Χρήστος Τσιακίρης
Από τα «ξερά» γήπεδα της Δράμας,
ένα σκαλί τη φορά μέχρι την ελίτ της Εθνικής
Ο άμεσος συνεργάτης του Γιάννη Ταουσάνη στην Εθνική Κ21, Χρήστος Τσιακίρης, στον “Π.Τ.”»
Του Γιάννη Κιοσίδη
Υπάρχουν κάποιες ποδοσφαιρικές ιστορίες που δεν γράφονται στα λαμπερά σαλόνια των μεγάλων μητροπόλεων, αλλά ξεκινούν από τη λάσπη του τοπικού, την αγνή αγάπη για το άθλημα και το πείσμα ανθρώπων που αρνούνται να κοιτάξουν χαμηλά. Μια τέτοια ιστορία, βέρα δραμινή, γεμάτη ποδόσφαιρο, ήθος και αθόρυβη, σκληρή δουλειά, είναι αυτή του Χρήστου Τσιακίρη.
Σήμερα, στα 38 του χρόνια, ο Δραμινός τεχνικός κάθεται επάξια στον πάγκο της Εθνικής Ελπίδων (Κ21) ως βοηθός του Γιάννη Ταουσάνη, διεκδικώντας μια ιστορική πρόκριση στα τελικά του Euro απέναντι σε μεγαθήρια, όπως η Γερμανία και η Ιταλία. Για όσους όμως ξέρουν να διαβάζουν το ποδόσφαιρο πίσω από τις γραμμές των στατιστικών, η διαδρομή του δεν ήταν ένα πυροτέχνημα, ήταν μια ανάβαση «σκαλί-σκαλί», χτισμένη μεθοδικά πάνω στις δραμινές του ρίζες.
Ο Δραμινός τεχνικός και άμεσος συνεργάτης του Γιάννη Ταουσάνη στην Εθνική Ελπίδων (Κ21) μιλάει στον Π.Τ για την μάχη της πρόκρισης της Εθνικής με τη Γερμανία, το πρόβλημα του «ρυθμού» στο ελληνικό ποδόσφαιρο, τις αναμνήσεις από τη Δόξα και το ερασιτεχνικό πρωτάθλημα, ενώ δίνει και την πολύτιμη συμβουλή του στα νέα παιδιά του νομού μας.
Το ξεκίνημα: Από τη Θράκη στην αναγέννηση του Ξηροποτάμου
Όλα ξεκίνησαν κάπου μεταξύ 2008 και 2011, όταν ο 20χρονος τότε Χρήστος Τσιακίρης έκανε τα πρώτα του προπονητικά βήματα ως γυμναστής στα τμήματα υποδομής (Under 20) του Πανθρακικού, ο οποίος τότε μεσουρανούσε στα σαλόνια της Super League 1. Η τριετής θητεία στην Κομοτηνή ήταν το πρώτο μεγάλο σχολείο, όμως η καρδιά του τον καλούσε πίσω στη Δράμα.
Η επιστροφή στα πάτρια εδάφη το 2011 τον βρίσκει στον Μέγα Αλέξανδρο Ξηροποτάμου. Από το πόστο του διευθυντή ακαδημιών, ο Τσιακίρης αναλαμβάνει ένα ρομαντικό αλλά δύσκολο έργο, την επαναδημιουργία και την αναγέννηση των τμημάτων υποδομής του συλλόγου. Ήταν η πρώτη φορά που αποδείκνυε έμπρακτα την πίστη του στο ντόπιο, δραμινό ταλέντο. Ακολούθησε η τριετής θητεία του στην ΑΕ Αμπελοκήπων (2012-2015), όπου άρχισε να διαμορφώνει το προσωπικό του προπονητικό στίγμα.
Το ιστορικό θαύμα της Πετρούσας: Ο νεότερος πρωταθλητής
Αν γυρίσουμε το ρολόι ακριβώς δέκα χρόνια πίσω, θα σταματήσουμε στην εμβληματική σεζόν 2015-16. Η διοίκηση της Δόξας Πετρούσας παίρνει ένα τεράστιο ρίσκο, εμπιστεύεται τα ηνία της ομάδας σε έναν 26χρονο τεχνικό, χωρίς μεγάλη εμπειρία στους πάγκους των ανδρών. Το πλάνο(;) ρομαντικό και απόλυτα δραμινό. Να μαζευτούν όλοι οι γηγενείς ποδοσφαιριστές του χωριού που αγωνίζονταν αλλού και να δημιουργηθεί ένας συμπαγής κορμός.
Το αποτέλεσμα Ιστορικό. Η Πετρούσα, παίζοντας κατά κοινή ομολογία το ομορφότερο ποδόσφαιρο στην κατηγορία, στέφεται μαθηματικά πρωταθλήτρια στην Α’ Ερασιτεχνική μία αγωνιστική πριν το τέλος, συγκεντρώνοντας 67 βαθμούς (21 νίκες, 4 ήττες, 4 ισοπαλίες, 76 γκολ ενεργητικό).
Ο ίδιος ο Τσιακίρης, μιλώντας τότε στον «Πρωινό Τύπο» αμέσως μετά τη νίκη-τίτλο επί των Κυργίων, δήλωνε με την χαρακτηριστική του σεμνότητα: «Νιώθω πολύ περήφανος για αυτή την ομάδα, για τους παίκτες, σε μια χρονιά η οποία κατέληξε με τον τρόπο που έπρεπε. Καταφέραμε ένα πολύ μεγάλο κατόρθωμα, διότι η Πετρούσα φτιάχτηκε από παίκτες γηγενείς… Υπάρχουν αξιόλογοι νέοι προπονητές, υπάρχουν φρέσκιες ιδέες. Αν έχουν όρεξη και πίστη, θα καταφέρουν να φτάσουν ψηλά».
Αυτή η επιτυχία τον κατέγραψε στη συνείδηση των φιλάθλων ως τον νεότερο προπονητή που κατακτά το τοπικό πρωτάθλημα στη Δράμα – και ίσως σε ολόκληρη την Ελλάδα.
Το «σχολείο» της Δόξας και η γέννηση μιας ποδοσφαιρικής οικογένειας
Η καθολική αναγνώριση στην Πετρούσα άνοιξε την πόρτα για τη μεγάλη ομάδα του νομού. Τον Ιανουάριο του 2018, ο Τσιακίρης αναλαμβάνει προπονητής φυσικής κατάστασης στη Δόξα Δράμας. Εκεί, δίπλα σε μπαρουτοκαπνισμένους τεχνικούς όπως ο Κώστας Βασιλακάκης, ο Νίκος Κωστένογλου και ο Στάικος Βεργέτης, «ρουφάει» γνώση, αντιμετωπίζει τις πιέσεις του επαγγελματικού ποδοσφαίρου και ωριμάζει.
Το καλοκαίρι του 2019, η μοίρα τον φέρνει στο Ηράκλειο και τον Εργοτέλη. Εκεί συναντά τον άνθρωπο-σταθμό της καριέρας του, τον Γιάννη Ταουσάνη. Η χημεία τους είναι άμεση. Μαζί με τον γυμναστή Γιώργο Γουνελά, δημιουργούν κάτι παραπάνω από ένα προπονητικό team, δημιουργούν μια ποδοσφαιρική οικογένεια.
Από τον Εργοτέλη στον Λεβαδειακό (με τον οποίο πανηγύρισαν την άνοδο στη Super League 1), μετά στην ιστορική ΑΕΛ, στη συνέχεια στα Χανιά και πλέον στο ύψιστο επίπεδο της Εθνικής Ελπίδων, το τρίδυμο Ταουσάνης- Τσιακίρης – Γουνελάς αποτελεί ένα από τα πιο σοβαρά, σταθερά και επιτυχημένα projects του ελληνικού ποδοσφαίρου τα τελευταία οκτώ χρόνια.
Το «σήμερα»: Κοιτάζοντας τη Γερμανία στα μάτια
Σήμερα, ο Χρήστος Τσιακίρης, ως βοηθός προπονητή της Εθνικής Κ21, ζει το όνειρο της πρόκρισης στο Euro 2027. Με την ομάδα να ισοβαθμεί στην κορυφή του ομίλου με την πανίσχυρη Γερμανία –την οποία μάλιστα κέρδισαν μέσα στην έδρα της, σπάζοντας ένα αήττητο τεσσάρων ετών– ο Δραμινός τεχνικός παραμένει προσγειωμένος αλλά γεμάτος αυτοπεποίθηση.
Κύριε Τσιακίρη, η Εθνική Ελπίδων βρίσκεται «ένα βήμα» πριν από το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα. Πόσο εφικτός στόχος είναι η πρόκριση;
«Αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε σε πλήρη εξέλιξη της προκριματικής φάσης. Έχουμε παίξει τα 7 από τα 10 παιχνίδια και ισοβαθμούμε στην πρώτη θέση μαζί με τη Γερμανία. Μας απομένουν τρεις αναμετρήσεις, οι οποίες θα διεξαχθούν τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο, και αυτές θα κρίνουν το μέλλον μας στη διοργάνωση. Θεωρώ ότι, αν όχι την πρώτη, θα καταλάβουμε σίγουρα τη δεύτερη θέση. Επιδιώκουμε την πρόκριση στην τελική φάση του Euro 2027, είτε απευθείας ,είτε μέσω της διαδικασίας των μπαράζ. Το κίνητρο είναι τεράστιο, αν σκεφτεί κανείς ότι η Εθνική Κ21 έχει να προκριθεί σε τελική φάση εδώ και 25 χρόνια. Θέλουμε να επαναφέρουμε το ελληνικό ποδόσφαιρο στα υψηλότερα σκαλιά».
Έχοντας περάσει από πολλά πόστα, θεωρείτε ότι υπάρχει ταλέντο στην Ελλάδα; Πού υστερούμε σε σχέση με τις μεγάλες ευρωπαϊκές σχολές;
«Η αλήθεια είναι ότι υπάρχει πάρα πολύ μεγάλο ταλέντο. Μετά τον αγώνα μας με τη Γερμανία –μια ομάδα που σε αυτές τις ηλικίες θεωρείται από τις κορυφαίες στην Ευρώπη– κάναμε μια διαπίστωση με το προπονητικό team, δεν υστερούμε σε ταλέντο, υστερούμε σε ρυθμό. Οι μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες δεν φοβούνται να δώσουν ευκαιρίες στα παιδιά. Η Γερμανία είχε παίκτες που αγωνίζονταν βασικοί στη Bundesliga, σε ομάδες όπως η Μπάγερν ή η Κολωνία, έχοντας ήδη 20 και 30 παιχνίδια στα πόδια τους. Σε εμάς, μόνο οι μισοί από τους έντεκα έχουν ανάλογες γεμάτες χρονιές. Αυτή είναι η κύρια διαφορά μας. Όταν όμως αντιμετωπίζουμε μια τέτοια ομάδα στα ίσα και τη νικάμε μάλιστα μέσα στην έδρα της, σπάζοντας ένα αήττητο τεσσάρων ετών, αποδεικνύουμε ότι έχουμε μια εξαιρετική γενιά».
Πώς κρίνετε την πρόσφατη απόφαση της ΕΠΟ για την υποχρεωτική χρησιμοποίηση δύο νεαρών Ελλήνων παικτών στο Κύπελλο από τις ομάδες της Super League 2;
«Για εμάς είναι μια πραγματικά εξαιρετική απόφαση. Ήμασταν πάντα υπέρμαχοι της συμμετοχής του Έλληνα ποδοσφαιριστή. Δεν γίνεται “χάρη” σε αυτά τα παιδιά, αντίθετα, αναγκάζονται οι προπονητές να δώσουν ευκαιρίες σε παίκτες που πραγματικά το αξίζουν. Το Κύπελλο δίνει αγωνιστικό ρυθμό, και η νέα αυτή ρύθμιση θα κάνει ακόμα πιο εύκολο το δικό μας έργο στην Εθνική».
Ξεκινήσατε από τα τοπικά γήπεδα της Δράμας και σήμερα βρίσκεστε στο κορυφαίο επίπεδο. Πώς βιώνετε αυτό το βάρος;
«Πολλές φορές κάθομαι και το αναλογίζομαι με φίλους μου, πώς έφτασε η πορεία μέχρι εδώ. Όταν το ζεις καθημερινά, δεν μπορείς να συλλάβεις απόλυτα το μέγεθος της επιτυχίας. Αυτό που με κάνει να αισθάνομαι καλά και ασφαλής είναι ότι κάθε βήμα στην καριέρα μου έγινε σκαλί-σκαλί. Δεν άφησα κανένα κενό σκαλί πίσω μου. Το επάγγελμα έχει τεράστιες δυσκολίες, αλλά αυτή τη στιγμή απολαμβάνω την όλη διαδικασία».
Το 2019 πήρατε την απόφαση να αφήσετε τη Δράμα για τον Εργοτέλη. Πώς ήταν εκείνο το ξεκίνημα;
«Έφυγα από τη Δράμα για να εξελιχθώ, αλλά είχα τεράστιες αμφιβολίες για το πού θα καταλήξει αυτό το ταξίδι. Ταξιδεύοντας τότε για την Κρήτη, πέρασαν πάρα πολλά πράγματα από το μυαλό μου, θετικά και αρνητικά. Είχα όμως την τεράστια τύχη και συγκυρία να συναντήσω έναν εκπληκτικό άνθρωπο και προπονητή, τον κύριο Γιάννη Ταουσάνη. Ο Γιάννης Ταουσάνης έχει παίξει καθοριστικό ρόλο στην πορεία μου και στο μυαλό και των τριών μας υπάρχουν ακόμα μεγαλύτερα πράγματα για τη συνέχεια».
Το δραμινό ποδόσφαιρο και η συμβουλή στα νέα παιδιά
Παρακολουθείτε καθόλου τα ποδοσφαιρικά δρώμενα του νομού μας; Τη Δόξα Δράμας, το τοπικό πρωτάθλημα;
«Φυσικά, παρακολουθώ όσο μπορώ. Είδα αρκετά παιχνίδια της Δόξας. Δυστυχώς, η ομάδα δεν βρίσκεται στο υψηλό επίπεδο που όλοι θα θέλαμε, αλλά γίνεται μια προσπάθεια ανασύνταξης και ελπίζω σύντομα να βρει τον δρόμο της. Όσον αφορά το τοπικό, το επίπεδο δεν είναι όπως τα παλαιότερα χρόνια, για παράδειγμα από το 2004 και μετά που αγωνιζόμουν κι εγώ. Έχει μειωθεί ο μέσος όρος ηλικίας, οι καλοί παίκτες σταματάνε νωρίς μετά τα 30, ενώ τα νεαρά ταλέντα φεύγουν γρήγορα για τη Γ’ Εθνική ή για ομάδες Super League Κ19. Παρά την πτώση όμως, το τοπικό θα είναι πάντα ο κύριος τροφοδότης του επαγγελματικού ποδοσφαίρου».
Ποια είναι η συμβουλή σας στα νέα παιδιά της Δράμας που θεωρούνται ταλέντα και θέλουν να ανοίξουν τα φτερά τους; Πρέπει να φεύγουν νωρίς για μεγάλες ακαδημίες;
«Το να γίνει ένα παιδί επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, είτε στη Super League 2 είτε ψηλότερα, είναι μια εξαιρετικά δύσκολη διαδικασία. Δυστυχώς, τα παιδιά στη Δράμα στερούνται ευκαιριών λόγω της μη ύπαρξης μιας ομάδας του νομού σε υψηλή κατηγορία, η οποία θα μπορούσε να τα απορροφήσει άμεσα. Έτσι, αναγκάζονται να αναζητήσουν συλλόγους που προσφέρουν καλύτερες παροχές εκγύμνασης και διαμόρφωσης.
Η συμβουλή μου είναι μία, σκληρή δουλειά. Πρέπει να έχουν υπομονή, να κάνουν σωστές επιλογές και εύχομαι να σταθούν τυχεροί ώστε να συναντήσουν σωστούς προπονητές στο ξεκίνημά τους. Μπορεί το επαγγελματικό ποδόσφαιρο να φαντάζει ως το μεγάλο όνειρο πολλών, αλλά οι πιθανότητες είναι λίγες. Ωστόσο, τα παιδιά που πραγματικά αξίζουν, αν επιμείνουν και προσπαθήσουν μέχρι το τέλος, πιστεύω ακράδαντα ότι θα πάρουν την ευκαιρία τους».
Ο Χρήστος Τσιακίρης αποτελεί το ζωντανό παράδειγμα αυτής της συμβουλής. Ένα παιδί της Δράμας που ξεκίνησε από τα ξερά γήπεδα του νομού μας, δεν φοβήθηκε τις αμφιβολίες όταν το 2019 ταξίδευε για την Κρήτη, δούλεψε σκληρά και σήμερα εκπροσωπεί επάξια το δραμινό ποδόσφαιρο στην ελίτ της χώρας. Το μέλλον του ανήκει, και η Δράμα δικαιούται να καμαρώνει για το δικό της προπονητικό σπλάχνο.
