Ειδική Αγωγή στη Δράμα:
από τη διαπίστωση
του προβλήματος στη διεκδίκηση της λύσης
Γράφει η Ευαγγελία Κουτουλιάνου
Εκπαιδευτικός – Αντιπρόεδρος του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. Δράμας
Η Ειδική Αγωγή στη Δράμα βρίσκεται εδώ και χρόνια αντιμέτωπη με ένα πρόβλημα που δεν μπορεί πλέον να αντιμετωπίζεται με προσωρινές λύσεις: την ανεπάρκεια των υφιστάμενων χώρων. Οι ανάγκες έχουν αυξηθεί, οι δυνατότητες των σημερινών κτιρίων έχουν εξαντληθεί και η εκπαιδευτική κοινότητα καλείται καθημερινά να προσαρμόζεται σε συνθήκες που απέχουν από εκείνες που δικαιούνται τα παιδιά και οι εκπαιδευτικοί τους.
Στη συνάντηση που πραγματοποιήθηκε μεταξύ του Δ.Σ. του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. Δράμας και του Δημάρχου Δράμας ενημερωθήκαμε για έναν συγκεκριμένο σχεδιασμό: τη δημιουργία, σε οικόπεδο του Δήμου, ενός σύγχρονου συγκροτήματος Ειδικής Αγωγής που θα στεγάσει το Ειδικό Νηπιαγωγείο, το Ειδικό Δημοτικό και το ΕΕΕΕΚ.
Πρόκειται για μια πρόταση που κινείται στη σωστή κατεύθυνση και, κατά τη γνώμη μου, πρέπει να στηριχθεί και να διεκδικηθεί από το σύνολο της τοπικής εκπαιδευτικής κοινότητας.
Γιατί πλέον το ερώτημα δεν είναι αν υπάρχει ανάγκη. Η ανάγκη υπάρχει. Ούτε αν μπορεί να υπάρξει συγκεκριμένη πρόταση. Η πρόταση υπάρχει και ο Δήμος διαθέτει τον χώρο.
Το ερώτημα είναι αν θα υπάρξει η πολιτική βούληση και, κυρίως, η χρηματοδότηση για να γίνει πράξη.
Και εδώ πρέπει να είμαστε ξεκάθαροι. Ένα νέο, σύγχρονο και πλήρως προσβάσιμο συγκρότημα Ειδικής Αγωγής είναι έργο μεγάλης κλίμακας. Δεν μπορεί να χρηματοδοτηθεί μέσα από τους περιορισμένους πόρους με τους οποίους ένας Δήμος καλείται να καλύψει τις καθημερινές λειτουργικές και κτιριακές ανάγκες δεκάδων σχολικών μονάδων.
Η συζήτηση αυτή αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία μετά την κατάργηση των Σχολικών Επιτροπών και τη μεταφορά της διαχείρισης των λειτουργικών αναγκών των σχολείων απευθείας στους Δήμους. Η μεταφορά αρμοδιοτήτων, όμως, δεν μπορεί να μετατρέπεται σε μεταφορά της πολιτικής ευθύνης. Κάθε αρμοδιότητα οφείλει να συνοδεύεται από τους αναγκαίους πόρους.
Γι’ αυτό και δεν έχει νόημα να παρακολουθήσουμε ακόμη ένα πινγκ-πονγκ ευθυνών ανάμεσα στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και την κεντρική διοίκηση.
Ο Δήμος οφείλει να προχωρήσει όσα απαιτούνται από τη δική του πλευρά, ώστε η πρόταση να είναι ώριμη και διεκδικήσιμη. Και η Πολιτεία οφείλει να εξασφαλίσει το κατάλληλο χρηματοδοτικό εργαλείο και τους αναγκαίους πόρους, ώστε η ανάγκη ενός νέου συγκροτήματος Ειδικής Αγωγής να μη μείνει για ακόμη μία φορά στα χαρτιά.
Χρειάζεται, επομένως, συγκεκριμένος σχεδιασμός, συνεργασία Δήμου, Υπουργείου Παιδείας και ΚΤΥΠ, εξασφαλισμένη χρηματοδότηση και —κυρίως— σαφές χρονοδιάγραμμα υλοποίησης.
Για εμάς τους εκπαιδευτικούς, το ζήτημα δεν είναι απλώς κτιριακό.
Ο τρόπος με τον οποίο μια Πολιτεία αντιμετωπίζει την Ειδική Αγωγή αποτελεί μέτρο του τρόπου με τον οποίο αντιλαμβάνεται το ίδιο το δημόσιο σχολείο. Τα παιδιά με αναπηρία και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες δεν μπορεί να καλούνται να προσαρμόζονται στις υποδομές που υπάρχουν. Οι υποδομές οφείλουν να σχεδιάζονται με βάση τις ανάγκες των παιδιών.
Και εδώ βρίσκεται, κατά τη γνώμη μου, και ο ρόλος του εκπαιδευτικού συνδικαλισμού. Να μην περιορίζεται στη διαπίστωση των προβλημάτων, αλλά να τα μετατρέπει σε συγκεκριμένες διεκδικήσεις. Να μεταφέρει τη φωνή της σχολικής κοινότητας εκεί όπου λαμβάνονται οι αποφάσεις και να επιμένει μέχρι οι δεσμεύσεις να γίνονται πράξεις.
Η Δράμα έχει σήμερα μπροστά της μια συγκεκριμένη δυνατότητα.
Υπάρχει η ανάγκη. Υπάρχει η πρόταση. Υπάρχει ο χώρος.
Αυτό που χρειάζεται τώρα είναι να υπάρξει η χρηματοδότηση και η κοινή διεκδίκηση ώστε το νέο συγκρότημα Ειδικής Αγωγής να γίνει πραγματικότητα.
Γιατί ένα σύγχρονο, ασφαλές και πλήρως προσβάσιμο σχολείο για τα παιδιά της Ειδικής Αγωγής δεν είναι πολυτέλεια. Είναι υποχρέωση της Πολιτείας και δικαίωμα των παιδιών.
- Εκπαιδευτικός – Αντιπρόεδρος του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. Δράμας
