Ανάδειξη της «Αραπίνας» ως το γλυκό της Δράμας
Ένας Διοικητής του
στρατού, ένας ράφτης, και το γλυκό «Αραπίνα»
Στον «Π.Τ.» μιλάει ο Καλλίνικος Καραχριστιανίδης, πρόεδρος του Σωματείου Ζαχαροπλαστών Δράμας
Του Θρασύβουλου Πεγγαρά
Τι σχέση μπορεί να έχει ένας Διοικητής του στρατού, ένας ράφτης, και η «Αραπίνα», το φημισμένο γλυκό της Δράμας;
Εκ προοιμίου, υπάρχει ένας γενικός κανόνας: κάθε ανακάλυψη, επιστημονική ή μη, κάθε φιλοσοφική θεωρία, ακόμα και κάθε πρόοδος στην τεχνολογία, στην ιατρική, στο εμπόριο, στην τέχνη κ.ο.κ., προκύπτει, γεννιέται, μέσα από την ύπαρξη μίας ανάγκης. Πώς και γιατί να φτιάξεις την ασπιρίνη, αν δεν υπάρχει ο πονοκέφαλος;
Έτσι λοιπόν και στην περίπτωσή μας, η σπίθα που χρειάστηκε, για να εξελιχθεί σε ιδέα, και η οποία θα οδηγούσε στη δημιουργία ενός γλυκίσματος, της «Αραπίνας», άναψε εξ ανάγκης, και από δυο ετερόκλητους και καθόλα άσχετους με το θέμα, παράγοντες. Απολύτως αναμενόμενο αυτό, αν έχεις λίγο εντρυφήσει, στους γοητευτικά παράξενους νόμους της φυσικής. Η τυχαιότητα, συγκυριακοί παράγοντες, η θεωρία του Χάους, βρίσκονται πάντα εκεί, έτσι και στο σημερινό μας θέμα. Στα μη γραμμικά συστήματα, φαινομενικά τυχαίες παράμετροι, αλληλεπιδρούν μεταξύ τους με πολλαπλασιαστικούς τρόπους. Αυτό γεννά την πολυπλοκότητα που γεννά το χάος. Παρά το όνομά του, το χάος δεν είναι απλή αταξία, αλλά διέπεται από βαθύτερους κρυμμένους νόμους. Αυτοί οι νόμοι λοιπόν, υπαγόρευσαν, έστω και εν αγνοία μας, όπως τους αρέσει πάντα να κάνουν, την δημιουργία της «Αραπίνας».
Πηγαίνουμε μισό αιώνα πίσω λοιπόν, και κάτι παραπάνω, εκεί κάπου στα μέσα του 1974. Εν μέσω ενός ιδιαιτέρως ασταθούς και κρίσιμου πολιτικού και πολιτειακού περιβάλλοντος στη χώρα, με την εισβολή στην Κύπρο να σηματοδοτεί ραγδαίες εξελίξεις σε κάθε επίπεδο, κηρύχθηκε η επιστράτευση της 20ης Ιουλίου του 1974 στη Δράμα, όπως και σε ολόκληρη την Ελλάδα. Χαρακτηρίστηκε από πρωτοφανή μαζικότητα και πατριωτικό παλμό. Οι επιστρατευθέντες, ειρήσθω εν παρόδω, ανταποκρίθηκαν άμεσα στο κάλεσμα, παρουσιαζόμενοι κατά χιλιάδες στα στρατόπεδα της περιοχής, με πολλούς να επιστρέφουν εσπευσμένα ακόμα και από θερινές διακοπές. Άσχετο με το θέμα μας όμως αξίζει να σημειωθεί, ότι στρατιώτες από το Σύνταγμα της Δράμας τότε, είχαν στελεχώσει και την ΕΛΔΥΚ (Ελληνική Δύναμη Κύπρου), πολεμώντας στην πρώτη γραμμή της Κύπρου.
Ως εκ τούτου, και με χιλιάδες επιστρατευθέντες σε στρατόπεδα της Δράμας λοιπόν, πρόεκυψαν και μεγάλες ανάγκες για τη σίτισή τους. Και φυσικά, όπως στοιχειώδεις κανόνες διοικητικής μέριμνας επιτάσσουν, και για τις ανάγκες διατήρησης ενός ηθικού ακμαίου του στρατεύματος, η διατροφή των στρατιωτών θα έπρεπε να ήταν ποιοτική και νόστιμη. Συγχρόνως όμως, απλή, εύκολα υλοποιήσιμη, και φυσικά όχι ακριβή.
Και κάπως έτσι, ανέλαβε δράση ο στρατιωτικός Διοικητής της πόλης. Σίγουρα δεν επρόκειτο για κάποιο σχέδιο μάχης, κι ούτε είχε να κάνει με θέματα στα οποία είχε εκπαιδευτεί, ήξερε καλά όμως ως έμπειρος αξιωματικός, ότι η ευχαρίστηση των στρατιωτών ήταν θέμα υψίστης σημασίας. Πήγε λοιπόν στο κέντρο της Δράμας και βρήκε έναν ράφτη που είχε το μαγαζάκι του δίπλα από την πλατεία, και με τον οποίο είχε κάποιες φιλικές σχέσεις, και του ζήτησε να μεσολαβήσει στο γειτονικό ζαχαροπλαστείο για να φτιάξουν κάποιο απλό γλυκό για τους επιστρατευμένους.
Τα υπόλοιπα είναι Ιστορία. Ιστορία η οποία έμελλε να αφήσει κληρονομιά στη πόλη ένα ιδιαίτερο γλυκό, που ταυτίστηκε όσο κανένα με τη Δράμα, και την οποία αφηγείται στον «Π.Τ.» ένας μικρός επτάχρονος τότε, αυτόπτης μάρτυρας, ιδιοκτήτης σήμερα του ζαχαροπλαστείου ‘’Ανατολή’’, και πρόεδρος του Σωματείου Ζαχαροπλαστών Δράμας, κ. Καραχριστιανίδης: « Η «Αραπίνα» στη Δράμα γίνεται από το 1974, εδώ και 52 χρόνια περίπου. Ξεκίνησε σαν ένα απλό, εύκολο γλυκό για τους επίστρατους που υπήρχαν στη Δράμα τότε, με την επιστράτευση του ’74. Είχε έρθει ο στρατιωτικός Διοικητής εδώ δίπλα σε έναν ράφτη που υπήρχε, που γνωριζόντουσαν, και του ζήτησε να μεσολαβήσει εδώ σε μας, στην ‘’Ανατολή’’, για να φτιάξουμε κάποιο γλυκό εύκολο, για να το μοιράζουν στους επίστρατους. Δημιουργήθηκε λοιπόν εδώ, από τον πατέρα και τον θείο μου, και από τους τότε μαστόρους μας στο εργαστήριό μας. Τους άρεσε πολύ, και φυσικά η «Αραπίνα» μετά συνεχίστηκε να φτιάχνεται και από άλλα ζαχαροπλαστεία».
Καθιέρωση της «Αραπίνας» ως το «Το γλυκό της Δράμας»
Η ανάδειξη της «Αραπίνα» ως «Το γλυκό της Δράμας» υπάρχει αρκετά χρόνια, και όπως αναφέρει στον «Π.Τ.» ο κ. Καραχριστιανίδης, ίσως τώρα είναι η ώρα για να γίνει αυτή η ιδέα πράξη: «Η πρόταση αυτή υπάρχει εδώ και αρκετά χρόνια, απλά μόνο ως σκέψη. Θέλουμε να το επισημοποιήσουμε το θέμα, και να καθιερώσουμε την «Αραπίνα» ως τοπικό γλυκό της Δράμας. Κάτι που ισχύει κιόλας φυσικά, γιατί δεν υπάρχει πουθενά αλλού στην Ελλάδα. Έχει ιστορικό υπόβαθρο, την γνώρισε ο δραμινός κόσμος και πλέον έρχονται από όλη την Ελλάδα και μας την ζητάνε. Συγκεκριμένα, Αραπίνες εμείς από εδώ, από την «Ανατολή» έχουμε στείλει μέχρι και στην Αυστραλία. Πλέον τη ζητάνε από όλη την χώρα, την ξέρουν σε όλη την Ελλάδα. Και σκεφτόμαστε τώρα, με ποιον τρόπο και πώς θα μπορέσουμε να της δώσουμε την ταυτότητα ως «Το γλυκό της Δράμας». Όπως ισχύει για τις καριόκες της Ξάνθης για παράδειγμα. Σκεφτήκαμε να κάνουμε μια μεγάλη «Αραπίνα» στην πλατεία για να την μοιράσουμε στον κόσμο. Πρέπει να το οργανώσουμε γενικά. Και φυσικά να το επικοινωνήσουμε, είτε μέσω του Επιμελητηρίου, είτε μέσω των Μ.Μ.Ε., είτε και με διάφορες εκδηλώσεις».
Περιγραφή της «Αραπίνας»
Η «Αραπίνα» αποτελείται, πάνω και κάτω από ένα κοκ το οποίο είναι σιροπιασμένο και βουτηγμένο σε σοκολάτα. Μέσα έχει σαντιγί, πραλίνα φουντουκιού, δύο φουντούκια, ένα ολόκληρο κεράσι και γύρω-γύρω έχει το τριμμένο αμύγδαλο. Και από πάνω λίγη άχνη φυσικά για όμορφη εμφάνιση.
