Η Δράμα τίμησε τη μνήμη
του ήρωα δημάρχου της Θεόφιλου Αθανασιάδη
Του Θανάση Πολυμένη
ΤΟ ΠΡΩΙ της Κυριακής 20 Σεπτεμβρίου και στο πλαίσιο των εκδηλώσεων για τις Σφαγές της Δράμας, η Πανηπειρωτική Ένωση Δράμας σε συνεργασία με το Δήμο Δράμας, πραγματοποίησαν επιμνημόσυνη δέηση στο μνημείο του πρώην δημάρχου Δράμας Θεόφιλου Αθανασιάδη.
Η προτομή – μνημείο του δημάρχου Δράμας που εκτελέστηκε από τους Βουλγάρους τον Σεπτέμβριο του 1941, βρίσκεται στη συμβολή των οδών Θ. Αθανασιάδη και Καραϊσκάκη πίσω από τον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου.
Κάθε χρόνο, η Πανηπειρωτική Ένωση τιμά με ιδιαίτερη εκδήλωση τον Ηπειρώτη δήμαρχο Δράμας, ο οποίος έδωσε τη ζωή του για την απελευθέρωση της πόλης και τράβηξε τα πάνδεινα στις βουλγαρικές κατοχές της πόλης.
Στην τελετή μνήμης, παραβρέθηκαν οι βουλευτές Δράμας κ.κ. Κυριαζίδης και Ξανθόπουλος, ο δήμαρχος Δράμας κ. Παπαδόπουλος, ο θεματικός αντιπεριφερειάρχης κ. Παναγιωτίδης, ο πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Δράμας κ. Χαλκίδης, ο πρόεδρος της Κοινότητας Δράμας κ. Φιλίππου, μέλη της Πανηπειρωτικής Ένωσης Δράμας και άλλοι.
Την κεντρική ομιλία για τη ζωή και το έργο του Θεόφιλου Αθανασιάδη, εκφώνησε ο Φιλόλογος κ. Μαρτίνης. Ακολούθησε η κατάθεση στεφάνων και λήξη τελετής.
Ο Θεόφιλος Αθανασιάδης
Από τα στοιχεία που έδωσε ο κ. Μαρτίνης, αναφέρονται τα εξής:
[Υπήρξε Δήμαρχος Δράμας κατά την περίοδο της κήρυξης του Β’ παγκοσμίου πολέμου και εκτελέστηκε από τον Βουλγαρικό στρατό κατοχής, το Σεπτέμβριο του 1941.
Άνθρωπος με πληθωρική προσωπικότητα, φλογερός πατριώτης, ανθρωπιστής και οραματιστής μιας σύγχρονης Δράμας. Λίγα λόγια για τη ζωή και το έργο του: Ο Θεόφιλος Αθανασιάδης γεννήθηκε στο χωριό Καστανώνας, στα Ζαγοροχώρια της Ηπείρου, το 1889.
Φοίτησε στην περίφημη Ζωσιμαία σχολή των Ιωαννίνων και στη φιλοσοφική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Μετά την αποφοίτησή του έρχεται στη Μακεδονία : Άγιο Πνεύμα Σερρών, Ελευθερούπολη Καβάλας και Δράμα. Με την έναρξη του Α’ Βαλκανικού πολέμου κατατάσσεται στο στρατό ως εθελοντής και παίρνει μέρος στις μάχες στην Ήπειρο. Επανέρχεται στη Δράμα μετά τη λήξη των επιχειρήσεων, όπου διορίζεται εκπαιδευτικός, διδάσκει στο ημιγυμνάσιο της πόλης και τοποθετείται διευθυντής Μέσης Εκπαίδευσης στα Εκπαιδευτήρια Δράμας.
Ασχολείται επίσης με τη δημοσιογραφία: Αναλαμβάνει την διεύθυνση της καθημερινής εφημερίδας «Θάρρος» και κατά καιρούς διευθύνει και άλλες εφημερίδες. Δημοσιεύει επίσης σε εφημερίδες: «Νέστος», «Ελεύθερος Κήρυξ», «Σάλπιγξ», «Θάρρος», άρθρα και κείμενα, φιλολογικά αλλά και οικονομικού – εμπορικού ενδιαφέροντος.
Έκδοση της «Οικονομικής στατιστικής του Νομού Δράμας» 1927.
Έκδοση ημερολογίου Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης» κατά τα έτη: 1930,1931, 1932
Συνεργάστηκε με τους Ηπειρώτες τυπογράφους της πόλης: Πετρόπουλο και Καπρίνη.
Κατά τη Β’ βουλγαρική κατοχή (1916-1918) μεταφέρθηκε με πολλούς άλλους Ομήρους στην Βουλγαρία, σε καταναγκαστικά έργα. Μετά την επάνοδό του στη Δράμα ιδρύει το «Σύλλογο Ομήρων Ανατολικής Μακεδονίας» του οποίου υπήρξε Πρόεδρος και στόχος του ήταν η ενίσχυση όλων εκείνων που υπέφεραν στα βουλγαρικά κάτεργα.
Αγωνίστηκε επίσης και πέτυχε τον επαναπατρισμό 2.000 παιδιών της Δράμας που είχαν αρπάξει οι Βούλγαροι για να τα εκβουλγαρίσουν.
Ίδρυσε επίσης το ορφανοτροφείο Δράμας. Την τριετία 1923-1925 αναλαμβάνει Δήμαρχος Δράμας. Πρωτοστατεί στην ίδρυση: α) του Επιμελητηρίου Δράμας του οποίου υπήρξε πρώτος Πρόεδρος το 1927. β) με πρωτοβουλία του και σε συνεργασία με άλλους εμπόρους ιδρύεται τον ίδιο χρόνο η «Εμπορική Λέσχη Δράμας». Επίσης, υπήρξε ιδρυτικό μέλος
του «Ομίλου Εκδρομέων Δράμας», του Ωδείου Δράμας – Μέλος πρώτου Διοικητικού Συμβουλίου 1927, της πρώτης «Ένωσης Ηπειρωτών Δράμας» και Πρόεδρος για δύο τετραετίες 1920-1924 και 1924-1928. Στις 29 Σεπτεμβρίου 1941, αφού πρώτα βασανίστηκε, εκτελέστηκε μαζί με πολλούς άλλους Δραμινούς από τους Βουλγάρους κατακτητές.]
