«Η συζήτηση στην Ελλάδα έπρεπε να ξεκινήσει πριν 10 χρόνια»
Η πυρηνική ενέργεια στο ενεργειακό
μείγμα του μέλλοντος στην Ελλάδα
Μιλάμε στον «Π.Τ.» ο πρόεδρος της ΕΛΜΕ Δράμας Κ. Ευμοιρίδης και ο Δραμινός επιστήμονας για την Πυρηνική Ενέργεια Χρ. Ελευθεριάδης
Του Θανάση Πολυμένη
ΜΙΑ ΠΟΛΥ ενδιαφέρουσα ομιλία με θέμα την «Πυρηνική ενέργεια στο ενεργειακό μείγμα του μέλλοντος: στον Κόσμο, στην Ελλάδα», πραγματοποιήθηκε το βράδυ της Παρασκευής 22 Μαΐου, στην αίθουσα εκδηλώσεων του Δήμου Δράμας.
Η εκδήλωση διοργανώθηκε από την Ένωση Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης (ΕΛΜΕ) Ν. Δράμας, με καλεσμένο τον Ομότιμο καθηγητή Πυρηνικής Φυσικής του Α.Π.Θ. και Δραμινού στην καταγωγή, κ. Χρήστο Ελευθεριάδη.
Ευμοιρίδης: Η συζήτηση για την πυρηνική ενέργεια
Για την εκδήλωση μίλησε αρχικά στον «Π.Τ.» ο πρόεδρος της ΕΛΜΕ Ν. Δράμας κ. Κωνσταντίνος Ευμοιρίδης, σημειώνοντας ότι εδώ και δύο χρόνια η Ένωση έχει ξεκινήσει να διοργανώνει κάποιες εκδηλώσεις. «Έχουμε κάνει μια εκδήλωση για το ασφαλιστικό ζήτημα που ενδιαφέρει όλους τους δημοσίους υπαλλήλους και τους εκπαιδευτικούς. Οι εκπαιδευτικοί έχουμε μια ιδιαιτερότητα όσον αφορά το πότε βγαίνουμε στη σύνταξη και απασχολεί πολλούς συναδέλφους».
Όπως επισημαίνει, «έχουμε κάνει και μια εκδήλωση για το κλίμα και την κλιματική αλλαγή με καλεσμένο το διευθυντή του Αστεροσκοπείου Αθηνών». Αναφερόμενος στη συγκεκριμένη εκδήλωση, τονίζει ότι «λόγω του πολέμου στον Κόλπο με το Ιράν, έχει ανοίξει και μια συζήτηση για την ενέργεια γενικά, αλλά και για την πυρηνική ενέργεια, με θέμα κατά πόσο είναι “πράσινη” ή όχι. Έτσι, αποφασίσαμε να καλέσουμε τον συντοπίτη μας Χρήστο Ελευθεριάδη, να μας αναλύσει τι είναι η πυρηνική ενέργεια και πώς αυτή συνεισφέρει στο ενεργειακό μείγμα στον κόσμο και στην Ελλάδα. Αναφέρεται στις ήπιες μορφές της και κατά πόσο μπορεί να εφαρμοστεί και στην Ελλάδα».
Όπως λέει χαρακτηριστικά, «εκτιμώ ότι η πυρηνική ενέργεια είναι γενικά μια “πράσινη” ενέργεια, όμως είναι κυρίως θέμα ασφάλειας περισσότερο. Και ειδικά με τις νέες τεχνολογίες, τα εργοστάσια γίνονται ακόμα πιο ασφαλή κατά την άποψή μου».
Ελευθεριάδης: Μείωση των ορυκτών καυσίμων
Για το θέμα της πυρηνικής ενέργειας στο ενεργειακό μείγμα στον κόσμο αλλά και στην Ελλάδα, μιλάει στον «Π.Τ.» ο κ. Ελευθεριάδης σημειώνοντας: «Εμείς επικεντρωνόμαστε σε μια πιθανή συμβολή της πυρηνικής ενέργειας στο ενεργειακό μείγμα. Είναι μια πηγή ενέργειας που είναι ελεγχόμενη, άρα χρειάζεται για να υποστηρίξει τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, οι οποίες είναι στοχαστικές πηγές, παράγουν δηλαδή όποτε θέλουν αυτές. Και βέβαια, είναι μια οικονομική πηγή, αν το σκεφτεί κανείς σε βάθος χρόνου».
Όπως εξηγεί, θα πρέπει να σκεφτούμε ότι, «ένας πυρηνικός αντιδραστήρας σήμερα στήνεται για τουλάχιστον 50 χρόνια, 60 χρόνια, σημαίνει ότι έχει πάρα πολύ χρόνο να αποσβέσει το μεγάλο κόστος εγκατάστασης, και να παράγει με οικονομικό τρόπο ενέργεια. Αυτό σημαίνει ότι, ένα τέτοιο σύστημα υποστηρίζει ακριβώς τη δυνατότητα να αυξήσει κανείς τη συμβολή των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας στο ενεργειακό μείγμα, που είναι μάλλον ό,τι καλύτερο. Το βασικό με όλα αυτά είναι να μειώσουμε τη συμβολή των ορυκτών καυσίμων. Και σε αυτό μπορούν να συμβάλουν και οι ανανεώσιμες και η πυρηνική, σε συνδυασμό».
Ένας πυρηνικός σταθμός στην Ελλάδα
Ερωτώμενος αν στην σημερινή Ελλάδα θα μπορούσε να ξεκινήσει ένα τέτοιο έργο, ο κ. Ελευθεριάδης επισημαίνει ότι, «η συζήτηση αυτή θα έπρεπε να είχε ξεκινήσει 10 χρόνια πριν. Όταν δηλαδή η Τουρκία ξεκίνησε και έστηνε τον σταθμό στο Ακούγιου πριν από 12-13 χρόνια, θα έπρεπε και εμείς να σκεφτούμε για ποιο λόγο γίνεται αυτό και τουλάχιστον να ανοίξουμε τη συζήτηση για αυτό το θέμα».
Όπως μάλιστα τονίζει χαρακτηριστικά, «πρέπει να πω ότι παλιά κι εγώ ήμουν αρνητικός, από την εποχή των αντιδραστήρων δεύτερης γενιάς. Και μάλιστα έγραφα τότε, ότι αντιδραστήρες δεύτερης γενιάς που συμπληρώνουν τα χρόνια τους, καλύτερα να μην παίρνουν παράταση και να κλείνουν. Αυτή η γνώμη μου, βέβαια, αργότερα, δεν άλλαξε σαν συγκεκριμένη γνώμη. Απλά όταν είδα ότι έχουμε αντιδραστήρες τρίτης γενιάς και ακόμη και τέταρτης γενιάς, που είναι εντελώς διαφορετική κατάσταση όσον αφορά στην ασφάλεια, – που είναι η κύρια παράμετρος – είδα ότι από εκεί και πέρα υπάρχει περιθώριο και είναι μια καλή επιλογή και για εμάς».
Από αρ. ο πρόεδρος της ΕΛΜΕ Ν. Δράμας Κ. Ευμοιρίδης και ο Δραμινός ομ. καθηγητής Πυρηνικής Φυσικής του ΑΠΘ Χρ. Ελευθεριάδης.
Πυρηνικά σημαίνει κίνδυνος;
Στη διαπίστωση ότι ο κόσμος έχει συνδέσει την πυρηνική ενέργεια ως κάτι επικίνδυνο και αν αυτό αληθεύει, ο Δραμινός επιστήμονας κ. Ελευθεριάδης τονίζει: «Δικαιολογημένα έχουμε αυτό το πράγμα στον νου μας, με την πληγή του Τσερνόμπιλ. Είναι γνωστό το ατύχημα, που ήταν το μεγαλύτερο από όλα με διαφορά θα έλεγα. Παρ’ ότι και η Φουκουσίμα πήρε βαθμό 7, σαν πυρηνικό ατύχημα, κατά τη γνώμη μου, δεν γίνεται σύγκριση. Το ατύχημα του Τσερνόμπιλ ήταν πολύ χειρότερα. Ο κόσμος επηρεάστηκε πάρα πολύ από όσα συνέβησαν και δεν είναι καθόλου παράξενο να είναι επιφυλακτικός. Όπως κι εγώ άλλωστε εκείνη την εποχή, αλλά και πολύ αργότερα. Σήμερα όμως η τεχνολογία έχει αλλάξει. Οι αντιδραστήρες εκείνης της εποχής και ειδικά οι σοβιετικοί αντιδραστήρες, ήταν εγγενώς προβληματικοί. Είχαν θυσιάσει την ασφάλεια, για να κερδίσουν άλλες παραμέτρους. Ήταν λάθος σημαντικό και πληρώθηκε πολύ ακριβά».
Το κόστος ενός σταθμού!
Ερωτώμενος για το αν μπορεί σήμερα να στηθεί ένας τέτοιος πυρηνικός σταθμός και ποιο είναι το κόστος του, σημειώνει ότι «είναι μεγάλο, όμως είναι συγκρίσιμο με έναν θερμοηλεκτρικό σταθμό με λιγνίτη. Αν εμείς πληρώσαμε την Πτολεμαΐδα 5 κοντά 1,5 δισ., που είναι και δεν είναι καν 1 GW, είναι 0,66 GW, σημαίνει ότι το κόστος της Πτολεμαΐδας ήταν πάνω από 2 δισεκατομμύρια στο GW. Νομίζω ότι μπορούμε να ελπίζουμε σε τέτοια κόστη ή τουλάχιστον συγκρίσιμα με αυτό το κόστος για πυρηνικούς αντιδραστήρες. Ίσως αυτή η νέα γενιά που συζητιέται τώρα, οι μικροί αρθρωτοί αντιδραστήρες, δώσουν τη δυνατότητα, να κατασκευάσει κανείς συστήματα που να έχουν κόστος 2 με 3 δισ. ευρώ. Πάντως συγκρίσιμο και όχι υπερβολικό. Κι αν σκεφτεί κανείς μετά το χαμηλό κόστος λειτουργίας, την σχεδόν μηδενική συμβολή στο φαινόμενο του θερμοκηπίου, τη δυνατότητα ευελιξίας που έχουν να υποστηρίξουν τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, έχει πολλές παραμέτρους που συμβάλλουν, τουλάχιστον να το συζητήσουμε σοβαρά και όχι με κραυγές».
Η πυρηνική σύντηξη
Ερωτώμενος σχετικά με το θέμα της πυρηνικής σύντηξης, και αν είναι τελικά εφικτή, ο κ. Ελευθεριάδης εξηγεί ότι «τελευταία υπάρχει μια πρόοδος που είναι πολύ σημαντική. Αν με ρωτάγατε πριν 5 χρόνια, θα χαριτολογούσα και θα είχα μια διαφορετική άποψη. Αλλά τώρα βλέπω ότι γίνονται σημαντικά βήματα και αρχίζω να ελπίζω ότι θα προλάβω να δω ελεγχόμενη σύντηξη, σε εκμεταλλεύσιμο στάδιο. Που σημαίνει ότι θα δω μια μονάδα που θα παράγει ενέργεια με οικονομικό τρόπο».
Αναφερόμενος σε τεχνικά ζητήματα, τονίζει ότι «είναι τεράστιο τεχνολογικό πρόβλημα, γιατί πρέπει να διαχειριστείς θερμοκρασίες ασύλληπτες. Ο ήλιος έχει στο κέντρο του 15 εκατομμύρια βαθμούς. Εμείς, αν φτιάξουμε αντιδραστήρα σύντηξης, θα πρέπει να διαχειριστούμε 100 εκατομμύρια βαθμούς, περίπου. Θερμοκρασίες που είναι αδιανόητες. Είναι ένα τεχνικό πρόβλημα πάρα πολύ δύσκολο».
Στην ερώτηση ποιες χώρες σήμερα προσπαθούν να πετύχουν πυρηνική σύντηξη, αναφέρει αρχικά τη Γαλλία, «όπου είναι το ITER, με μεγάλη διεθνή προσπάθεια με τη συμβολή πολλών χωρών. Αλλά και οι Γερμανοί προχωρούν στη δική τους, οι Ισπανοί, οι Αμερικανοί, οι Ρώσοι, και άλλες χώρες, που έχουν τεχνολογία προχωρημένη, προσπαθούν να κάνουν κάτι. Είναι ίσως το επόμενο βήμα, γιατί το καλό με τη σύντηξη είναι ότι δεν παράγει απόβλητα. Παράγει πολύ λίγα απόβλητα και βραχύβια, πιο εύκολα διαχειρίσιμα, από τα απόβλητα της σχάσης των συνηθισμένων αντιδραστήρων. Είναι και αυτό μια ελπίδα, για το μέλλον, θα έλεγα».
