Καλλιτεχνικός Δ/ντής Φεστιβάλ Ταινιών Μ.Μ. Δράμας
«Αν το Φεστιβάλ Δράμας
είχε καρδιά, αυτή θα χτυπούσε
σίγουρα από το Εθνικό Διαγωνιστικό»
ΣΤΟ τεύχος του «Π.Τ.», παρουσιάσαμε την πρώτη επίσημη συνέντευξη Τύπου που δόθηκε στην Αθήνα, από τα στελέχη της 48ης διοργάνωσης του Διεθνούς Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους της Δράμας.
Η διοργάνωση του 2025 θέτει τον πήχη πιο ψηλά από κάθε άλλη φορά, με το νέο καλλιτεχνικό διευθυντή Γιώργο Αγγελόπουλο να κάνει την πρώτη του εμφάνιση και να δίνει το στίγμα για τη φετινή διοργάνωση.
Ο νέος καλλιτεχνικός διευθυντής κ. Αγγελόπουλος, που επελέγη μετά από ανοικτή πρόσκληση του Πολιτιστικού Οργανισμού Φεστιβάλ Ταινιών Δήμου Δράμας, για φέτος αναλαμβάνει και υπεύθυνος για το Εθνικό Διαγωνιστικό Τμήμα, αλλά και για την κατηγορία KIDDO, τις ταινίες μικρού μήκους που απευθύνονται σε παιδιά. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι, είναι η τρίτη χρονιά που λειτουργεί η κατηγορία ταινιών για παιδιά KIDDO και τις προηγούμενες χρονιές υπεύθυνη ήταν η Δραμινή ηθοποιός και σκηνοθέτιδα κα. Έλενα Μαυρίδου.
«Εκεί που χτυπά η καρδιά του Φεστιβάλ Δράμας»
Ο κ. Αγγελόπουλος μίλησε για τα δύο διαγωνιστικά τμήματα των οποίων έχει αναλάβει την ευθύνη και τον προγραμματισμό τους. Στις δηλώσεις του για το Εθνικό Διαγωνιστικό Τμήμα, μίλησε για τη «φετινή σοδειά ελληνικών ταινιών», λέγοντας χαρακτηριστικά:
«Αν το Φεστιβάλ Δράμας είχε καρδιά, αυτή θα χτυπούσε σίγουρα από το Εθνικό Διαγωνιστικό. Είναι το τμήμα στο οποίο πρωτογνωρίσαμε αγαπημένους πλέον Έλληνες δημιουργούς. Το τμήμα στο οποίο θα ανατρέχουμε για να σχηματίσουμε μια καλή εικόνα για το τι συνέβαινε στη χώρα αλλά και στον κόσμο τη χρονική στιγμή της δημιουργίας μιας ταινίας. Τι μας απασχολούσε, τι μας φόβιζε, τι μας κινούσε την περιέργεια ή και τι δεν ήμασταν ακόμη έτοιμοι να κατανοήσουμε».
Για το ύφος των ταινιών, ο κ. Αγγελόπουλος ανέφερε, «η φετινή χρονιά καταγράφει και πάλι τα σημάδια της εποχής στην οποία ζούμε. Ταινίες με τάσεις φυγής, ταξίδια του μυαλού και της φαντασίας, κόσμοι πλασμένοι διαφορετικά από τον δικό μας και χαρακτήρες ανοίκειοι δίνουν ένα στίγμα για την πραγματικότητα και την αγωνία των δημιουργών να δραπετεύσουν από αυτήν ή να την φανταστούν με τους δικούς τους κανόνες. Ένας καθρέφτης της κοινωνίας μας όπου οι προσδοκίες από τον οικογενειακό και κοινωνικό περίγυρο δημιουργούν αναπόφευκτες απογοητεύσεις».
Αυτό που τονίζει ο ίδιος, είναι ότι «οι παιδικοί χαρακτήρες γνωρίζουν άνθιση και το σχεδόν ανύπαρκτο για την Ελλάδα είδος της νεανικής ταινίας εμφανίζεται δυναμικά. Με τη διαφορετικότητα να βρίσκεται στο προσκήνιο τα προηγούμενα χρόνια, οι δημιουργοί πλέον βρίσκουν τρόπους να επανεφεύρουν queer θεματικές με πρωταγωνιστές υπερφυσικά και μυθολογικά όντα».
Όπως εξηγεί, «οι δημιουργοί που συνειδητά τοποθετούν την ιστορία τους στην σύγχρονη Ελλάδα, έχουν την πρόθεση κυρίως να καυτηριάσουν και να καταδείξουν τα κακώς κείμενα του τόπου, τη διαφθορά, τη μισαλλοδοξία, την υποταγή στο κεφάλαιο και την καταπάτηση των αξιών. Σε συνδυασμό με την επίσης δημοφιλή θεματική της “μνήμης” και της προστασίας ή αναδιατύπωσής της αλλά και το μοτίβο του πένθους που ανά καιρούς επανέρχεται, δημιουργείται μια εντύπωση ότι οι καλές μέρες βρίσκονται πίσω μας.
Κι όμως. Τις περισσότερες φορές οι χαρακτήρες των ταινιών δεν επιλέγουν την παραίτηση. Ακόμη κι όταν όλα είναι εναντίον τους, κατευθύνονται προς το φως, επιμένουν, προσπαθούν και διεκδικούν. Όπως και οι ίδιοι οι δημιουργοί των ταινιών αυτών. Ας ελπίσουμε ότι θα αποτελέσουν έμπνευση για να κάνουμε όλοι το ίδιο».
Εθνικό Σπουδαστικό Πρόγραμμα
Υπεύθυνος για ένα άλλο επίσης σημαντικό τμήμα στο διαγωνιστικό μέρος του Φεστιβάλ, για το Εθνικό Σπουδαστικό Διαγωνιστικό, είναι ο κ. Παναγιώτης Ιωσηφέλης. Μιλώντας στην παρουσίαση του φετινού προγράμματα, ο κ. Ιωσηφέλης, σεναριογράφος και καθηγητής σεναρίου (Τμήμα Κινηματογράφου, Σχολή Καλών Τεχνών, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης), τονίζει: «Τέταρτη χρονιά, φέτος, του νέου Εθνικού Σπουδαστικού Προγράμματος του Διεθνούς Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας. Είναι ακόμα νωρίς για να βγάλουμε συμπεράσματα για το νέο πρόγραμμα, βρισκόμαστε ακόμα, προφανώς, στην αρχή. Η αρχή, από την άλλη, σ’ αυτό το πρόγραμμα αποτελεί τη φυσική μας κατάσταση, τη φύση και τη θέση μας: ο ενθουσιασμός, τα λάθη, οι συνήθως μηδενικοί προϋπολογισμοί, η εκταμίευση τεράστιας προσπάθειας (απολύτως αμισθί), η ελπίδα και η διάψευσή της, η παραίτηση και το ξαναξεκίνημα, η ανωριμότητα και το ταλέντο, να θέλουμε να τα πούμε όλα και να λέμε τα μισά ή και τίποτα, να θέλουμε να εξομολογηθούμε μια πολύ μικρή προσωπική ιστορία και να καταλήγουμε να αγγίζουμε τις ψυχές των θεατών σε πολύ μεγάλα φεστιβάλ σ’ όλο τον κόσμο -όλα είναι, για μας, κυριολεκτικά και μεταφορικά, στο πρόγραμμα».
Όπως εξηγεί ο κ. Ιωσηφέλης, είχαμε «και φέτος περισσότερες αιτήσεις από την προηγούμενη χρονιά (έφτασαν αισίως τις διακόσιες), τροποποιήσεις στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα κινηματογραφικών τμημάτων ώστε οι παρουσιάσεις των σπουδαστικών τους ταινιών να μην αντιβαίνουν στον κανόνα του φεστιβάλ για Ελληνική πρεμιέρα της ταινίας, επιδοτήσεις σπουδαστικών μικρού μήκους από χρηματοδοτικά κέντρα αλλά και (σε κάποιες περιπτώσεις) από τις σχολές τους, υποστήριξη σπουδαστικών ταινιών μικρού μήκους από τις περιφέρειες, συμμετοχή έμπειρων ηθοποιών οι οποίοι δείχνουν πίστη στο καλλιτεχνικό όραμα των νέων δημιουργών. Τελικά, κατά τη γνώμη μου, κάθε χρονιά και κατά μέσο όρο αισθητικά και τεχνικά υψηλότερο επίπεδο σπουδαστικών ταινιών από την προηγούμενη».
