Η Κ. Δεληγιαννίδου από το ΓΕΛ Δοξάτου
στην Ιατρική της Αλεξανδρούπολης του ΔΠΘ
«Η Ιατρική σου δίνει την ευκαιρία να προσφέρεις στο συνάνθρωπό σου»
Του Θανάση Πολυμένη
ΤΟ ΝΑ περάσεις στη Σχολή που θέλεις και έχεις βάλει στο μυαλό σου, μέσα από το σύστημα των πανελλαδικών εξετάσεων, είναι σίγουρα μια επιτυχία. Αρκετοί είναι οι απόφοιτοι των Λυκείων, οι οποίοι ναι μεν προσπαθούν φιλότιμα, πιάνουν σχετικά καλούς βαθμούς, αλλά πολλές φορές χάνουν την Σχολή την οποία έχουν δηλώσει κατά προτεραιότητα.
Από αυτούς, άλλοι πηγαίνουν και συνεχίζουν και άλλοι διαβάζουν και πάλι από την αρχή και δίνουν την επόμενη χρονιά, με την ελπίδα και την πίστη ότι θα μπορέσουν να πιάσουν τις ανάλογες βαθμολογίες για τη Σχολή που επιθυμούν.
Φέτος, μία απόφοιτη του ΓΕΛ Δοξάτου, η οποία έδινε για πρώτη φορά πανελλαδικές και κατάφερε να περάσει στην Ιατρική Σχολή της Αλεξανδρούπολης του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης, είναι η Κάτια Δεληγιαννίδου, η οποία μάλιστα είναι και η μοναδική από τους αποφοίτους του 2025 που εισάγεται στην Ιατρική σε όλο το Νομό. Βέβαια, τρεις ακόμα Δραμινοί υποψήφιοι έχουν εισαχθεί σε Ιατρικές Σχολές της χώρας, όμως και οι τρεις συμμετείχαν στις πανελλαδικές εξετάσεις για δεύτερη χρονιά, γιατί ακριβώς θέλησαν να επιμείνουν χωρίς «εκπτώσεις» σ’ αυτό που ονειρεύονται να ακολουθήσουν.
Η ίδια δέχτηκε να μιλήσει στον «Π.Τ.», επισημαίνοντας αρχικά ότι η βαθμολογία που έβγαλε είναι 18.125 μόρια. Όπως σημειώνει η ίδια, πάντα διάβαζε και το όλο πρόγραμμα που ακολούθησε δεν ήταν ιδιαίτερα πιεστικό. «Υπήρχαν στιγμές που ήταν πιο δύσκολα, αν και δεν αγχώθηκα, και καμιά φορά ήταν πιεστικός ο όγκος και ο χρόνος της ύλης που έπρεπε να βγάλω. Ήταν μια κατάσταση η οποία δεν πέρασε όμως και πολύ δύσκολα για μένα».
Η βοήθεια από την οικογένειά της ήταν πολύ καλή, φίλοι και καθηγητές την στήριξαν όπως και από το σχολείο και από τα φροντιστήρια. Μάλιστα φροντιστήριο έκανε σε όλα τα μαθήματα.
Ερωτώμενη σχετικά με το σύστημα των πανελλαδικών εξετάσεων και πώς το βλέπει σημειώνει: «Είναι ένα δίκαιο σύστημα, πιστεύω όμως ότι δεν είναι το πλέον κατάλληλο. Η κατάσταση με την Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής δεν είναι δίκαιη. Μπορεί εκείνη την ημέρα ένα παιδί να ξυπνήσει άσχημα, να έχει δουλέψει όλη τη χρονιά πολύ καλά και για μια δύσκολη στιγμή να χάσει την Σχολή των ονείρων του».
Όπως τονίζει μάλιστα, «μπορεί από τη μια πλευρά να είναι δίκαιο γιατί φαίνεται η αξία σου, αλλά από την άλλη αδικεί άτομα που προσπάθησαν και ίσως είχαν μια άσχημη στιγμή».
Στην ερώτηση για το αν κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς ή κατά τη διάρκεια των εξετάσεων αντιμετώπισε δυσκολίες, μας λέει ότι «όλη τη χρονιά παρέμεινα αρκετά συγκεντρωμένη στον στόχο μου, ήξερα ότι διαβάζω γι’ αυτές τις εξετάσεις και ήξερα ότι είναι ένας χρόνος και ό,τι είναι να γίνει θα γίνει».
Στην ερώτηση για ποιο λόγο επέλεξε την Ιατρική, εξηγεί: «Είναι ένας κλάδος που πιστεύω ότι δεν σε απογοητεύει, σου δίνει πολλές διεξόδους. Γενικότερα η επιστήμη είναι κάτι που θέλω να ακολουθήσω και η Ιατρική σου δίνει την ευκαιρία να παρέχεις ένα έργο σε έναν άνθρωπο, ακόμα και στον εαυτό σου. Και ακόμα, πιστεύω ότι είναι ένας τομέας ιδανικός. Δύσκολος μεν, όμως αν τα καταφέρεις και μετά μπορείς να κάνει πάρα πολλά πράγματα».
Ερωτώμενη αν έχει ήδη αποφασίσει να ασχοληθεί με κάποια συγκεκριμένη ειδικότητα ή να κάνει έρευνα, σημειώνει ότι «είναι ακόμα νωρίς για να επιλέξω, αν και η έρευνα μου ακούγεται ως μια καλή προοπτική. Πιστεύω όμως ότι αν μπεις στην Σχολή, όλα αυτά αλλάζουν στη συνέχεια».
Στην ερώτηση αν θα ήθελε να δώσει ένα μήνυμα σε παιδιά που φέτος δεν πέτυχαν την Σχολή που ήθελαν και σκέφτονται να δώσουν για δεύτερη φορά, μας λέει: «Είναι αλήθεια ότι κι εγώ το είχα σκεφτεί, αν κάτι πήγαινε στραβά, δεν θα απέκλεια τη δεύτερη φορά. Από τη στιγμή που ξέρεις ότι το θέλει πολύ, αξίζει να κάνεις και πάλι την προσπάθεια. Ένας χρόνος δεν είναι τίποτα μπροστά σε όλη σου τη ζωή. Καλό είναι πάντως, αν περνάς σε μια Σχολή που δεν είναι και η πρώτη σου επιλογή, να δώσεις μια ευκαιρία ακόμα. Καμιά φορά, η τύχη μας βγάζει κάτι καλύτερο απ’ αυτό που πιστεύουμε για εμάς».
