Στην αυριανή συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Δράμας
Η Δράμα Μαρτυρική Πόλη
χωρίς στήλη με τα ονόματα
θυμάτων από την Βουλγαρική Κατοχή
► Η παράταξη «Πόλη και Ζωή» επαναφέρει το θέμα προς συζήτηση – Να τοποθετηθεί ανάλογη στήλη μέχρι τον Σεπτέμβριο για τις εκδηλώσεις των Σφαγών
Του Θανάση Πολυμένη
ΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ για τη δημιουργία μιας μαρμάρινης στήλης με τα ονόματα των θυμάτων της βουλγαρικής θηριωδίας της τρίτης Βουλγαρικής Κατοχής 1941-1944, επαναφέρει στο Δημοτικό Συμβούλιο η παράταξη της μείζονος αντιπολίτευσης «Πόλη και Ζωή».
Το θέμα είχε έρθει προς συζήτηση στο δημοτικό συμβούλιο στα μέσα του Δεκεμβρίου 2024 για πρώτη φορά και από τότε η δημοτική αρχή είχε πει ότι θα προχωρούσε το ζήτημα αυτό, χωρίς όμως μέχρι σήμερα να υπάρχει κάποια εξέλιξη.
Το θέμα επαναφέρει προς συζήτηση σε τακτική συνεδρίαση αύριο Τετάρτη από το σώμα, με αφορμή κυρίως τις φωτογραφίες ντοκουμέντα που βρέθηκαν, από την εκτέλεση των 200 εκτελεσθέντων στην Καισαριανή.
Όπως αναφέρει η σχετική πρόταση του επικεφαλής της παράταξης κ. Μλεκάνη, η τοποθέτηση της σχετικής στήλης μπορεί να γίνει στο αντίστοιχο μνημείο των θυμάτων της βουλγαρικής κατοχής, στο αντίστοιχο μνημείο Ηρώων, στο πάρκο της γωνίας των οδών Εθνικής Αμύνης και 28ης Οκτωβρίου.
Το θέμα είχε ξαναέρθει σε προηγούμενη συνεδρίαση λογοδοσίας, υπήρξε θετική δέσμευση του δημάρχου Δράμας, παρ’ όλα αυτό δεν φαίνεται να υπάρχει κάποια εξέλιξη μέχρι σήμερα. Όπως αναφέρεται μάλιστα από την παράταξη, «ζητάμε να εκπονηθεί άμεσα η απαιτούμενη μελέτη και να εγγραφεί στον προϋπολογισμό η αντίστοιχη δαπάνη ώστε να ολοκληρωθεί το έργο της τοποθέτησης πριν την ημέρα μνήμης των θυμάτων τον ερχόμενο Σεπτέμβριο».
Αξίζει να σημειωθεί ότι, σε πολλά χωριά στη περιοχή του Νομού Δράμας όπου υπήρξαν τέτοιες δολοφονίες από τους Βούλγαρους κατακτητές, υπάρχουν μαρμάρινες στήλες στις οποίες αναφέρονται τα ονόματα των θυμάτων. Παρ’ όλα στην πόλη της Δράμας δεν υπάρχει κάτι παρόμοιο και μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει καμιά προσπάθεια.
Απαντώντας σ’ εκείνη τη συνεδρίαση ο δήμαρχος κ. Παπαδόπουλος, είχε σημειώσει ότι είχε ήδη ξεκινήσει ορισμένες προσπάθειες για τα εκατοντάδες ονόματα και στις τρεις περιόδους της Βουλγαρικών Κατοχών, επισημαίνοντας τότε, ότι, ««πρέπει πλέον να δούμε πόσα είναι αριθμητικά τα θύματα, για να δούμε και το πώς θα γίνει μια τέτοια κατάσταση ονομάτων».
Τρεις βουλγαρικές κατοχές
Το θέμα με τις τρεις βουλγαρικές κατοχές και τις θηριωδίες κατά τη διάρκειά τους, είναι ένα από τα πλέον τραγικά ιστορικά γεγονότα της περιοχής μας που απασχολούν χρόνια τώρα τη Δράμα.
Η πόλη της Δράμας, τιμά κάθε χρόνο στις 29 Σεπτεμβρίου την περίοδο των σφαγών και των εκτελέσεων από τα βουλγαρικά στρατεύματα την περίοδο του 1941 με ιδιαίτερες εκδηλώσεις μνήμης για τα θύματα και την συγκεκριμένη περίοδο. Παρ’ όλα αυτά, είναι γνωστό ότι στην πόλη της Δράμας δεν υπάρχει καμιά μαρμάρινη πλάκα, στην οποία να αναγράφονται τα ονόματα των θυμάτων. Και μάλιστα, από καμιά χρονική περίοδο των τριών βουλγαρικών κατοχών.
Όπως είναι γνωστό, η περιοχή της πόλης της Δράμας αλλά και όλων των χωριών γύρω από αυτήν, βίωσε τρεις βουλγαρικές κατοχές, κατά τις οποίες υπήρξαν θηριωδίες εναντίον του ελληνικού πληθυσμού, τόσο μεγάλες που δεν έγιναν πουθενά σε όλη την χώρα.
Η πρώτη βουλγαρική κατοχή έγινε από το 1912 έως το 1913 οπότε και ελευθερώθηκε η Δράμα, η δεύτερη βουλγαρική κατοχή έγινε την περίοδο 1916 – 1918 και η τρίτη βουλγαρική κατοχή την περίοδο 1941 – 1944.
Η ημέρα της 29ης Σεπτεμβρίου 1941, έχει καθιερωθεί ως Ημέρα Μνήμης για τις σφαγές στην περιοχή από τον βουλγαρικό στρατό κατοχής. Στην ιστορία, έχει μείνει είτε ως «εξέγερση και σφαγή της Δράμας» ή ως «τα γεγονότα της Δράμας».
Σύμφωνα με τα μέχρι στιγμής στοιχεία που υπάρχουν και έχουν ήδη αναλυθεί από πολλούς ιστορικούς και συγγραφείς, τόσο Δραμινούς όσο και από άλλους, η εξέγερση ξέσπασε στις 28 Σεπτεμβρίου και διήρκησε μέχρι τις 2 Οκτωβρίου του 1941, ενώ μέχρι τις 5 του ίδιου μήνα, οι βουλγαρικές δυνάμεις εκτόπισαν τους Έλληνες αντάρτες και πρόσφυγες από τους γειτονικούς ορεινούς όγκους.
Αποτέλεσε την πρώτη μαζική λαϊκή εξέγερση στον ελλαδικό χώρο, αλλά και ένα από τα πρώτα σε ευρωπαϊκή κλίμακα κίνημα ενάντια στον Άξονα. Μετά την καταστολή του κινήματος, ακολούθησαν μαζικά αντίποινα κυρίως στο Νομό Δράμας από τα βουλγαρικά στρατεύματα κατοχής.
Δράμα – Μαρτυρική πόλη
Για τη θυσία αυτή η Δράμα χαρακτηρίστηκε ως «μαρτυρική πόλη» με το Π.Δ. 398 (Φ.Ε.Κ. 277/Α΄ /16.12.1998). Σύμφωνα με τα όσα έχουν γίνει γνωστά μέχρι σήμερα, τα θύματα είναι:
Στη Δ.Κ. Χωριστής, η οποία με το Π.Δ.140 (ΦΕΚ 197/Α’/05.08.2005) χαρακτηρίστηκε ως μαρτυρικό χωριό, εκατόν σαρανταεφτά (147) άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στη ματωμένη «Γκιόλα» και αλλού. Οι νεκροί αυτοί ήρθαν να προστεθούν στις εξακόσιες εικοσιτρείς (623) απώλειες που είχε η Χωριστή κατά τη δεύτερη βουλγαρική κατοχή (1916-1918).
Στην Τ.Κ. Κουδουνίων οι νεκροί ήταν εικοσιπέντε (25). Οι περισσότεροι από αυτούς κάηκαν μέσα σε αχυρώνα, στον οποίο οι Βούλγαροι τους έκλεισαν προτού τον πυρπολήσουν.
Στην Τ.Κ. Καλού Αγρού το τίμημα ήταν εικοσιέξι (26) νεκροί και πολλά σπίτια που καταστράφηκαν.
Στην Τ.Κ. Μυλοποτάμου οι νεκροί ήταν εννέα (9).
Από την Τ.Κ. Νικοτσάρα, τέλος, τέσσερις άνθρωποι καταδικάστηκαν σε θάνατο από βουλγαρικό στρατοδικείο και εκτελέστηκαν στη Δράμα ως πρωτεργάτες της εξέγερσης, ένας (1) κάηκε στον αχυρώνα των Κουδουνίων και ένας (1) πνίγηκε στον Στρυμόνα.
