Home > Πρώτο Θέμα > «Δυνατή Φωνή» κατά της έμφυλης βίας από τη Δράμα όταν 4 στους 10 έχουν προσωπική εμπειρία

«Δυνατή Φωνή» κατά της έμφυλης βίας από τη Δράμα όταν 4 στους 10 έχουν προσωπική εμπειρία

Σημαντικά στοιχεία από το πρόγραμμα της Ένωσης Κυριών

«Δυνατή Φωνή» κατά της έμφυλης

βίας από τη Δράμα όταν 4 στους 10

έχουν προσωπική εμπειρία

Το 83,3% θεωρεί δύσκολο να μιλήσει ένα θύμα λόγω φόβου, ντροπής και κοινωνικής πίεσης

Μιλάνε στον «Π.Τ.» η αντιπρόεδρος της Ένωσης Κυριών κα. Τσιαμούρα, η Καθηγήτρια του Δ.Π.Θ. κα. Χατζηφωτίου και η αντιδήμαρχος Κοινωνικής Πολιτικής κα. Τσακιρίδου

 

Του Θανάση Πολυμένη

ΤΟ ΒΡΑΔΥ της Δευτέρας στην αίθουσα «Γεώργιος Παρασίδης» στο παλαιό δημαρχείο Δράμας στην πλατεία Ελευθερίας, έγινε η παρουσίαση του προγράμματος «Δυνατή Φωνή», που ολοκλήρωσε η Ένωση Κυριών Δράμας – Σπίτι Ανοικτής Φιλοξενίας (ΕΚ – ΣΑΦ).

Πρόκειται για ένα ευρωπαϊκό πρόγραμμα το οποίο με μεγάλη επιτυχία ολοκλήρωσε η Ένωση Κυριών Δράμας και έχει να κάνει με την έμφυλη βία, τις κοινωνικές αντιλήψεις και την πρόληψη.

Τσιαμούρα: Ανοίξαμε δρόμους…

Για το πρόγραμμα μίλησε στον «Π.Τ.» η αντιπρόεδρος της ΕΚ – ΣΑΦ κα. Αλίκη Τσιαμούρα, η οποία σημείωσε ότι το πρόγραμμα ολοκληρώθηκε με επιτυχία: «Στόχος για εμάς ήταν ότι, εκτός από τα παιδιά, ότι έπρεπε να επισκεφτούμε τις πιο απομακρυσμένες περιοχές του Νομού Δράμας. Και αυτό πράξαμε».

Όπως τόνισε, «η επικοινωνία με όλους αυτούς τους ανθρώπους, με όλες αυτές τις γυναίκες, ήταν εκπληκτική. Τα ερωτήματα ήταν επίσης πάρα πολύ ενδιαφέροντα. Και εκείνο που μας κάνει ιδιαίτερη εντύπωση είναι το ενδιαφέρον που δείχνουν τα νέα τα παιδιά στα σχολεία».

Εξήγησε ακόμα η ίδια, ότι, «για εμάς αυτό έχει πλέον γίνει σκοπός της Ένωσης, αφού κάναμε όλη αυτή την πορεία. Ήδη από πέρυσι μετατρέψαμε τον Ξενώνα σε Κέντρο Ενημέρωσης και Πρόληψης, γιατί πρέπει να εξελισσόμαστε και να παρακολουθούμε την εξέλιξη και την, αναγκαιότητα των πραγμάτων».

Επεσήμανε ακόμα, ότι «πρόκειται για ένα πολύ καλό εργαλείο, το οποίο θα αξιοποιήσουμε και στα άλλα προγράμματα που θα υποβάλουμε, γιατί πλέον ανοίξαμε ορίζοντες, ανοίξαμε δρόμους, όχι μόνο με την Ευρώπη, αλλά και με την Αμερική».

Χατζηφωτίου: Ενημέρωση και εκπαίδευση

Η κεντρική παρουσίαση των αποτελεσμάτων έγινε από την κα. Σεβαστή Χατζηφωτίου, καθηγήτρια Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης στο Τμήμα Κοινωνικής Εργασίας και Κοσμήτορας της Σχολής Κοινωνικών, Πολιτικών και Οικονομικών Επιστημών, η οποία ήταν και επιστημονική υπεύθυνη του έργου.

Μιλώντας στον «Π.Τ.», σημείωσε ότι «τα αποτελέσματα του έργου, δεν λένε τίποτα άλλο, από το να συνειδητοποιήσουμε ότι οι άνθρωποι πια κατανοούν ότι τα θέματα έμφυλης βίας είναι μέσα στην καθημερινότητά τους. Και όπως μας λένε οι συμμετέχοντες στις έρευνες, ζητούν περισσότερη ενημέρωση και εκπαίδευση, ενώ αντιλαμβάνονται ότι το φαινόμενο αυτό, δεν το ορίζουν πολλές φορές ως τέτοιο, όπως και ότι δεν είναι πολύ ξεκάθαρες γι’ αυτούς οι ιδιαίτερες μορφές βίας και κακοποίησης».

Αυτό που ειδικότερα σημειώνει, είναι ότι «το έργο ήρθε να αναδείξει αυτές τις συνθήκες και αυτές τις ανάγκες και να δώσει ένα δυνατό μήνυμα, ότι η βία δεν πρέπει να γίνει αποδεκτή από καμιά κατεύθυνση και προς κανέναν ή καμία».

Απαντώντας σε σχετική ερώτηση, τονίζει ότι, «η ευαισθητοποίηση του κοινού είναι σημαντική. Βλέπουμε ανάπτυξη στην ενημέρωση, αλλά μονομερής κατά κάποιον τρόπο, που σημαίνει ότι η εκπαίδευση και η ενημέρωση πρέπει να παραμείνουν. Και ίσως το πιο σημαντικό και το πιο αισιόδοξο μήνυμα από τα αποτελέσματά μας είναι ότι απευθύνονται, ή τουλάχιστον δηλώνουν ότι θα απευθύνονταν πρώτα σε επίσημα δίκτυα υποστήριξης, όπως για παράδειγμα η αστυνομία, τα συμβουλευτικά κέντρα και οι εξειδικευμένες δομές, και στη συνέχεια στα ανεπίσημα δίκτυα, όπως οι φίλοι, η οικογένεια, ιδιωτικοί για παράδειγμα δικηγόροι ή συμβουλευτικοί ή οτιδήποτε. Πράγμα που δείχνει μία μετακίνηση πια της ενημέρωσης και της αναγκαιότητας να απευθυνόμαστε στις ειδικότερες και τις πιο σημαντικές, με την έννοια της εξειδίκευσης, μορφές υποστήριξης και δομές υποστήριξης».

Τσακιρίδου: Ελπίδες από το πρόγραμμα

Σε δηλώσεις της στον «Π.Τ.», η αντιδήμαρχος Κοινωνικής Πολιτικής κα. Σοφία Τσακιρίδου, σημειώνει ότι «το τέλος του προγράμματος, μας δημιουργεί εκείνη την ελπίδα ότι θα έχει θετικό αποτύπωμα στην κοινωνία, γιατί την πραγματικότητα τη βιώνουμε εμείς κάθε μέρα.

Κάθε μέρα, είτε μέσα από τα περιστατικά στην κοινωνική υπηρεσία, είτε μέσα από τα περιστατικά και τις ωφελούμενες γυναίκες που έρχονται στο συμβουλευτικό κέντρο για τις κακοποιημένες γυναίκες. 14 ολόκληρους μήνες η Ένωση Κυριών μετά, μέσα από μία χρηματοδότηση της ActionAid και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, επισκέφθηκε ακριτικές περιοχές, οι μαθητές ήρθαν σε επαφή, γνώρισαν, έμαθαν, πληροφορήθηκαν, μα πάνω απ’ όλα ευαισθητοποιήθηκαν γύρω από την έμφυλη βία και με ποιο τρόπο όλο αυτό το γεγονός και το φαινόμενο θα περιοριστεί».

Τα αποτελέσματα της έρευνας

Το σημαντικό στοιχείο του προγράμματος «Δυνατή Φωνή», είναι ότι η πρόληψη ξεκινά όταν γνωρίζουμε, αναγνωρίζουμε και στηρίζουμε. Να αναγνωρίζουμε κάθε μορφή βίας, όχι μόνο την εμφανή. Να ακούμε χωρίς ενοχοποίηση, πίεση ή στιγματισμό και να συνδέουμε τα άτομα με ασφαλή υποστήριξη και υπηρεσίες.

Η έρευνα που έγινε από την Risk Assessnent στο Νομό Δράμας, στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού προγράμματος «Δυνατή Φωνή», έγινε σε δείγμα 150 ενηλίκων, σε διάρκεια 10 μηνών, στους πέντε Δήμους της Π.Ε. Δράμας (Δοξάτου, Δράμας, Κ. Νευροκοπίου, Παρανεστίου και Προσοτσάνης) και σε άτομα άνω των 18 ετών. Η μέθοδος που ακολουθήθηκε ήταν ημιδομημένες συνεντεύξεις / ερωτηματολόγιο, με δια ζώσης, τηλεφωνική και ηλεκτρονική συμμετοχή.

Στόχοι της έρευνας ήταν, πώς αναγνωρίζουν οι πολίτες την έμφυλη βία και τις διαφορετικές μορφές της, ποιες είναι οι προσωπικές ή έμμεσες εμπειρίες, εμπόδια αποκάλυψης και δίκτυα βοήθειας, καθώς και οι ανάγκες ενημέρωσης, εκπαίδευσης, ασφάλειας και κοινωνικής αλλαγής.

Η εικόνα με μια ματιά

Σύμφωνα με τα βασικά στοιχεία της έρευνας, οι 4 στους 10 δήλωσαν προσωπική εμπειρία έμφυλης βίας.

Ένας στους δύο γνωρίζει άτομο που έχει βιώσει βία.

Το 83,3% θεωρεί δύσκολο να μιλήσει ένα θύμα.

Το 80,7% ζητάει περισσότερη ενημέρωση.

Το κεντρικό μήνυμα είναι ότι η έμφυλη βία είναι παρούσα στις εμπειρίες και στο κοινωνικό περιβάλλον που συμμετέχουν. Ενώ, υπάρχει ισχυρή διάθεση για πρακτική ενημέρωση, εκπαίδευση και καλύτερη γνώση των διαθέσιμων υπηρεσιών.

Σύνθεση του δείγματος

Αναφορικά με το δείγμα των συμμετεχόντων, το 71,3% (107 άτομα) ήταν γυναίκες. Το 28% (42 άτομα) ήταν άνδρες. Και ένα άτομο (0,7%) δεν δήλωσε φύλο. Σύμφωνα με την έρευνα, το δείγμα περιλαμβάνει 150 εθελοντές, με αυξημένη συμμετοχή γυναικών και άτομα που προσεγγίστηκαν κυρίως από τις δράσεις του έργου. Τα ευρήματα φωτίζουν τις εμπειρίες του δείγματος και δεν γενικεύονται αυτομάτως σε όλους τους κατοίκους της Δράμας.

Η γνώση της έννοιας παραμένει άνιση

Αναφορικά με το ζήτημα της έννοιας για το τι είναι η έμφυλη βία, η έρευνα έδειξε ότι το 40,7% έδωσε σαφή ή σχετικά σαφή ορισμό.

Το 29,3% ανέφερε παραδείγματα χωρίς ορισμό, ενώ το 30% δεν γνώριζε ή δεν εξήγησε τον όρο.

Σύμφωνα με την ίδια την έρευνα, αυτό σημαίνει ότι, η έμφυλη βία συχνά συνδέεται κυρίως με εμφανή περιστατικά σωματικής ή λεκτικής κακοποίησης και με όσα προβάλλονται στα μέσα ενημέρωσης. Χρειάζεται ευρύτερη κατανόηση του φαινομένου.

Αναγνώριση μορφών βίας

Στο θέμα για την αναγνώριση μορφών βίας, πιο αναγνωρίσιμες εμφανίστηκαν η σωματική και λεκτική βία, ενώ λιγότερο ορατές η οικονομική, διαδικτυακή και κοινωνική βία. Δεν καταγράφηκε καμιά αναφορά στην συμβολική βία.

Σύμφωνα με τα στοιχεία, το 2,7% είδε κοινωνική βία και αποκλεισμό. Το 3,3% αναγνώρισε τη διαδικτυακή βία, ενώ το 20,7% αναγνωρίζει την σεξουαλική βία.

Επίσης, το 21,3% αναγνωρίζει την οικονομική, το 34,7% την ψυχολογική βία, το 50,7% την λεκτική βία και τέλος το 62,7% τη σωματική βία.

 

Δεν είναι μακρινό φαινόμενο

Στο ερώτημα για το αν η βία θεωρείται ένα μακρινό ή όχι φαινόμενο, τα 57 άτομα δήλωσαν ότι έχουν υποστεί έμφυλη βία (38% του δείγματος).

Επίσης 1 στους 2 γνωρίζει κάποιο άτομο στο περιβάλλον του, που έχει βιώσει βία.

Τέλος στο ζήτημα των στενών σχέσεων, συχνότερα αναφέρονται σύντροφοι / σύζυγοι και οικογενειακό περιβάλλον.

Σύμφωνα με την έρευνα, η έμφυλη βία εμφανίζεται στις προσωπικές και οικογενειακές σχέσεις, αλλά και σε άλλους χώρους όπως η εργασία.

Μια σημαντική παρατήρηση που θέτει η έρευνα, είναι ότι, αρκετοί αναφέρουν περισσότερες από μία μορφές βίας, όχι μόνο μία μεμονωμένη συμπεριφορά.

Η δυσκολία να μιλήσει το θύμα

Σημαντικό στοιχείο είναι η δυσκολία του θύματος να μιλήσει. Σύμφωνα με την έρευνα, η σιωπή δεν είναι απλή επιλογή. Συνδέεται με φόβο, εξάρτηση και κοινωνική πίεση.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, το 83,3% θεωρεί ότι δεν είναι εύκολο να μιλήσει.

Το 17,3% δείχνει την αδιαφορία του περιβάλλοντος.

Το 17,3% δείχνει την ψυχολογική πίεση, ενώ το 24,7% νιώθει ντροπή και στιγματισμό.

Τέλος, το 48,7% έχει στο μυαλό του τον φόβο των συνεπειών.

Το 58% αναφέρει τον φόβο ως κύριο λόγο αποσιώπησης περιστατικών, ενώ ακολουθούν η ντροπή /ο στιγματισμός (21,3%).

Αναζήτηση βοήθειας

Ένα από τα πλέον ισχυρά σημεία για αναζήτηση βοήθειας είναι η Αστυνομία και οι αρμόδιες αρχές, που αποτελούν το βασικό θεσμικό σημείο αναφοράς. Και επίσης, υπάρχει και ένα κενό ενημέρωσης, καθώς το 7,3% δεν γνωρίζει που πρέπει να απευθυνθεί ή δεν θα απευθυνόταν σε κανέναν.

Στο πλαίσιο αυτό, το 7,3% δεν γνωρίζει που πρέπει να απευθυνθεί.

Το 8,7% θα απευθυνόταν σε ειδικούς ή δικηγόρους.

Το 12% στην οικογένεια και σε φίλους.

Το 32% θα απευθυνόταν σε συμβουλευτικές και κοινωνικές υπηρεσίες και το 78,7% σε Αστυνομία και Αρχές.

(Σημ. Οι απαντήσεις ήταν πολλαπλής επιλογής, οπότε τα ποσοστά δεν αθροίζονται στο 100%).

Ασφάλεια και ενδυνάμωση συνδέονται με την αυτονομία

Στο ζήτημα αυτό, το ένα ερώτημα ήταν τι ενισχύει την αυτονομία: Σταθερό εισόδημα, εργασία, υγεία και υποστηρικτικές οικογενειακές σχέσεις.

Το δεύτερο ερώτημα είχε να κάνει με το τι χρειάζεται: Πρακτικές δεξιότητας αναγνώρισης κινδύνου, ασφαλής πρόσβαση σε υπηρεσίες και υποστήριξη χωρίς στιγματισμό.

Οι απαντήσεις που δόθηκαν είναι ότι, το 64,7% αισθάνεται ότι έχει έλεγχο στη ζωή του.

Το 70,7% δήλωσε ότι θέλει ειδική εκπαίδευση για καταστάσεις κινδύνου.

Το 23,3% αναφέρει την οικονομική ανεξαρτησία ως παράγοντα δύναμης.

Το 21,3% αναφέρει την υγεία ως παράγοντα ενδυνάμωσης.

Περισσότερη ενημέρωση

Στο ζήτημα της ενημέρωσης, το 80,7% ζητάει περισσότερη ενημέρωση για την έμφυλη βία, όπως κυρίως με συμμετοχή και πρακτική εξάσκηση.

Το 3,3% ζητάει ενημέρωση από την τηλεόραση.

Το 4,1% από το διαδίκτυο και τις καμπάνιες.

Το 15,7% από ενημερωτικά φυλλάδια.

Το 65,3% από σεμινάρια και εργαστήρια.

Το ποσοστά αφορούν σε όσους απάντησαν θετικά στην ανάγκη ενημέρωσης (121 άτομα).

Οι προτάσεις της έρευνας

Η έρευνα προτείνει ορισμένα σημεία για το επόμενο βήμα:

  1. Ενημέρωση σε όλους: Να εξηγούνται όλες οι μορφές βίας, ιδιαίτερα οι λιγότερο ορατές.
  2. Εκπαίδευση από μικρή ηλικία: Σεβασμός, ισότητα, συναίνεση και μη ανοχή στη βία.
  3. Βιωματικά εργαστήρια: Πρακτική αναγνώριση κινδύνου και τρόποι ασφαλούς υποστήριξης.
  4. Γνώση των διαθέσιμων υπηρεσιών: Σαφής και εύκολα προσβάσιμη πληροφόρηση για βοήθεια.
  5. Τοπικά δίκτυα προστασίας: Συνεργασία υπηρεσιών, φορέων, επαγγελματιών και κοινότητας.
  6. Ενδυνάμωση και συμμετοχή όλων: Οικονομική αυτονομία, δράσεις στις ακριτικές περιοχές και ενεργή συμμετοχή ανδρών.

Σημαντικό στοιχείο συμπερασματικά είναι ότι, η πρόληψη ξεκινά όταν γνωρίζουμε, αναγνωρίζουμε και στηρίζουμε. Να αναγνωρίζουμε κάθε μορφή βίας, όχι μόνο την εμφανή.

Να ακούμε χωρίς ενοχοποίηση, πίεση ή στιγματισμό.

Να συνδέουμε με ασφαλή υποστήριξη και υπηρεσίες.