Για άλλη μια φορά Δραμινοί
πανεπιστημιακοί στη λίστα
Stanford/Elsevier
Αλέξανδρος Νικήτας και Γεώργιος Κύζας από τη Δράμα και ο Αντώνης Παπαδόπουλος του ΔΠΘ στη Δράμα
Του Θανάση Πολυμένη
ΓΙΑ ΑΛΛΗ μια χρονιά, Δραμινοί στην καταγωγή επιστήμονες, αλλά και από το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης στη Δράμα, εμφανίζονται στην περίφημη ετήσια λίστα Stanford/Elsevier.
Πρόκειται για τον κ. Αλέξανδρο Νικήτα Καθηγητή στο Βιώσιμο Μέλλον των Μεταφορών στο Πανεπιστήμιο του Huddersfield (Huddersfield Business School) του Λονδίνου, τον κ. Γεώργιο Κύζα, καθηγητή στο Τμήμα Χημείας Καβάλας του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης (ΔΠΘ), και τον κ. Αντώνη Παπαδόπουλο, καθηγητή στο Τμήμα Φυσικού Περιβάλλοντος και Κλιματικής Ανθεκτικότητας στο ΔΠΘ στη Δράμα.
Σημαντικές προσωπικότητες και οι τρεις, οι δύο πρώτοι έχουν καταγωγή από τη Δράμα και ο τρίτος εργάζεται εδώ και πολλά χρόνια στη Δράμα.
Η λίστα Stanford/Elsevier, ανακοινώνεται με μετρήσεις του 2024, και λαμβάνει υπόψη της, αναφορές σε επιστημονικές διατριβές και την εν γένει σπουδαιότητα του δημοσιευμένου ερευνητικού τους έργου.
Αξίζει να αναφερθεί ότι η λίστα αναφέρει το 2% των επιστημόνων σε παγκόσμιο επίπεδο για το σύνολο της ερευνητικής τους καριέρας. Το γεγονός ότι συνεχίζουν και παραμένουν τόσα χρόνια μέσα σ’ αυτή τη λίστα, σημαίνει ότι η δουλειά και οι εργασίες τους παραμένουν επίκαιρες και συνεχίζουν να τις συμβουλεύονται πλήθος επιστημόνων σε όλο τον κόσμο.
Η κατάταξη αυτή, η οποία θεωρείται η πλέον αξιόπιστη παγκοσμίως, βασίζεται σε βιβλιομετρικά δεδομένα από τη δράση Scopus και περιλαμβάνει περισσότερους από 200.000 ερευνητές από τα περίπου 9 εκατομμύρια πεδία και 176 υποπεδία. Συνολικά, στη συγκεκριμένη λίστα συγκαταλέγονται τα ονόματα πάνω από 1.000 Ελλήνων επιστημόνων, οι οποίοι ανήκουν στο κορυφαίο 2% των καλύτερων επιστημόνων παγκοσμίως.
Αλέξανδρος Νικήτας
Ο κ. Νικήτας, εργάζεται σήμερα στο Πανεπιστήμιο του Huddersfield στην Μεγάλη Βρετανία ως Τακτικός Καθηγητής Βιώσιμων Μεταφορών του Μέλλοντος, ενώ είναι και πρόεδρος όλων των Ακαδημαϊκών Συγκοινωνιολόγων σε Η.Β. και Ιρλανδία.
Να υπενθυμίσουμε ότι, έχει ασχοληθεί προσωπικά με το πρόγραμμα για τη βιώσιμη αστική κινητικότητα σε σχολεία της Δράμας, τα οποία εντάχθηκαν και ολοκλήρωσαν προγράμματα, όπως για παράδειγμα τα λεγόμενα «Πεζοπόρα Σχολικά Λεωφορεία» σε Νηπιαγωγεία και άλλα προγράμματα.
Όπως έχει δηλώσει παλαιότερα στον «Π.Τ.», ο ίδιος, «η βιώσιμη αστική κινητικότητα είναι ο θεμέλιος λίθος μιας λειτουργικής, προσβάσιμης και ανθρωποκεντρικής πόλης που σέβεται τον πολίτη και το περιβάλλον και δημιουργεί προϋποθέσεις για υψηλό βιοτικό επίπεδο. Είναι μια ολοκληρωμένη στρατηγική για το πώς θα σχεδιάσεις και θα λειτουργήσεις μια πόλη στην οποία οι πολίτες της θα μπορούν να φέρουν εις πέρας τις καθημερινές ανάγκες μετακίνησής τους χωρίς να εξαρτώνται σε απόλυτο βαθμό, όπως πολύ συχνά βλέπουμε στην Ελλάδα, από το Ι.Χ. τους, που κακά τα ψέματα στην εποχή της κλιματικής αλλαγής, είναι ρυπογόνο.
Είναι πολύ σημαντικό να υπάρχουν αξιόπιστες και ελκυστικές λύσεις μετακίνησης εναλλακτικής του αυτοκινήτου με προμετωπίδα τους ένα λειτουργικό δίκτυο μέσων μαζικής μεταφοράς συνεπικουρούμενο από ποδηλατικές και πεζοπόρες επενδύσεις σε υποδομές αλλά και υπηρεσίες. Η ισορροπία στο πώς κινούμαστε σε μια πόλη για να αποφευχθεί η κυκλοφορική συμφόρηση ειδικά σε ώρες αιχμής είναι το κλειδί και η ειδοποιός διαφορά για να γίνει ένα αστικό περιβάλλον καλύτερο».
Γεώργιος Κύζας
Ο κ. Γεώργιος Κύζας είναι Καθηγητής Χημικής Τεχνολογίας του Τμήματος Χημείας, Πρόεδρος του Τμήματος από το 2019 και Διευθυντής του θεσμοθετημένου Εργαστηρίου «Ήφαιστος».
Το επιστημονικό του έργο έχει ευρεία αναγνώριση από τη διεθνή ακαδημαϊκή κοινότητα. Η έρευνά του επικεντρώνεται στην παραγωγή νέων υλικών για περιβαλλοντικές εφαρμογές και χρηματοδοτείται από διεθνείς, εθνικούς και ιδιωτικούς πόρους. Υπήρξε υπότροφος του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος και ασχολήθηκε με τον λειτουργικό μετασχηματισμό του άνθρακα, μία εμβληματική εφαρμογή του οποίου είναι η παραγωγή γραφενίου από λιγνίτη.
Η έρευνα με την οποία ασχολείται ο κ. Κύζας, είναι κυρίως η παρασκευή υλικών που έχουν περιβαλλοντικές εφαρμογές. Τα υλικά αυτά είναι διάφορα, όπως γραφένιο, άνθρακες και άλλα. Η εφαρμογή των υλικών αυτών γίνεται στην απορρύπανση, στο να καθαρίσουν υγρά απόβλητα, κυρίως σε βιομηχανικά απόβλητα.
Όπως σημειώνει ο ίδιος, «όλα αυτά τα υλικά έχουν μεγάλη επιτυχία και συνήθως αυτά μπαίνουν στο τρίτο στάδιο της επεξεργασίας των αποβλήτων, ώστε να δεσμεύουν κάποιους ρύπους που υπάρχουν στα απόβλητα. Είναι μια τεχνική η οποία χρησιμοποιείται εδώ και πολλά χρόνια».
Αξίζει να σημειώσουμε εδώ, ότι το γραφένιο έχει αρκετές χρήσεις. Πολλές φορές αναφέρεται ως «μαγικό υλικό», το οποίο είναι πολύ πιο σκληρό και από το σκληρότερο υλικό που υπάρχει στον πλανήτη, το διαμάντι.
Αντώνης Παπαδόπουλος
Στην ίδια λίστα εντάσσεται για άλλη μια χρονιά και ο πρόεδρος του Τμήματος Φυσικού Περιβάλλοντος και Κλιματικής Ανθεκτικότητας Δράμας του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης.
Αξίζει να σημειωθεί ότι, πρόκειται για ένα νέο Τμήμα που δημιουργήθηκε στη Δράμα με την κατάργηση του προηγούμενου της Δασολογίας. Πρόκειται για ένα νέο αντικείμενο, του Φυσικού Περιβάλλοντος και Κλιματικής Ανθεκτικότητας, μοναδικό στην Ελλάδα, και αναμένεται να δώσει μια νέα ώθηση στην επιστήμη του τομέα του.
Στόχος του Τμήματος Φυσικού Περιβάλλοντος και Κλιματικής Ανθεκτικότητας, είναι να εφοδιάσει τους αποφοίτους του με όλες τις απαραίτητες γνώσεις, τις δεξιότητες, αλλά και τα επιστημονικά εργαλεία, χρησιμοποιώντας τεχνολογίες αιχμής, ώστε να μπορούν να προσφέρουν λύσεις και προτάσεις για την ενίσχυση της κλιματικής ανθεκτικότητας και της θωράκισης των κοινωνιών και του περιβάλλοντος.
Ο κ. Παπαδόπουλος κατέχει τη θέση του προέδρου από το 2017, ενώ παράλληλα διευθύνει το Εργαστήριο Χημείας – Τεχνολογίας Ξύλου και Βιοσύνθετων Υλικών. Διαθέτει πολυετή εμπειρία στην αξιοποίηση των φυσικών πόρων, με ιδιαίτερη εξειδίκευση στη διαχείριση της ξυλώδους βιομάζας και των υπολειμμάτων δασικών παραγωγικών μονάδων για την παραγωγή καινοτόμων βιοσύνθετων υλικών. Το έργο του επικεντρώνεται στην παραγωγή βιοσύνθετων υλικών από ανακυκλωμένες πρώτες ύλες, στη βελτίωση των ιδιοτήτων του ξύλου και των προϊόντων ξύλου μέσω χημικής και θερμικής τροποποίησης, καθώς και στην εφαρμογή της νανοτεχνολογίας για την ανάπτυξη σύγχρονων και καινοτόμων προϊόντων ξύλου.
