Έκθεση ζωγραφικής, 15 Απριλίου – 10 Μαΐου, σε συνδιοργάνωση της Μέριμνας Π.Κ. Δράμας με τον Σύλλογο Φίλων Αρχαιολογικού Μουσείου Δράμας
Η μεγάλη επιστροφή στη Δράμα
μέσα από μία «Βουτιά στο Άγνωστο»
Μιλάει στον Π.Τ. ο ζωγράφος, Αδάμ Κατσούκης, και η δ/ντρια της Εφορείας Αρχαιοτήτων Δράμας, Β. Πουλιούδη
Του Θρασύβουλου Πεγγαρά
Μετά από μια μακρά και δημιουργική πορεία δύο δεκαετιών στο εξωτερικό, ο διακεκριμένος ζωγράφος Αδάμ Κατσούκης επιστρέφει στη γενέτειρά του, τη Δράμα, για να μοιραστεί το απόσταγμα της τέχνης του. Η ατομική του έκθεση στη Δράμα, από τις 15 Απριλίου έως τις 10 Μαΐου, σε μια συνδιοργάνωση της Μέριμνας Ποντίων Κυριών Δράμας με τον Σύλλογο Φίλων Αρχαιολογικού Μουσείου Δράμας, όπου και φιλοξενείται, δεν είναι απλώς μια παρουσίαση έργων, αλλά μια βαθιά εσωτερική ανάγκη επανασύνδεσης με τις ρίζες του. Έφυγε από τη Δράμα στα 19 του, αναζητώντας την καλλιτεχνική του ταυτότητα στην Ιταλία. Σπούδασε στην περίφημη Florence Academy of Art, θητεύοντας στην αυστηρή παράδοση της κλασικής και ακαδημαϊκής ζωγραφικής που έλκει την καταγωγή της από τα μεγάλα γαλλικά ατελιέ του 19ου αιώνα. Ωστόσο, η δική του εξέλιξη τον οδήγησε στην «αποδόμηση» της ακαδημαϊκής γνώσης. Στράφηκε προς τον εξπρεσιονισμό, αναζητώντας την ταχύτητα και τον αυθορμητισμό. «Το ζητούμενο είναι πάντα η έκφραση και η εμπέδωση του συναισθήματος. Η τεχνοτροπία είναι απλώς το μέσο», δηλώνει ο ίδιος. Σε έναν διάλογο χωρίς σύνορα, ο επισκέπτης θα έρθει αντιμέτωπος με πάνω από 60-70 έργα από διάφορες περιόδους του καλλιτέχνη. Από προσωπογραφίες και τοπία, μέχρι νεκρή φύση, δεν υπάρχει μια ενιαία θεματική που να τα δεσμεύει. Αυτό που ενοποιεί τη συλλογή είναι η πορεία εξέλιξης του δημιουργού. Ο Αδάμ Κατσούκης επιλέγει να μην ανήκει σε συγκεκριμένα «ρεύματα», προτιμώντας μια ελεύθερη γραφή που διατηρεί το συναίσθημα αυτούσιο και αναλλοίωτο.
Η μαγεία του «ημιτελούς»
Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία της δουλειάς του είναι η συνειδητή επιλογή να αφήνει τα έργα του χωρίς την παραδοσιακή «ολοκλήρωση». Όπως εξομολογείται στον Π.Τ., ο Αδάμ Κατσούκης, για αυτόν η τέχνη είναι μια ανοιχτή παρένθεση. Μια βουτιά στο άγνωστο: «η έκθεση αυτή ήταν μία ανάγκη που είχα εδώ και πολύ καιρό, να μοιραστώ τη δουλειά μου με το κοινό της Δράμας, μια πόλη στην οποία μεγάλωσα και έφυγα όταν ήμουν 19 χρονών. Μετά από ένα μεγάλο διάστημα στο εξωτερικό, αποφάσισα ότι ήθελα να κάνω μία ατομική έκθεση στην πόλη της Δράμας. Από εκεί γεννήθηκε αυτή η ανάγκη και έτσι μάζεψα ένα μεγάλο μέρος από τη δουλειά μου, πάνω από 60-70 έργα από διάφορες περιόδους, και προσπάθησα να στήσω αυτή την έκθεση σε αυτό το χώρο, ο οποίος είναι πανέμορφος. Το ζητούμενο είναι πάντα η έκφραση που ψάχνει να βρει ο καλλιτέχνης και να μπορέσει να εμπεδώσει το συναίσθημα που νιώθει μέσα του. Μια νεκρή φύση, ένα τοπίο, μια προσωπογραφία, για μένα είναι το ίδιο πράγμα. Πιστεύω ότι ο κάθε θεατής θα αποκομίσει κάτι πολύ διαφορετικό και πολύ προσωπικό, και αυτή είναι και η μαγεία της τέχνης. Γι’ αυτό και πολλούς πίνακες δεν θέλω να τους ολοκληρώνω με την έννοια της ολοκλήρωσης, γιατί υπάρχει πάντα αυτή η ανοιχτή παρένθεση στην τέχνη. Είναι σαν να κάνεις μια βουτιά στο άγνωστο και αυτή η ανασφάλεια για το ότι δεν γνωρίζω, για μένα είναι η κινητήρια δύναμη της φύσης».
Αξιέπαινη πάντα φυσικά, η αυτοδιάθεση της κας Β. Πουλιούδη, δ/ντριας της Εφορείας Αρχαιοτήτων Δράμας, η όποια έχει καθιερώσει το Μουσείο της πόλης ως μια φιλόξενη αγκαλιά, ανοιχτή να υποδέχεται, στα πλαίσια των διαφόρων εκθέσεων κατά καιρούς, πολλούς καλλιτέχνες: «Έχουμε τη δυνατότητα να φιλοξενούμε τα έργα του κυρίου Αδάμ Κατσούκη, ο οποίος κατάγεται από τη Δράμα. Ένας αξιόλογος καλλιτέχνης με πολύ μεγάλη εμπειρία. Και το πιο σημαντικό είναι ότι είχε την ιδέα να συνομιλούν τα έργα του με τις αρχαιότητες. Αυτό είναι ένα σημαντικό εγχείρημα που προσπαθεί να καταφέρει. Ωστόσο όμως βγαίνει κάτι πολύ ωραίο και θεωρώ ότι είναι μια έκθεση διαφορετική από τις άλλες».
