και ήδη η κεντρική και βόρεια Ευρώπη βιώνει συνθήκες εξαντλητικού καύσωνα που δοκιμάζουν τους τοπικούς πληθυσμούς. Η Ευρώπη έχει χωριστεί ουσιαστικά στα δύο, σε ένα φαινόμενο που οι μετεωρολόγοι αποκαλούν «ατμοσφαιρική τραμπάλα», καθώς στη βορειοδυτική και κεντρική Ευρώπη επικρατούν υψηλές πιέσεις και πολύ υψηλές για την εποχή θερμοκρασίες, ενώ στη νοτιοανατολική Ευρώπη και στη χώρα μας κυριαρχεί έντονη αστάθεια με βροχές και καταιγίδες.
Ο Ιούλιος και ο Αύγουστος από την αρχαιότητα ακόμα, συνδέονταν με τις «κυνάδες ημέρες», «dog days» τις αποκαλούν οι Άγγλοι ακόμη και σήμερα. Είναι η περίοδος που ο Σείριος ανατέλλει μαζί με τον Ήλιο, φέρνοντας την πιο αποπνικτική ζέστη της χρονιάς. Πίστευαν ότι το άστρο του Σείριου, επονομαζόμενο και «άστρο του Κυνός», συνδυαζόμενο με τον Ήλιο προκαλούσε τη μεγάλη ζέστη, τις αρρώστιες και την ξηρασία. Απέφευγαν τις βαριές εργασίες τις μεσημεριανές ώρες και αναζητούσαν σκιά σε φυσικές πηγές και δέντρα, ενώ χρησιμοποιούσαν ανεμιστήρες χειρός από φύλλα ή ύφασμα και βρεγμένα ρούχα για δροσιά. Οι καύσωνες συνοδεύονταν συχνά από λειψυδρία και καταστροφή των σοδειών, γεγονός που οδηγούσε σε επισιτιστικές κρίσεις και πυρκαγιές στα δάση της αρχαίας Ελλάδας και της ευρύτερης Μεσογείου.
Πίσω στην τωρινή πραγματικότητα, και με ένα σαρανταήμερο μπροστά μας να προμηνύεται καυτό, οι Δραμινοί θα αναζητήσουν ανάσες δροσιάς σε μέρη που αυτή προσφέρεται. Με την οικονομική δυσπραγία που αντιμετωπίζουν οι περισσότεροι, και τις τιμές της βενζίνης, αν και ελαφρώς αποκλιμακούμενες, να παραμένουν στα ύψη, το μπάνιο στις παραλίες της κοντινότερης ακτογραμμής, καθίσταται για τους πολλούς πολυτέλεια, ή έστω άπαξ μηνιαίως επιλογή.
Όμως πάντα υπάρχει ένα σχέδιο Β. Σε ολόκληρο τον όμορφο Νομό μας, μπορεί κανείς να βρει πολλές οάσεις δροσιάς, εναλλακτικούς προορισμούς που θα μάγευαν ακόμα και τον πιο απαιτητικό επισκέπτη. Από το καταπράσινο πάρκο της Αγίας Βαρβάρας έως την κοιλάδα του Αρκουδορέματος στο Παρανέστι, και τα μαγευτικά μας δάση μέχρι τα γάργαρα νερά του ποταμού Ζυγάκτη στο Κεφαλάρι, αν ο παράδεισος είχε επίγειες προσομοιώσεις, κάποιες από αυτές σίγουρα θα βρίσκονταν στα μέρη μας.
