Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας
Νέοι Παραγωγοί στο επίκεντρο
Εργαστήριο του Short Film Hub φωτίζει
τα πρώτα βήματα στην κινηματογραφική παραγωγή
Ο ρόλος του παραγωγού, καθοριστικός για κάθε δημιουργό που θέλει να γυρίσει μια ταινία μικρού μήκους, βρέθηκε στο επίκεντρο ενός κατατοπιστικού εργαστηρίου που πραγματοποιήθηκε σήμερα το πρωί στο πλαίσιο του Short Film Hub, παράλληλης εκδήλωσης του Διεθνούς Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας (DISFF)
Για να γυρίσει κανείς μια μικρού μήκους ταινία χρειάζεται παραγωγό. Σήμερα πραγματοποιήθηκε το πρώτο μέρος ενός κατατοπιστικού εργαστηρίου γύρω από το τι σημαίνει να είσαι νέος παραγωγός στην Ελλάδα, με εισηγήτριες την Αντιγόνη Ρώτα (παραγωγός, Foss Productions) και τη Dragana Jovovich (παραγωγός, Ιδρύτρια Non-Aligned Films). Το εργαστήριο θα ολοκληρωθεί αύριο Σάββατο, στις 2 μ.μ. στην Αίθουσα Ελευθερία.
Στο διαδραστικό εργαστήριο θα εξερευνηθεί ο κύκλος ζωής μιας ταινίας, από την ανάπτυξη και τη χρηματοδότηση έως την παραγωγή, τη στρατηγική συμμετοχής σε φεστιβάλ και τη διανομή. Μέσα από πρακτικές συζητήσεις και μελέτες περιπτώσεων, οι συμμετέχοντες θα αποκτήσουν βαθιά κατανόηση του ρόλου του παραγωγού, των βασικών διαδικασιών λήψης αποφάσεων και των προκλήσεων που συνεπάγεται η μεταφορά ενός έργου από την αρχική του ιδέα στο διεθνές κοινό.
Στο πρώτο μέρος του εργαστηρίου, οι συμμετέχοντες, νέοι, εκκολαπτόμενοι παραγωγοί στην πλειονότητά τους, και μάλιστα με συμμετοχές στα φετινά διαγωνιστικά προγράμματα του DISFF (από το Wheel to live και το The great organ μέχρι το Μια μικρή ιστορία αντίστασης. Ιουλία Μπίμπα, το Don’t eat me και το Sisters), πήραν το λόγο και μίλησαν για τις προκλήσεις που αντιμετώπισαν στα πρώτα τους βήματα, κάνοντας ένα σύντομο pitch του εαυτού τους.
Μέσα από την συζήτηση προέκυψε πως πολλοί από αυτούς ξεκίνησαν με πολύ διαφορετικές σπουδές (ιατρική, φυσική, λογιστική κ.ο.κ), άλλοι πάλι πήγαν σε σχολή κινηματογράφου ή σπούδασαν σε τομείς που τους φάνηκαν χρήσιμοι στην πορεία (από την πολιτιστική διαχείριση έως το business management).
Στην αρχή ο ενθουσιασμός τους κατέκλυζε και ήθελαν να κάνουν όλα όσα τους πρότειναν. Στην πορεία όμως, όπως είπαν, άρχισαν να γίνονται πιο επιλεκτικοί και να λένε και πολλά «όχι». Να επιλέγουν μόνο πρότζεκτ που τους ταιριάζουν. Και να δημιουργούν ουσιαστικές σχέσεις με σκηνοθέτες με τους οποίους μοιράζονται το ίδιο όραμα.
«Τι είδους σκηνοθέτης θέλω να είμαι;», ήταν ένα από τα βασικά ερωτήματα που τέθηκαν. «Τι θέλω να με καθορίζει ως επαγγελματία;».
«Κατάλαβα νωρίς πως θέλω να πω ιστορίες μέσα από μια διαφορετική οπτική, με μια άλλη ματιά», ανέφερε μια συμμετέχουσα, ενώ ο Μανώλης Μελισσουργός, στέλεχος του Φεστιβάλ Ολυμπίας και καλλιτεχνικός διευθυντής της CAMERA ZIZANIO, μίλησε για το νεοσύστατο τμήμα παραγωγής του Νεανικού Πλάνου που δίνει βήμα σε νέους δημιουργούς που θέλουν να ασχοληθούν με τις παιδικές και νεανικές ταινίες. Ένα είδος σε άνθηση.
«Με ενδιαφέρουν οι δημιουργοί με ευδιάκριτη εικαστική ματιά όπως οι ηθικά αμφιλεγόμενοι χαρακτήρες. Επίσης μου αρέσει να ανακατεύω τα είδη», ανέφερε κάποιος άλλος.
Πολλοί είναι αυτοί που έμαθαν από τα λάθη του αρχάριου. Κάποιοι έχουν ήδη 1-2 μικρού μήκους στο ενεργητικό τους, κάποιοι άλλοι ξεκίνησαν με σπουδαστικά φιλμ και μηδενικό προϋπολογισμό, άλλοι πάλι με μουσικά βίντεο ή ταινίες τσέπης. Kάποιοι αγάπησαν το σινεμά μέσω του ΠΟΦΠΑ στο ΕΚΠΑ και στράφηκαν στην παραγωγή. Σε κάποιες περιπτώσεις εργάζονται ήδη σε κάποια αναγνωρισμένη εταιρεία παραγωγής, αλλά παράλληλα τρέχουν τα δικά τους πρότζεκτ ή έφτιαξαν τη δική τους εταιρεία ώστε να μπορούν να πειραματίζονται. Αρκετοί είναι freelance παραγωγοί και ενδιαφέρονται μόνο για τη μικρή φόρμα. Υπάρχουν κάποιοι που δοκίμασαν τη σκηνοθεσία αλλά δεν τους ταίριαξε και στράφηκαν στην παραγωγή, αλλά και αυτοί που δηλώνουν «σκηνοθέτες-παραγωγοί». «Δεν ξέρω όμως αν θέλω πια να παράγω η ίδια τις ταινίες που σκηνοθετώ», είπε μια νεαρή παραγωγός. «Είναι πολύ δύσκολο».
«Θέλω να περάσω από όλα τα πόστα της κινηματογραφικής διαδικασίας, θέλω να δω πώς λειτουργεί όλη η διαδικασία μιας ταινίας», είπε ένας άλλος συμμετέχων, ενώ μια συνάδελφος του είπε πως έκανε την πρώτη της ταινία στα 15. Άλλοι κάνουν άσχετες δουλειές για βιοπορισμό, ενώ υπάρχουν και αυτοί που εργάζονται σε άλλα πόστα της κινηματογραφικής βιομηχανίας (λχ. ως συντονιστές Φεστιβάλ) ή στη διαφήμιση.
Και φυσικά ένα από τα καυτά θέματα της συζήτησης ήταν οι χρηματοδοτικοί πόροι για την μικρού μήκους ταινία: από το ΕΚΚΟΜΕΔ, μέχρι το ΜΙΚΡΟΦΙΛΜ και το Onassis Culture. Κάποιοι μάλιστα είπαν πως πρωτοξεκίνησαν ορμώμενοι από ένα χρηματοδοτικό πρόγραμμα του EKKOMED για νέους παραγωγούς με ελάχιστη ή και μηδενική εμπειρία.
Μετά από ένα διάστημα στον χώρο, όλοι βέβαια αντιλαμβάνονται πως η παραγωγή δεν είναι μια εύκολη υπόθεση. Το να χτίζεις σχέσεις με τους συνεργάτες σου είναι ίσως το πιο σημαντικό…
