Ένα μικρό, παλιό, σιδερένιο
εκκλησάκι στους Πύργους,
μεταμορφώνεται σε γραφικό ξωκλήσι
Στον «Π.Τ.» μιλούν ο Πατέρας Αθανάσιος, και ο εθελοντής κάτοικος του χωριού, κ. Ζαφείρης Αμπατζής
Του Θρασύβουλου Πεγγαρά
Οι Πύργοι Δράμας βρίσκονται βορειοδυτικά της πόλης, στους πρόποδες του όρους Φαλακρού, σε υψόμετρο 620 μέτρων. Στους Πύργους, ένα χωριό με πλούσια παράδοση και ιστορία, στην πλαγιά του βουνού, με μια πανοραμική και αδιατάρακτη θέα, τα έθιμα είναι συνδεδεμένα με τη διονυσιακή παράδοση και την ορθόδοξη πίστη. Στις 21 Μαΐου, ανήμερα των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, πραγματοποιείται πανηγύρι στην περιοχή, όπου συνηθιζόταν παλαιοτέρα και η θυσία προβάτων για την ευλογία της κοινότητας. Το κουρμπάνι, το κρέας δηλαδή, συμπεριλαμβανομένων των κεφαλιών, που βράζεται σε μεγάλα καζάνια και προσφέρεται ως ευλογία στους κατοίκους και τους επισκέπτες, είναι ένα έθιμο που συμβολίζει την ενότητα και την ευκαρπία, και αποτελεί ακόμη και σήμερα αναπόσπαστο μέρος της εορταστικής ημέρας.
Τα τελευταία χρόνια, μία συλλογική προσπάθεια εθελοντών κατοίκων του χωριού βρίσκεται σε εξέλιξη, και σκοπό έχει να μεταμορφώσει, ένα παλιό, μικρό, σιδερένιο εκκλησάκι που έστεκε για πολλά χρόνια εκεί, σε ένα όμορφο και γραφικό ξωκλήσι, που μοιάζει να ακροβατεί μεταξύ γης και ουρανού, σαν θέλοντας να ενδυθεί τα σύννεφα, που ομοιάζουν τόσο σαν ακέντητα άμφια, του ίδιου του Δημιουργού.
Ο Πατέρας Θανάσης, κληρικός της περιοχής, με μνήμες από το εκκλησάκι από όταν ήταν παιδί, μοιράζεται μέσω του «Π.Τ.» τις αγνές προθέσεις των κατοίκων για την οικοδόμηση του ξωκλησιού: «Εκεί πάνω, θυμάμαι από πολύ παλιά, υπήρχε ένα σιδερένιο εκκλησάκι. Μετά που έγινε ο δρόμος για να εγκατασταθούν οι ανεμογεννήτριες επάνω στο βουνό, η εταιρεία χάλασε το εκκλησάκι και όλη τη διαμόρφωση εκεί, όλο το μέρος, την τοποθεσία. Και παραχωρήθηκε το καινούργιο πέρσι, το οποίο προσπαθούν οι κάτοικοι του χωριού να το τελειώσουν τώρα, για την χάρη του Αγίου Κωνσταντίνου. Πήραν από μένα την ευλογία, με ρώτησαν, και τους είπα να ξεκινήσουν. Μαζεύουν λεφτά ο ένας από τον άλλον, και το χτίσαν, το ταίριαξαν, το σοβάτισαν, μέχρι και πλακάκια πέρασαν, και τώρα το ντύνουν και με πέτρα εξωτερικά. Είναι μεγάλη ευλογία”.
Για την πρωτοβουλία αυτή των κατοίκων, μιλάει στον «Π.Τ.» ένας εξ αυτών, ο κ. Ζαφείρης Αμπατζής, ο οποίος χρόνια τώρα, συμμετέχει στις εργασίες: «Το ξεκινήσαμε οι συγχωριανοί αρκετά χρόνια πριν, ίσως και μια δεκαετία. Ήταν παλιά ένα μικρό σιδερένιο εκκλησάκι, αλλά ήθελαν να κάνουν εκεί πάνω στο ύψωμα ανεμογεννήτριες, ανατινάξανε το μέρος, και άλλαξε μορφή η περιοχή. Μαζευόμαστε λοιπόν εμείς οι συγχωριανοί, αφιλοκερδώς, και προσπαθούμε να το φτιάξουμε. Ζητάμε χορηγίες από ‘δω κι από ‘κει, παράδειγμα από τσιμεντάδικα, άλλος δίνει υλικά, άλλος άμμο, άλλος μπογιές, άλλος πλακάκια. Ο πατήρ Αθανάσιος το γνωρίζει καλά, προχθές ήταν και αυτός επάνω, έρχεται δηλαδή και αυτός και βλέπει. Θέλει να το κάνουμε εξωτερικά και με πέτρα, χρειάζεται πολύ δουλειά, αλλά εμείς το προσπαθούμε».
