Επί Ξυρού Ακμής
Γράφει η Δρ. Ελένη Χυτοπούλου-Παππά
Ενώ συνεχίζεται σε πολλά επίπεδα η διεθνής διαβούλευση για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία, αιωρείται το ερώτημα, η ενίσχυση της βοήθειας προς την Ουκρανία θα συμβάλλει στην λήξη του πολέμου ή θα τον παρατείνει;
Είναι γεγονός ότι σε όλες τις ιστορικές περιόδους υπάρχουν προσωπικότητες που επηρεάζουν τις εξελίξεις και αναδεικνύονται στα μοιραία πρόσωπα που χρεώνονται τις εξελίξεις. Όταν ξεκίνησε ο πόλεμος στην Ουκρανία μετά την εισβολή της Ρωσίας το 2022,η Δύση και ιδιαίτερα η Ευρωπαϊκή Ένωση αιφνιδιάστηκε, προβληματίστηκε και πήρε από την πρώτη στιγμή το μέρος της Ουκρανίας. Σε λίγο καιρό συμπληρώνονται τέσσερα χρόνια από την έναρξη του πολέμου και ο Πρόεδρος της Ουκρανίας Βολοντιμίρ Ζελένσκι, που επέδειξε, ομολογουμένως, μια πρωτοφανή ηγεσία, συνεχίζει να έχει την αμέριστη υποστήριξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο πόλεμος στην Ουκρανία θεωρήθηκε αρχικά από την νέα ηγεσία των ΗΠΑ μια υπόθεση που θα μπορούσε εύκολα να διευθετηθεί. Εντούτοις, παρά την συνάντηση κορυφής Τράμπ-Πούτιν στην Αλάσκα, και τις αλλεπάλληλες συζητήσεις στις ΗΠΑ και σε άλλες χώρες μεταξύ αρχηγών κρατών και υψηλόβαθμων αξιωματούχων, δεν έχει καταστεί μέχρι σήμερα δυνατό να βρεθεί μια λύση που να ικανοποιεί τις δύο πλευρές. Η Ρωσία θεωρεί αναγκαία και αδιαπραγμάτευτη την προσάρτηση των κατακτηθέντων κατά την διάρκεια του πολέμου εδαφών (20% περίπου των εδαφών της Ουκρανίας) περιλαμβανομένης της Κριμαίας που προσαρτήθηκε ήδη από το 2014.Η δε Ουκρανία, δια στόματος Ζελένσκι, δηλώνει ότι θα υπερασπιστεί κάθε σπιθαμή του εδάφους της.
Παρά την κόπωση των ατελέσφορων διαπραγματεύσεων, την αμφιλεγόμενη στάση των ΗΠΑ και τα πολύ σοβαρά οικονομικά σκάνδαλα που έχουν αποκαλυφθεί με πρωταγωνιστές στενούς συνεργάτες του Ουκρανού Προέδρου, ο Ζελένσκι έχει επιτύχει αυτό που φαίνονταν κάποτε σχεδόν ακατόρθωτο; Η ΕΕ έχει αυξήσει σημαντικά τις αμυντικές της δαπάνες, προετοιμάζεται για ενδεχόμενο πολέμου και εκφράζει ανοικτά την ανησυχία της για πιθανότητα εισβολής της Ρωσίας σε άλλα κράτη μέλη της ΕΕ.Η ΕΕ ανέδειξε το Ουκρανικό σαν μείζον θέμα για την ασφάλεια της και συνεχίζει να υποστηρίζει σθεναρά τις θέσεις του Προέδρου Ζελένσκι. Στο πλαίσιο αυτό η ΕΕ έχει ήδη επιβάλλει, από την έναρξη του πολέμου, δεκαοκτώ δέσμες κυρώσεων στην Ρωσία και διακινδυνεύει λύσεις για τη χρηματοδότηση της Ουκρανίας που αγγίζουν τα όρια της νομιμότητας (δανειοδότηση από τις παγωμένες καταθέσεις της Ρωσίας σε ευρωπαϊκές τράπεζες).
Η Ευρωπαϊκή Ένωση, 75 χρόνια από την Διακήρυξη Schuman για ειρήνη, συνένωση και ευρωπαϊκή συνεργασία, βρίσκεται στον προθάλαμο μιας νέας εποχής, όπου για την ασφάλεια της δεν μπορεί να στηρίζεται μόνο στο ΝΑΤΟ και για την επικράτησή της στον διεθνή ανταγωνισμό σαν υπολογίσιμος παίκτης θα πρέπει να αναθεωρήσει ορισμένες πολιτικές και να προχωρήσει σε αναγκαίες μεταρρυθμίσεις.
Όπως συμβαίνει πάντα, ο απολογισμός των δράσεων και η αποτίμηση των επιπτώσεων ανήκει στους ιστορικούς του μέλλοντος.
