Τέσσερα νέα μοναδικά γλυπτά και διαφορετικές τεχνοτροπίες
Ένα συμπόσιο γλυπτικής που δίνει
ζωή στο μάρμαρο και αφήνει το
αποτύπωμά του στην πόλη της Δράμας
Μιλάνε στον «Π.Τ.» η πρόεδρος της ΑμΚΕ Emphasis κα. Κωνσταντινίδου και οι γλυπτές, κα. Νίκα, κ. Μανιτάκης και κ. Βασιλείου
Του Θανάση Πολυμένη
ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΕ το βράδυ του Σαββάτου 20 Ιουνίου, το Συμπόσιο Γλυπτικής «Μάρμαρο και Τέχνη», στον κήπο του Διοικητηρίου Δράμας. Για δέκα ημέρες, τέσσερις εικαστικοί γλύπτες, δημιούργησαν από ένα γλυπτό ανάλογα με την έμπνευσή τους, αποδίδοντας ο καθένας τις δικές του ευαισθησίες, επιλογές και επιρροές στην τέχνη και στην τεχνική του.
Το Συμπόσιο Γλυπτικής, διοργανώνεται από την ΑμΚΕ Emphasis και συνεπικουρείται από την Περιφέρεια Αν. Μακεδονίας – Θράκης και την Περιφερειακή Ενότητα Δράμας.
Στη φετινή διοργάνωση, έλαβαν μέρος οι καλλιτέχνες Γεωργία Νίκα, Χρήστος Βαγιάτας, Φίλιππος Βασιλείου και Γιάννης Μανιτάκης, τα αντίστοιχα έργα των οποίων τοποθετήθηκαν προς το παρόν μπροστά από τον κήπο του Διοικητηρίου και σε δεύτερη φάση θα τοποθετηθούν σε διάφορα σημεία της Δράμας.
Από αρ. η κα. Νίκα, ο κ. Μανιτάκης και η κα. Κωνσταντίδου.
Μεγάλη ανταπόκριση του κοινού
Για το σύνολο των ημερών, για το πώς κύλησαν το όλο Συμπόσιο και άλλα θέματα, μίλησε στον «Π.Τ.» η πρόεδρος της ΑμΚΕ Emphasis κα. Βίκυ Κωνσταντινίδου αναδεικνύοντας αρχικά τον ενθουσιασμό της «για την ανταπόκριση του κοινού, αλλά και την εξέλιξη του Συμποσίου».
Όπως τόνισε, «οι καλλιτέχνες ολοκλήρωσαν τα έργα τους, όλα τοποθετήθηκαν στον κήπο του Διοικητηρίου και το αποτέλεσμα είναι υπέροχο. Βλέπουμε κιόλας αυτό που λέγαμε εξ αρχής: τις διαφορετικές σχολές, τις διαφορετικές τεχνικές, οπότε είναι μια πολύ όμορφη διαδρομή σε πολλά ρεύματα καλλιτεχνικά το συγκεκριμένο συμπόσιο».
Σημείωσε παράλληλα, ότι «αντίστοιχα και τα εκπαιδευτικά προγράμματα στέφθηκαν και αυτά με επιτυχία, με πολλές συμμετοχές και στα προγράμματα των παιδιών και στα προγράμματα των ενηλίκων. Τα προγράμματα παιδιών πραγματοποιήθηκαν με την εικαστικό Ιωάννα Ζικίδου, ενώ των ενηλίκων με τον Αναστάσιο Λεονόγλου, περσινό συμμετέχοντα του συμποσίου».
Ερωτώμενη για τις εντυπώσεις της φετινής διοργάνωσης σε σχέση με την περσινή η κα. Κωνσταντινίδου τονίζει: «Το περσινό αποτύπωμα, φαίνεται στη φετινή διοργάνωση, γιατί έχουμε πολύ μεγαλύτερη απήχηση από τον κόσμο. Ο κόσμος σταματάει, κοιτάει από απόσταση, φέρνει νερά στους καλλιτέχνες, φαίνεται αυτή η ζύμωση πλέον. Έρχεται κόσμος από την περιφέρεια της Δράμας, από τα χωριά, μόνο και μόνο για το συμπόσιο, για να δει τους καλλιτέχνες και να συνομιλήσει μαζί τους και το αποτύπωμα ήδη έχει ξεκινήσει να εντυπώνεται στον νομό της Δράμας».
Τα έργα και οι χορηγοί μαρμάρου
Η ίδια αναφέρεται επίσης στους καλλιτέχνες και στα έργα τους, όπως και στις εταιρείες που παρείχαν τους όγκους μαρμάρων.
«Τα έργα είναι συνολικά τέσσερα και είναι διαφορετικοί όγκοι μαρμάρου από διαφορετικές εταιρείες. Το έργο του Γιάννη Μανιτάκη έχει τίτλο “Αερικό” και το μάρμαρο προσέφερε η εταιρεία Sayin Greece. Το έργο της Γεωργίας Νίκα έχει τίτλο “Εν Δυνάμει” και το μάρμαρο είναι προσφορά της εταιρείας Solakis Marble. Το έργο του Φίλιππου Βασιλείου έχει τίτλο “Τα Χν” και το μάρμαρο προσέφερε η εταιρεία Costamar. Τέλος, το έργο του Χρήστου Βαγιάτα έχει τίτλο “Love Story I” και το μάρμαρο είναι προσφορά της εταιρείας Ariston Melathron».
Γιάννης Μανιτάκης
Στον «Π.Τ.» μίλησαν τρεις από τους καλλιτέχνες εικαστικούς, Γιάννη Μανιτάκης, Γεωργία Νίκα και Φίλιππος Βασιλείου, ενώ ο Χρήστος Βαγιάτας απουσίαζε από την τελετή λήξης καθώς έπρεπε να φύγει για προσωπικούς λόγους.
Αναφερόμενος στο έργο του ο Γιάννης Μανιτάκης, τόνισε ότι «ήταν 10 πολύ όμορφες μέρες και η ομάδα έδεσε πολύ καλά με τους υπόλοιπους καλλιτέχνες και ήταν μια πολύ ωραία διοργάνωση. Είχαμε στήριξη και μπορέσαμε να εστιάσουμε στα έργα μας χωρίς να επεμβαίνουνε, να παρεμβαίνουν άλλα πράγματα».
Αναφερόμενος στο έργο του «Αερικό», σημειώνει: «Ήθελα να αποδώσω την κίνηση. Λέγεται “Αερικό” και είναι επηρεασμένο από πολλά πράγματα. Ήθελα λιγάκι να πάρω ιδέες από την πόλη της Δράμας και την ευρύτερη περιοχή: το Παγγαίο, το νερό, το μάρμαρο που βρίσκονται από την αρχαιότητα, λίγο τη Διονυσιακή λατρεία και τις Μαινάδες, τις Βάκχες που το συνοδεύανε. Όλα μαζί βγάλανε αυτή την ιδέα. Την φιγούρα με την κίνηση, το νερό, τη ρευστότητα»
Γεωργία Νίκα
Με τη σειρά της, η κα. Γεωργία Νίκα μιλώντας για το έργο της, σημειώνει: «Έχω δημιουργήσει ένα έργο επηρεασμένη από έναν ασιατικό καρπό, ονόματι Caltrop. Είναι ένας υδρόβιος καρπός. Επηρεασμένη από την παράδοση της Δράμας με το νερό, ήθελα να εστιάσω εκεί. Μου αρέσει πάρα πολύ η έννοια της ζωής και πώς αυτός ο καρπός, με βάσει την ανατομία του και τη λειτουργικότητά του, καταφέρνει να αναδύει τη φιλοσχία στην επιφάνεια της λίμνης. Θεωρώ ότι ο τίτλος “Εν Δυνάμει” αποδίδεται κυρίως το εξελικτικό του πεδίο».
Σημειώνει επίσης ότι η διοργάνωση ήταν εξαιρετική. Η ίδια έχει πάρει μέρος και σε ένα διαγωνισμό για νέους γλύπτες στην Καράρα της Ιταλίας για ένα μήνα όπου επρόκειτο για ένα διαγωνισμό της UNESCO, ενώ έχει υπάρξει βοηθός και σε άλλα δύο συμπόσια.
Φίλιππος Βασιλείου
Από την πλευρά του ο κ. Φίλιππος Βασιλείου εξηγεί ότι ως γλύπτης αλλά και ως δάσκαλος πολεμικών τεχνών, συνδυάζει «το παραστατικό με την γλυπτική».
Όπως λέει, «η διαδικασία που έγινε εδώ στη Δράμα, είναι μια κατάσταση στην οποία μπορείς να γίνεις θέαμα, αλλά και να έρθεις κοντά με τους πολίτες, που μπορεί να περάσουν, να δούνε την όλη διαδικασία. Για μένα ήταν ιδιαίτερα ενδιαφέρον και σημαντικό αυτό».
Τονίζει μάλιστα ότι, «υπήρχε μια κεντρική ιδέα, ο τελικός σκοπός του έργου, αλλά για μένα έχει πάρα πολύ σημασία και η διαδικασία που κάθε μέρα γίνεται κάτι εξελικτικό και αυτή ήταν και η αρχική μου η ιδέα σε σχέση και με το μνημείο. Τι είναι μνημείο; Αν είναι κάτι σταθερό που το αφήνουμε, μένει εκεί και το παρατάμε ή είναι κάτι που χρειάζεται φροντίδα ή συνεχώς εξελίσσεται και έτσι μου ήρθε και αυτή η ιδέα να συνδυάσω ένα δέντρο, την ελιά, που είναι και ένα σύμβολο πολλών πραγμάτων, αιωνόβιο δέντρο, σύμβολο ειρήνης και του τόπου μας. Ένα δέντρο και πώς αυτό μπορεί να συγκατοικήσει, ουσιαστικά, με το μάρμαρο, τι προτείνει αυτό σαν κίνηση και έτσι αυτοσχεδίασα, σε σχέση με τα κλαδιά και την κίνηση της ελιάς. Είναι ένα έργο που για μένα, χρειάζεται φροντίδα. Για παράδειγμα χρειάζεται πότισμα, να μην ξεραθεί, χρειάζεται δηλαδή πάντα τον άνθρωπο να είναι εκεί, που για μένα και αυτό είναι και η ουσία».
