Κάθε χρόνο και πιο ποιοτικές ταινίες!
Ανεβάζουν επίπεδο οι Δραμινοί
δημιουργοί ταινιών μικρού μήκους
Για τις ταινίες των Δραμινών δημιουργών μιλάει στον «Π.Τ.» ο αντιπρόεδρος του Φεστιβάλ Ταινιών Π. Παρασκευαΐδης
Του Θανάση Πολυμένη
ΤΟ ΑΠΟΤΥΠΩΜΑ του Διεθνούς Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους της Δράμας, όλοι καταλαβαίνουμε ότι είναι ιδιαίτερα σημαντικό. Η προβολή και μόνο του ονόματος της Δράμας στο διεθνές και παγκόσμιο κινηματογραφικό στερέωμα των απανταχού αντίστοιχων Φεστιβάλ, είναι αναμφισβήτητα μια μεγάλη κατάκτηση.
Μία μόλις χρονιά πριν το Φεστιβάλ της Δράμας μπει στο 50ο έτος μιας συνεχώς αυξανόμενης δημιουργίας, έχει ήδη συνάψει πολύ καλές συνεργασίες με την Ευρωπαϊκή Ακαδημία Κινηματογράφου ως μέλος, με το Φεστιβάλ Καννών όπου μάλιστα ταινίες που έχουν κάνει πρεμιέρα στη Δράμα έχουν αποσπάσει σημαντικά βραβεία, αλλά και με το Φεστιβάλ Βερολίνου.
Ιδιαίτερα σημαντική κατάκτηση για τους μικρομηκάδες δημιουργούς, η συμμετοχή στα βραβεία BAFTA και φυσικά το εισιτήριο για τα ΟΣΚΑΡ της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου που παίρνουν αυτόματα οι πρώτες ταινίες του Ελληνικού, αλλά και του Διεθνούς διαγωνιστικού τμήματος.
Τι άλλο αλήθεια μπορεί να ζητήσει ένας νεαρός κινηματογραφιστής, σκηνοθέτης για μια ταινία του, για μια από τις πρώτες ίσως ταινίες του; Προφανώς, η συνέχεια στα 50χρονα θα είναι ακόμα καλύτερη και ακόμα δυναμικότερη.
Το Φεστιβάλ και οι Δραμινοί
Όμως, αυτό το Φεστιβάλ αφήνει κι ένα ακόμα σημαντικό αποτύπωμα σ’ αυτή την πόλη. Και αυτό είναι το Κινηματογραφικό Εργαστήρι Δράμας (Drama Film Lab). Όπου, φερέλπιδες ερασιτέχνες Δραμινοί σκηνοθέτες, σεναριογράφοι, ηθοποιοί, προσπαθούν να αφήσουν το δικό τους αποτύπωμα με τη σημαντική βοήθεια του Φεστιβάλ Ταινιών της Δράμας.
Έτσι, για άλλη μια χρονιά, το Κινηματογραφικό Εργαστήρι της Δράμας, παρήγαγε συνολικά 8 ταινίες μικρού μήκους, οι οποίες προβλήθηκαν τη Δευτέρα 7 και την Τετάρτη 9 Σεπτεμβρίου, στην υπέροχη αυλή του Γυμνασίου Αρρένων. Και φέτος, όπως και τα προηγούμενα χρόνια, ο ενθουσιασμός του δραμινού κοινού πέραν του δέοντος. Και μάλιστα η φετινή προσέλευση των θεατών δεν είχε προηγούμενο.
Στέλνουν ταινίες και σε άλλα Φεστιβάλ
Για το πώς είδε τη φετινή παραγωγή των Δραμινών ερασιτεχνών δημιουργών, ο «Π.Τ.» μίλησε με τον αντιπρόεδρο του Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας, κ. Πέτρο Παρασκευαΐδη. Όπως σημείωσε αρχικά, «είδαμε την πολύ καλή δουλειά που κατάφεραν να κάνουν, με τη βοήθεια των εισηγητών – καθηγητών, του κ. Ιωσηφέλη και του κ. Λουλέ. Και αυτό για εμάς αποτελεί ένα ιδιαίτερα ενθαρρυντικό στοιχείο ώστε να μπορέσουμε να συνεχίσουμε αυτή τη διαδικασία, αυτό το σημαντικό έργο που γίνεται στη Δράμα. Με την ενεργοποίηση αυτών των ανθρώπων και όχι μόνο, που βλέπουμε πλέον ότι εμπλέκονται ενεργά μέσα από το Φεστιβάλ και δημιουργούν τις δικές τους ταινίες».
Επισημαίνει μάλιστα ότι, «είναι τόσο ενθαρρυντικό το όλο εγχείρημα, που όχι μόνο για εμάς, αλλά και γι’ αυτούς τους ίδιους, που ορισμένοι βρήκαν το θάρρος και έστειλαν τις περσινές ταινίες τους και σε διαγωνιστικά τμήματα άλλων Φεστιβάλ».
Μεγάλη ανταπόκριση
Η ανταπόκριση είναι ιδιαίτερα σημαντική. «Το πρόγραμμα αυτό έτρεξε όλο το χρόνο και υποστηρίχθηκε από την εταιρεία Raycap», εξηγεί ο κ. Παρασκευαΐδης, «όπως και από τη διοίκησή μας ως Δήμος, ώστε να μπορέσουμε να δώσουμε αυτό το βήμα σ’ αυτούς τους Δραμινούς. Και νομίζω ότι νιώθουμε την επιτυχία αν κρίνω από τον κόσμο, την ανταπόκριση του κόσμου στο Αρρένων. Γιατί η ανταπόκριση ήταν πάρα πολύ μεγάλη ακόμα και από την περσινή, όπως και οι ταινίες νομίζω ήταν καλύτερες σε ποιότητα. Αυτό δείχνει ότι συνεχώς βελτιωνόμαστε».
Ερωτώμενος για τη συμμετοχή, ο ίδιος σημειώνει ότι «φέτος ξεκίνησαν 45 άτομα, στην πορεία είχαμε απώλειες και καταλήξαμε κάπου στα 25 άτομα».
Στην ερώτηση αν για την επόμενη χρονιά υπάρχει πιθανότητα να αυξηθεί αυτός ο αριθμός, τονίζει ότι «πρόθεση του Πολιτιστικού Οργανισμού του Δήμου και η δική μου προσωπικά, είναι να υποστηρίξουμε οποιαδήποτε προσπάθεια, επιθυμία έχει κάποιος Δραμινός, Δραμινή να εμπλακεί με το δημιουργικό αυτό κομμάτι. Θα βρούμε τον τρόπο να το υποστηρίξουμε. Αυτός είναι ο στόχος, αυτή είναι η επιθυμία μας».
Ερωτώμενος σχετικά με τα αιτήματα που κατατίθενται κάθε χρόνο, ο κ. Παρασκευαΐδης εξηγεί ότι «την πρώτη χρονιά ήταν στα 150, όμως ήταν και από δημότες άλλων Δήμων. Μετά από την εξήγηση που έγινε ότι πρέπει να είναι μόνο δημότες του Δήμου Δράμας, μιας και το πρόγραμμα χρηματοδοτείται από τη Raycap και αφορά στο Δήμο Δράμας, οι αιτήσεις έπεσαν στις 80 την περσινή χρονιά».
Επισημαίνει πάντως, ότι «είμαστε εδώ να υποστηρίξουμε την πρωτοβουλία των ευαίσθητων καλλιτεχνικά δημοτών του Δήμου μας και θα το κάνουμε σθεναρά».
Η Σχολή Κινηματογράφου του ΕΑΠ
Ερωτώμενος σχετικά με τη συνεργασία του Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας και τη συνεργασία του με ο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο (ΕΑΠ), ο αντιπρόεδρος του Φεστιβάλ, εξηγεί ότι «έχουμε μια άψογη συνεργασία όλο αυτό το διάστημα. Αυτή την ώρα βρισκόμαστε σε μια συζήτηση για την ανανέωση της συνεργασίας του Δήμου με το ΕΑΠ, καθώς φέτος η σύμβαση που είχαμε ολοκληρώνεται».
Εξηγεί πάντως στο σημείο αυτό, ότι «είναι πολύ θετικό στοιχείο για την πόλη μας η συνεργασία μας με το ΕΑΠ, το οποίο αντλεί γόητρο από αυτή και το Φεστιβάλ, αλλά και το Φεστιβάλ Δράμας αντίστοιχα. Είναι μια καλή και δυναμική σχέση».
———————–
Οι ταινίες καταπιάστηκαν με απλά καθημερινά ζητήματα αναδεικνύοντας παράλληλα την πλούσια τοπογραφία της Δράμας.
Στην “Λεβάντα” της προαναφερθείσας Ελευθερίας Καλπάκη, ο πανέμορφος κήπος της Αγίας Βαρβάρας παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία με θέμα την διάβρωση των ανθρωπίνων σχέσεων αλλά και τη δημιουργία νέων. Χρησιμοποιήθηκαν πολλά αρχιτεκτονικά τοπωνύμια αλλά και ο φυσικός πλούτος της Δράμας στα γυρίσματα με αποτέλεσμα κάποιες πανέμορφες εικόνες. ΔεςΝέες Ταινίες
Το “Τρίτο Ημίχρονο” της Γαρυφαλιάς Συρόπλη, έχει ως θέμα δύσκολες οικογενειακές καταστάσεις και πώς τις αντιλαμβάνονται τα παιδιά και οι γονείς τους. Η ίδια η ταινία υπήρξε άλλωστε μια οικογενειακή υπόθεση, καθώς η σκηνοθέτιδα και τα παιδιά της παίζουν οι ίδιοι στους πρωταγωνιστικούς ρόλους. Επιστρατεύτηκαν μάλιστα και μικροί φίλοι των παιδιών για σκηνές προπόνησης σε στάδιο της πόλης.
Η κωμωδία “Μόνο που δεν έβρεξε” της Αναστασίας Αγαθαγγέλου κατάφερε να αποσπάσει μπόλικο γέλιο από το κοινό με την αναζήτηση φοιτητικής στέγης που προσπαθεί να εξασφαλίσει μια μάνα για το παιδί της παρέα με μια φίλη της, στη Θεσσαλονίκη. Πέρα του ότι η ιστορία αποτελεί πραγματικό βίωμα για πολλούς γονείς στη Δράμα, τα γυρίσματα επεκτάθηκαν και στη Θεσσαλονίκη, ενώ χρησιμοποιήθηκαν και εφέ καπνού σε σκηνή βλάβης αυτοκινήτου.
“Το Ταξί” σε σκηνοθεσία Θεμιστοκλή Κασιμίδη και σενάριο από την Βάσω Κωνσταντινίδου, έκανε εντύπωση καθώς γυρίστηκε σε φιλμ και έκανε πολύ καλή χρήση ήχου για να τονίσει την ταραχή που υποβόσκει στον ψυχισμό της πρωταγωνίστριας. Μία μητέρα βάζει τον εαυτό της τελευταίο και θυσιάζεται για την οικογένειά της και εκείνοι ανταποδίδουν ζητώντας περισσότερα, με αποκορύφωμα ένα ιδιόρρυθμο ξέσπασμα.
«Η Μετάθεση» της Ελισάβετ Παπαδοπούλου
Η ιστορία μιας μητέρας και εκπαιδευτικού που πασχίζει να μετατεθεί πιο κοντά στην οικογένειά της. Βαθιά μέσα της, προτιμά όμως τη ζωή στο νησί και σταδιακά μαθαίνει να βάζει μπροστά τον εαυτό της και όχι τον αδιάφορο άντρα και τον ενήλικο γιο που δεν την έχουν ανάγκη. Αποτυπώνει μια καθόλου ασυνήθιστη πραγματικότητα για πολλούς, υπενθυμίζοντας ότι ποτέ δεν είναι αργά για να κάνουμε αυτό που πραγματικά θέλουμε.
«Για μια στιγμή» του Αλέξανδρου Βαμβακίδη
Μία ταινία που διαφέρει από τις υπόλοιπες, καθώς στρέφεται σε πιο σκοτεινές πτυχές της ζωής σε μια κωμόπολη. Επιστρέφοντας από τη Γερμανία στη Δράμα, μετά από πολλά χρόνια ξενιτιάς, ένας άντρας συναντιέται τυχαία με την κόρη του. Εκείνη δεν γνωρίζει τον πατέρα της κι εκείνος δεν ξέρει καν ότι έχει κόρη. Όταν η μητέρα της νεαρής συνειδητοποιεί τι συμβαίνει, ο χρόνος μετράει αντίστροφα μέχρι να διαλυθούν οι ζωές τους μια για πάντα.
«Το Ραβασάκι» του Κώστα Χουρμουζιάδη
Ένα ταξίδι στην παλιά Δράμα, με αυθεντικά ντοκουμέντα της εποχής, με αφορμή την προσπάθεια μιας γυναίκας να λύσει έναν γρίφο, φροντίζοντας παράλληλα τον πατέρα της. Φτάνοντας στη λύση, συνειδητοποιεί ότι αποτελεί απάντηση και στην κατάθλιψη του πατέρα της. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο σκηνοθέτης ήταν παράλληλα συγγραφέας, ηθοποιός, εικονολήπτης και ηχολήπτης της ταινίας. Ένα πραγματικό one-man show.
«Το Σακάκι» του Νίκου Δόρτη, σε σενάριο της Μαριλένας Μαρκιανού
Το σακάκι του τίτλου αναφέρεται στο ρούχο μέσα στο οποίο “χώνεται” εξαναγκαστικά από τους γονείς της η ατίθαση πρωταγωνίστρια σε μικρή ηλικία. Είναι ένα καλούπι που αλλάζει το σχήμα της και την παραμορφώνει σε κάτι πολύ πιο αυστηρό και ψυχρό στην ενήλικη ζωή. Όμως το πηγαίο δεν μπορεί να καταπιέζεται για πάντα. Η ηρωίδα γκρεμίζεται και ξαναφτιάχνεται, αυτή τη φορά σε σχήμα πιο κοντινό στο αρχικό, ελεύθερη από γονεϊκές επιρροές.
Το πρόγραμμα πραγματοποιείται με τη χορηγία της Raycap S.A., η οποία στηρίζει έμπρακτα την εκπαιδευτική και δημιουργική αυτή πρωτοβουλία του Φεστιβάλ Δράμας και την ανάπτυξη της κινηματογραφικής δημιουργίας στην τοπική κοινωνία.
Ειδική μνεία έγινε στο τέλος της βραδιάς στον Παναγιώτη Πεϊκίδη του Retina Studios, ο οποίος αφιλοκερδώς βοήθησε σε επτά από τις οκτώ ταινίες του Drama Film Lab με πολλούς διαφορετικούς τρόπους. Χωρίς την πολύτιμη συμβολή του, πολλές από τις ταινίες δεν θα μπορούσαν ποτέ να γίνουν εγκαίρως, σύμφωνα με πολλούς συμμετέχοντες του φετινού εργαστηρίου.
