«Η μεγάλη κλοπή των πανσέδων»
από τα παρτέρια της Δράμας
Και όχι, δεν πρόκειται για ταινία του Ακίρα Κουροσάβα
Του Θρασύβουλου Πεγγαρά
Ο σκοπός πάντα αγιάζει τα μέσα, λένε. Εν προκειμένω, για την «μεγάλη κλοπή των πανσέδων» που συχνά – πυκνά απασχολεί την Δράμα, θα μπορούσε και να ισχύει.
Έτσι λοιπόν, αν κάποιος ξέχασε να πάρει ένα λουλουδάκι πριν το επισκεπτήριο στο νοσοκομείο σε ένα αγαπημένο του πρόσωπο, ή δεν διαθέτει τα χρήματα, ή είναι αργία με τα ανθοπωλεία κλειστά, τότε ίσως δεν θα υπήρχε πρόβλημα. Το αντίθετο μάλιστα, σε μια ιδανική πολιτεία, ίσως και να επιβαλλόταν, ο κάθε δήμος να έχει ένα παρτεράκι έξω από το νοσοκομείο του, για να μπορούσε όποιος αδυνατεί, να έκοβε ελευθέρα ένα ματσάκι με όμορφα, χρωματιστά κι ευωδιαστά λουλούδια, για να δώσει λίγο χρώμα, λίγο άρωμα, και ελπίδα, σε ένα αποστειρωμένο δωμάτιο νοσοκομείου, σε έναν δυστυχισμένο ασθενή.
Στην συγκεκριμένη περίπτωση όμως, δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Και ασφαλώς, στα μέρη μας, απέχουμε έτη φωτός ως κοινωνία, από το να πιάσουμε τόσο υψηλά επίπεδα ενσυναίσθησης. Εδώ μιλάμε για μία συστηματική πρακτική κάποιων, ενοχλητικά επαναλαμβανόμενη, και σίγουρα μη αποδεκτή. Η διατήρηση της αισθητικής της πόλης, (η οποία δεν έχει και πολλά περιθώρια μείωσης, εδώ που τα λέμε), καθώς και ο σεβασμός στον κόπο και την εργασία των δημοτικών υπαλλήλων του Δήμου μας, θα πρέπει να αποτελεί σκοπό και υποχρέωση του κάθε δημότη. Ίσως, πριν αρχίσουμε να μιλάμε για τα πιο σύνθετα, για τα πιο μεγάλα, θα πρέπει να συμφωνήσουμε στα πιο άπλα, στα πιο μικρά.
Τι λέτε να ξεκινήσουμε λοιπόν, απ’ το να μην ξεριζώνουμε ένα λουλούδι απ’ το χώμα;
