Με φθηνές λύσεις η Δράμα μπορεί να κρατήσει το νερό του χειμώνα
Η «ευλογία» των βροχών
και το στοίχημα της διαχείρισης
του νερού στη Δράμα
Μιλάει στον «Π.Τ.» ο προϊστάμενος του Τμήματος Υδροοικονομίας και Περιβάλλοντος Π.Ε. Δράμας κ. Μαλκάκης
Του Θανάση Πολυμένη
ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ με το νερό, απασχολεί τα τελευταία δύο χρόνια και την περιοχή της Δράμας μεταξύ άλλων. Είναι γνωστά τα προβλήματα με τη λειψυδρία και ο «Π.Τ.» έχει προβεί σε πληθώρα δημοσιευμάτων όλο αυτό το διάστημα.
Η φετινή χειμερινή περίοδος, ήταν μια ευλογία για τη Δράμα, καθώς με τις βροχές που έπεσαν για ένα δίμηνο περίπου, γέμισαν τεχνητές λίμνες, ποτάμια και πηγές, ενώ ακόμα και οι δύο χείμαρροι Μοναστηρακίου και Καλλιφύτου στη Δράμα, έδωσαν μεγάλες ποσότητες νερού.
Αυτή την ώρα, βλέπουμε τον όγκο του νερού να ξεχειλίζει στην πόλη της Δράμας, στο δημοτικό κήπο, στην πλατεία Ελευθερίας, ενώ σε αρκετά υπόγεια οι κάτοικοι αναγκάζονται να βγάζουν τα νερά με αντλίες.
Είναι πρόβλημα όλο αυτό; Ορισμένοι θα παραπονεθούν ότι πλημμυρίσαμε, αρκετοί όμως είναι εκείνοι που θα μιλήσουν για «ευλογία Θεού», ενώ οι ειδικοί επιστήμονες που γνωρίζουν, θα πουν ότι θα πρέπει να κάνουμε κάτι, ώστε αυτό το νερό μας φανεί χρήσιμο για όσο το δυνατόν περισσότερο χρόνο μπορέσουμε.
Για το θέμα αυτό, ο «Π.Τ.» μίλησε με τον προϊστάμενο του Τμήματος Υδροοικονομίας και Περιβάλλοντος Π.Δ. Δράμας κ. Μαλκάκη, ο οποίος αναφέρεται στις ποσότητες νερού που έπεσε το προηγούμενο διάστημα, σε πόσο καιρό το φαινόμενο αυτό θα μειωθεί, ενώ κρούει και τον κώδωνα του κινδύνου, ότι όλες αυτές οι ποσότητες νερού θα πρέπει με κάποιο τρόπο να προστατευτούν, να κρατηθούν και να χρησιμοποιούν για όσο περισσότερο χρονικό διάστημα γίνεται.
Αυτό δείχνει ότι προκύπτει πλέον η ανάγκη για ορισμένα οικονομικά και μικρά έργα, ώστε να κρατήσουμε το νερό για καλλιέργειες, αλλά ακόμα και να ενισχύσουμε και τον υδροφόρο ορίζοντα.
Στο ίδιο θέμα είχε αναφερθεί πρόσφατα σε μια συνέντευξή του στον «Π.Τ.» και ο καθηγητής Υδρολογίας του Τμήματος Φυσικού Περιβάλλοντος και Κλιματικής Ανθεκτικότητας του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης κ. Εμμανουλούδης.
Μαλκάκης: Κάθε 10 χρόνια!
Μιλώντας στον «Π.Τ.» ο κ. Μαλκάκης σημειώνει ότι «πρόκειται για ένα φαινόμενο δεκαετίας. Αυτό συμβαίνει κάθε 10 χρόνια στη Δράμα, όπου έχουμε τέτοιες ποσότητες νερού, που ξεχειλίζει ακόμα και στην περιοχή του δημοτικού κήπου, στην πλατεία Ελευθερίας και σε πολλά υπόγεια της πόλης μας».
«Είναι ένα φαινόμενο δεκαετίας, και το ίδιο είχε συμβεί το 2015, όταν είχαμε μια αντίστοιχη περίπτωση» επισημαίνει, ενώ θυμάται ότι παλαιότερα κάποιος δήμαρχος ήθελε να κάνει υπόγειο πάρκινγκ στην πλατεία, αλλά τελικά κατάλαβαν ότι εκεί έχει πηγές, εξ ου σήμερα και να νερά που αναβλύζουν εκεί. Υπενθυμίζει μάλιστα ότι, για όσους θυμούνται παλαιότερα την πόλη, η οδός Μεγάλου Αλεξάνδρου είναι στην ουσία ρέμα από κάτω! Σε πολλά σημεία της πόλης μάλιστα όπως είχε δημοσιεύσει και παλαιότερα ο «Π.Τ.» η πόλη της Δράμας είναι γεμάτη με μικρά ή μεγαλύτερα ρέματα τα οποία έχουν ήδη ενσωματωθεί μέσα από μεγάλους αγωγούς.
Έπεσε νερό για έξι μήνες!
«Αυτό είναι το καρστικό σύστημα της Δράμας», τονίζει ο κ. Μαλκάκης και συνεχίζει λέγοντας ότι «τώρα εμείς απλά έχουμε χτίσει από πάνω και αναβλύζουν τα νερά, κυρίως τις χρονιές που έχει υπερπληθώρα υδάτων όπως τώρα».
Ο ίδιος παρακολουθεί σταθερά τα δεδομένα από τους Μετεωρολογικούς Σταθμούς στην περιοχή, επισημαίνοντας ότι, «μέσα σε δύο μήνες είχαμε τη μισή βροχόπτωση του έτους. Δηλαδή, σύμφωνα με τα δεδομένα η περιοχή μας δέχεται μια μέση βροχόπτωση 600 χιλιοστά κατ’ έτος, ήδη έχουμε δεχτεί πλέον σε δύο μήνες 320 χιλιοστά νερού. Αυτό βέβαια είναι καλό και δεν είναι κατ’ ανάγκην κακό».
Λέει ακόμα χαρακτηριστικά, πως, «το θετικό είναι ότι όλο αυτό το νερό έπεσε το χειμώνα και όχι το καλοκαίρι, γιατί τότε τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά για πολλούς λόγους».
Αναφερόμενος στην περσινή χειμερινή περίοδο, σημειώνει ότι «πέρυσι ένα μεγάλος μέρος της χιονόπτωσης είχε πέσει στα τέλη Μαρτίου, ενώ φέτος τα χιόνια ήρθαν στο Φαλακρό και στο Μενοίκιο νωρίτερα και αυτό είναι θετικό γεγονός».
Πενήντα μέρες και λύσεις βασισμένες στη φύση
Εξηγεί ακόμα ο κ. Μαλκάκης, ότι, όλο αυτό το νερό που πέφτει «εμφανίζεται στη διάρκεια 50 ημερών περίπου. Τόσο κάνει στη διαδρομή του από τα βουνά, να περάσει τα κατακρημνίσματα και να βγει στην πεδιάδα. Αν για παράδειγμα έβρεξε πριν από δέκα μέρες, αυτό θα βγει στην πεδιάδα σε πενήντα μέρες».
Ερωτώμενος κατά πόσο μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε όλο αυτό το νερό προς όφελός μας, σημειώνει: «Αυτό που πρέπει να δούμε είναι κατά πόσο όλο αυτό το νερό, με κάποιο τρόπο, με μικρό οικολογικό αποτύπωμα έργων, μπορούμε να παρατείνουμε τη δυνατότητα χρήσης του. Με κάποια light έργα, με κάποια έργα βασισμένα σε “nature-based solutions”, δηλαδή λύσεις βασισμένες στη φύση. Να κάνουμε κάποια μικρά έργα, τα οποία μεν είναι φθηνά, αλλά είναι πολύ πιο γρήγορα ώριμα, και μπορούν να υλοποιηθούν πιο εύκολα. Που είναι προτιμότερα από ένα φαραωνικό έργο».
Όπως μας λέει χαρακτηριστικά, «πρέπει να δούμε τέτοια πράγματα, να βάλουμε το πρόβλημα επί τον τύπον των ήλων και να ψάξουμε να βρούμε τέτοιες λύσεις, προκειμένου να παρατείνουμε τη χρήση του νερού, τη διαθεσιμότητα του νερού αυτού, και ταυτόχρονα να είναι λύσεις που να εμπλουτίζουν και τον υδροφόρο ορίζοντα».
Καταλήγοντας, τονίζει ότι «είναι μια πολύ μεγάλη κουβέντα αυτή και χρειάζεται βέβαια η συνεργασία όλων των φορέων για να το καταφέρουμε», επισημαίνοντας ότι, «είμαστε πάντως η πόλη των νερών. Η μια προσέγγιση είναι το Ύδραμα, από το υπόγειο ύδωρ και η άλλη ότι είμαστε μια πόλη ανάμεσα σε δύο ρέματα: Δυ-ρεμα – Δράμα για παράδειγμα. Το ρέμα του Μοναστηρακίου και το ρέμα της Καλλιφύτου. Είναι κι αυτό μια προσέγγιση του ονόματος Δράμα».
