Από το Παρθένο Δάσος
του Φρακτού μέχρι το Σπήλαιο του Αγγίτη
Ελληνικό καλοκαίρι στην αγκαλιά των δέντρων
Η άγρια, αδιαπραγμάτευτη ομορφιά της Δράμας
Υπάρχει μια επίμονη, σχεδόν νωχελική αυταπάτη που καταλαμβάνει την Ελλάδα κάθε Ιούλιο και Αύγουστο, ότι το καλοκαίρι οφείλει να είναι αποκλειστικά αλμυρό. Συνωστιζόμαστε σε άνυδρες ακτογραμμές, αναζητώντας τη δροσιά σε υπερτιμημένες ξαπλώστρες, την ίδια ώρα που η πραγματική, η πρωτόγονη λύτρωση του καλοκαιριού κρύβεται εκεί όπου ο ήλιος δυσκολεύεται να τρυπήσει το πυκνό φύλλωμα.
Αν στρέψεις το βλέμμα σου μακριά από τον ορίζοντα του Αιγαίου και κοιτάξεις τις κορυφές που στεφανώνουν την Περιφερειακή Ενότητα Δράμας, θα καταλάβεις. Εδώ, το καλοκαίρι δεν μετριέται σε κόκκους άμμου, αλλά σε αιωνόβιους δακτυλίους δέντρων, σε παγωμένες ανάσες ποταμών και σε μια σιωπή τόσο βαθιά, που σχεδόν ακούς τον χτύπο της καρδιάς της γης. Η Δράμα δεν είναι απλώς ένας προορισμός, είναι ένα καταφύγιο για τις αισθήσεις, μια γεωγραφία γεμάτη μύθους, αρχαία ερείπια και μια άγρια, αδιαπραγμάτευτη ομορφιά.
Στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα, απομονωμένο από την ανθρώπινη ματαιοδοξία λόγω του απότομου και δύσβατου ανάγλυφού του, ορθώνεται το Παρθένο Δάσος του Φρακτού. Δεν πρόκειται για ένα ακόμα δάσος, είναι ένα Διατηρητέο Μνημείο της Φύσης (από το 1980) και το μοναδικό οικοσύστημα στην Ευρώπη που δεν άγγιξαν οι παγετώνες της Τριτογενούς περιόδου.
119.000 στρέμματα συνολικής έκτασης, με την αυστηρά προστατευόμενη ζώνη να εκτείνεται στα 17.150 στρέμματα.Έλατα που αγγίζουν τα 60 μέτρα ύψος. Οξιές που μετρούν πάνω από 450 χρόνια ζωής.
Περπατώντας στα μονοπάτια του Φρακτού, γίνεσαι μάρτυρας μιας μοναδικής συνύπαρξης. Μαυρόπευκα, δασικές πεύκες και σημύδες σκεπάζουν ένα χαλί από σπάνιες άγριες ορχιδέες, κρίνους και αγριογαρύφαλλα. Πάνω από τα κεφάλια των επισκεπτών σκίζουν τον αέρα χρυσαετοί και γερακίνες, ενώ στα πυκνά σκοτάδια του δάσους βρίσκουν καταφύγιο αρκούδες, λύκοι, ζαρκάδια και ελάφια. Στα άφθονα τρεχούμενα νερά του, οι άγριες πέστροφες και οι βίδρες υπενθυμίζουν την απόλυτη καθαρότητα του περιβάλλοντος.
Στη διαδρομή, η στάση στον καταρράκτη της Αγίας Βαρβάρας είναι επιβεβλημένη. Λίγο πιο πέρα, τα Θερμιά προσφέρουν μια σουρεαλιστική εμπειρία, ένα μικρό χωριό με αυτοσχέδιες παράγκες από τσίγκο, που κρύβουν στο εσωτερικό τους φυσικές, θεραπευτικές «πισίνες» με ιαματικό νερό.
Γνωστό και ως Καράντερε, το δάσος της Ελατιάς στην Κεντρική Ροδόπη φιλοξενεί ένα μοναδικό φυτικό θαύμα, την ερυθρελάτη. Το δέντρο αυτό, που κυριαρχεί στις Σκανδιναβικές χώρες, στην Ελλάδα ευδοκιμεί αποκλειστικά εδώ, φτάνοντας τα 60 μέτρα ύψος και τους τρεις αιώνες ζωής. Στη θέση Μαγούλα, το σκηνικό αλλάζει δραματικά με ένα απόκοσμο, λευκό δάσος σημύδας, ενώ η πανίδα –από αγριογούρουνα και ασβούς μέχρι σπάνια αρπακτικά πουλιά– συμπληρώνει έναν πίνακα ζωγραφικής που όμοιό του δεν συναντά κανείς στον ευρωπαϊκό Νότο.
Το Όρος Φαλακρό, με την επιβλητική του κορυφή, τον Προφήτη Ηλία, στα 2.232 μέτρα, αποτελεί τη στέγη της Ανατολικής Μακεδονίας. Γνωστό στους περισσότερους για το χιονοδρομικό του κέντρο, το καλοκαίρι μεταμορφώνεται σε έναν παράδεισο υποαλπικών λιβαδιών και πεζοπορικών διαδρομών που ξεκινούν από τον Βώλακα ή τους Πύργους.
Σε υψόμετρο 771 μέτρων, κοντά στο ακριτικό Νευροκόπι, το Οχυρό Λίσσε στέκει ως αδιάψευστος μάρτυρας του Ηρωισμού του 1941. Μέρος της θρυλικής Γραμμής Μεταξά, αυτό το υπόγειο δίκτυο αποτελείται από 10 συγκροτήματα με στοές που ξεπερνούν τα 1.700 μέτρα. Σήμερα, η επίσκεψη στο συγκρότημα «Χελώνη» (κατόπιν ραντεβού) αποτελεί ένα συγκλονιστικό ταξίδι στο χρόνο, ανάμεσα σε αυθεντικά όπλα της εποχής (MG, Brenda, Hotchkiss) και θαλάμους που μυρίζουν ακόμη ιστορία.
Αν υπάρχει ένα αξιοθέατο που δεν πρέπει να χάσει κανείς, αυτό είναι το Σπήλαιο Αγγίτη (ή Μααρά), 25 χλμ. βορειοδυτικά της Δράμας. Πρόκειται για τον μεγαλύτερο χαρτογραφημένο καρστικό αγωγό στην Ελλάδα, με μήκος που ξεπερνά τα 15 χιλιόμετρα.
Η εμπειρία της εισόδου είναι υποβλητική, τεράστιοι σταλακτίτες που βυθίζονται στα νερά του υπόγειου ποταμού, απόκοσμοι χρωματισμοί και ο μόνιμος, υποστασιακός ήχος του τρεχούμενου νερού, την ώρα που νυχτερίδες πετούν κάτω από τον «αγκαθωτό» θόλο.
Για τους ανήσυχους, η Δράμα προσφέρει συγκινήσεις που κόβουν την ανάσα. Rafting και Flying Fox, ο Νέστος (με αφετηρία το Παρανέστι) προσφέρει μια ήρεμη, καταπράσινη κατάβαση κάτω από τα πλατάνια. Αντίθετα, ο Αγγίτης (με σημείο συνάντησης τη Συμβολή) στενεύει μέσα στο επιβλητικό του φαράγγι, ανεβάζοντας την αδρεναλίνη με πιο τεχνικά και απαιτητικά περάσματα.
Με ορμητήριο την κοσμοπολίτικη αλλά αυθεντική πόλη της Δράμας ή τους παραδοσιακούς οικισμούς της, το Παρανέστι, τον Βώλακα, το Σιδηρόνερο, η δραμινή φύση μας καλεί να επαναπροσδιορίσουμε τι σημαίνει ελληνικό καλοκαίρι.
Δεν χρειάζονται πολύπλοκα πλάνα. Χρειάζεται μόνο η απόφαση να κοιτάξετε ψηλά, να επιλέξετε την κορυφή που θέλετε να κατακτήσετε και να αφεθείτε στη φιλοξενία των ανθρώπων της. Οι Δραμινοί, με την περίσσια προθυμία τους, θα σας δείξουν τον δρόμο. Τα υπόλοιπα θα τα αναλάβει η ίδια η φύση.
