11ο Φεστιβάλ Κατά της Σχολικής Βίας στη Δράμα
Ηχηρό μήνυμα κατά του σχολικού
εκφοβισμού στέλνει η Δράμα
Ο πρόεδρος του «Χαμόγελου του Παιδιού» κ. Γιαννόπουλος μιλάει στον «Π.Τ.»: «Δεν φταίνε για όλα οι εκπαιδευτικοί – Να ενώσουμε δυνάμεις με τους γονείς»
Του Θανάση Πολυμένη
ΜΕ ΜΙΑ πολύ ωραία και ενδιαφέρουσα εκδήλωση, συνεχίστηκαν στη Δράμα, οι τριήμερες εκδηλώσεις και δράσεις στο πλαίσιο του 11ου Φεστιβάλ Κατά του Σχολικού Εκφοβισμού.
Συγκεκριμένα, το βράδυ της Πέμπτης 5 Μαρτίου και στην αίθουσα του Δημοτικού Ωδείου, πραγματοποιήθηκε η κεντρική εκδήλωση για την ενδοσχολική βία, όπου παραβρέθηκε πλήθος κόσμου και εκπρόσωποι φορέων της Δράμας.
Στην εκδήλωση χαιρέτησαν μεταξύ άλλων ο δ/ντής Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Δράμας κ. Διαλεκτόπουλος, ο θεματικός αντιπεριφερειάρχης Κοινωνικής Πολιτικής ΑΜΘ κ. Παναγιωτίδης, η αντιδήμαρχος Δράμας Κοινωνικής Πολιτικής κα. Τσακιρίδου, η πρόεδρος του Περιφερειακού Τμήματος Δράμας του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού κα. Παπαδοπούλου, ο εμπνευστής και διοργανωτής της όλης διοργάνωσης και Σύμβουλος Εκπαίδευσης Δράμας κ. Σαλπιγκτής και άλλοι.
Κατά τη διάρκεια της εκδήλωση, ο πρόεδρος του Οργανισμού «Το Χαμόγελο του Παιδιού» κ. Γιαννόπουλος παρέθεσε ομιλία με θέμα: «Ενδοσχολική βία: Μια ολιστική προσέγγιση με επίκεντρο την οικογένεια», ενώ ο Δραμινός εκπαιδευτικός και δ/ντής του Δημοτικού Σχολείου Χωριστής κ. Καζάκης μίλησε με θέμα: «Έχουμε ξεφύγει! Μορφές βίας στο (και προς το) Σχολείο».
Υπέροχα απέδωσε τραγούδια για άλλη μια φορά, η Χορωδία του 6ου Δημοτικού Σχολείο Δράμας υπό τη διεύθυνση του κ. Καλοτραπέζη.
Σαλπιγκτής: Διαχρονικό φαινόμενο ο σχολικός εκφοβισμός
Για την όλη διοργάνωση μίλησε στον «Π.Τ.» ο κ. Σαλπιγκτής, σημειώνοντας ότι, «το φαινόμενο σχολικού εκφοβισμού, είναι ένα φαινόμενο διαχρονικό, πολύπλευρο, με πολλές αιτίες που υπάρχουν».
Όπως τόνισε στη συνέχεια, «πολλοί μας ρωτάνε αν υπάρχει έξαρση του σχολικού εκφοβισμού. Λέμε ότι δεν υπάρχει έξαρση του σχολικού εκφοβισμού και αυτό φαίνεται από τα αριθμητικά δεδομένα. Η υπουργός Παιδείας ανακοίνωσε ότι το ’24-’25 υπήρχαν 2.000 καταγραφές στην ψηφιακή πλατφόρμα του Υπουργείου, εκ των οποίων οι μισές ήταν στην Αθήνα και οι υπόλοιπες στην περιφέρεια. Εκείνο όμως που υπάρχει ως διαφοροποίηση είναι ότι έχουμε μεγαλύτερη ένταση στην έκφραση αυτών των φαινομένων και της βίας. Αυτό δεν είναι μόνο στον ελλαδικό χώρο, είναι σε διεθνές και παγκόσμιο επίπεδο, γι’ αυτό και δεν θα πρέπει να υπάρχει εφησυχασμός πάνω στο φαινόμενο της σχολικής βίας».
Γιαννόπουλος: Όσο συνεχίζονται τα προβλήματα των παιδιών θα ενώνουμε δυνάμεις
Για το φαινόμενο του σχολικού εκφοβισμού μίλησε στον «Π.Τ.» ο πρόεδρος του Οργανισμού «Το Χαμόγελο του Παιδιού» κ. Γιαννόπουλος, σημειώνοντας κατ’ αρχήν, ότι, «όσο συνεχίζονται τα προβλήματα των παιδιών, δεν έχουμε περιθώριο παρά μόνο να ενώνουμε δυνάμεις. Και ειδικότερα να στηρίζουμε τη σχολική κοινότητα. Εδώ τώρα μιλάμε για τα σχολεία, για τα σχολεία που παίρνουν πρωτοβουλία οι εκπαιδευτικοί προκειμένου να γίνουν τα πράγματα καλύτερα. Άρα δεν μπορείς σαν κοινωνία παρά να στηρίξεις τους εκπαιδευτικούς».
Όπως επεσήμανε μάλιστα, «αυτό έχει σημασία και το λέω και απευθύνομαι και προς τους γονείς: δεν φταίνε για όλα οι εκπαιδευτικοί, για όλα τα κακά που συμβαίνουν. Και γιατί, υπάρχουν κάποια φαινόμενα τα οποία δημιουργούν προβλήματα. Άρα λοιπόν πρέπει να ενώσουμε δυνάμεις. Τον ίδιο στόχο έχουν οι γονείς φυσικά για το παιδί τους –πρέπει και συνήθως έτσι είναι– τον ίδιο στόχο έχουν και οι εκπαιδευτικοί».
Οι εκρηκτικές διαστάσεις του bullying
Αναφερόμενος στις διαστάσεις που έχει πάρει σήμερα το bullying, ο κ. Γιαννόπουλος τονίζει: «Το bullying σήμερα, είναι ένα φαινόμενο το οποίο έχει πάρει εκρηκτικές διαστάσεις μέσα στο σχολείο –αυτό είναι το bullying, γιατί έξω από το σχολείο πλέον είναι άλλες οι διαδικασίες. Το παιδί που δίνει βία, το έχουμε βάλει απέναντι γιατί το βλέπουμε να έχει μια έντονη ένταση, μια ένταση απέναντι σε άλλα παιδιά. Το έχουμε ρωτήσει το λόγο που το κάνει αυτό; Το έχουμε ρωτήσει τι λέει η ψυχούλα του μέσα; Γιατί υπάρχουν πολλά θέματα ψυχικής υγείας όπως και άλλα».
Όπως εξηγεί, «προσπαθώ να σας πω, ότι, δεν αντιμετωπίζονται τα πράγματα με αφορισμούς, ούτε μόνο με τιμωρητικές συμπεριφορές, ούτε με όλα αυτά τα οποία είναι πυροτεχνήματα και δεν βγάζουν αποτέλεσμα. Εμείς, «Το Χαμόγελο του Παιδιού» και κατ’ επέκταση στο Ευρωπαϊκό Δίκτυο κατά του Bullying και της βίας που έχει το Χαμόγελο την προεδρία για πέμπτη συνεχή θητεία – δεν είναι τυχαίο αυτό – έχουμε προσπαθήσει και έχουμε φτιάξει εργαλεία. Εργαλεία τα οποία είναι στη διάθεση της εκπαιδευτικής κοινότητας για να τα αξιοποιήσει προκειμένου να βοηθηθούν τα παιδιά».
Το Φεστιβάλ και άλλα προγράμματα
Αυτό που τονίζει ακόμα ο κ. Γιαννόπουλος είναι ότι, «δεν θα μπορούσαμε λοιπόν παρά να υποστηρίζουμε ένα φεστιβάλ που γίνεται τόσα χρόνια. Δεν θα μπορούσαμε παρά να μην είμαστε εδώ με όλες μας τις δυνάμεις και τις δυνατότητες για να στηρίξουμε αυτές τις προσπάθειες. Τα σχολεία συμμετέχουν, έχουν δημιουργηθεί –και είναι καλό να τα πάρετε αυτά– το «Μίλα Τώρα» αλλά και οι προσπάθειες εδώ των σχολείων με το φεστιβάλ, που έχουν γίνει διαδικασίες από παιδιά σχολείων που το ένα προσπαθεί να ανταγωνιστεί το άλλο, μια άμιλλα προσπαθειών που γίνονται».
Η χιονοστιβάδα που έρχεται
Τονίζει ιδιαίτερα ακόμα, ότι, «όλα αυτά μαζί τα βάζουμε, για να προσπαθήσουμε για κάτι καλό. Γιατί η χιονοστιβάδα με τα προβλήματα των παιδιών τρέχει. Και να υπενθυμίσω σε όλους την ανάγκη να βοηθηθεί το Περιφερειακό Δίκτυο. Η μόνη μας λύση είναι αυτό το δίκτυο να προχωρήσει και να γίνει στην πράξη δυνατό. Έχει την προίκα «Το Χαμόγελο», ας μείνουμε εκεί. Η προίκα με γνώσεις, με επιστημονικότητα και λοιπά, με τα Πανεπιστήμια που έχουν παίξει έναν σημαντικό επιστημονικό ρόλο».
Όπως σημειώνει ιδιαίτερα, «μπορούμε να κάνουμε τη διαφορά. Όταν «Το Χαμόγελο» δέχεται στη γραμμή 1056 δύο παιδιά την ημέρα στατιστικά με αυτοκτονικό ιδεασμό… δύο παιδιά την ημέρα, τότε κάτι δεν πάει καλά! Πέρσι στηρίξαμε 750 παιδιά μαζί με το ηλεκτρονικό έγκλημα της αστυνομίας και το 112, και από τα 750 τα 380 κυριολεκτικά σώθηκαν από θάνατο. Άρα δεν είναι μόνο η βία, είναι και πού βρίσκονται τα παιδιά, οι έφηβοι κυρίως και οι έφηβες, σε τι κατάσταση.
Δεν θέλω να δημιουργήσω πανικό, αλλά θέλω να κρούσω το καμπανάκι στους γονείς που παλεύουν και εκείνοι για την επιβίωση και ίσως δεν έχουν χρόνο… γιατί ξέρετε έχουμε μάθει ο ένας να κατηγορεί τον άλλον. Οι γονείς θα πρέπει ν’ αρχίσουν να βλέπουμε γύρω τους τι συμβαίνει. Και κάποια στιγμή, να πούμε ότι τουλάχιστον φτάσαμε σε ένα επίπεδο να σταματήσουμε τη χιονοστιβάδα».
Καζάκης: Η βία της οικογένειας προς τους εκπαιδευτικούς
Αναφερόμενος στον σχολικό εκφοβισμό ο εκπαιδευτικός κ. Καζάκης, μίλησε κυρίως για την αυξανόμενη επιθετικότητα των γονιών προς τους εκπαιδευτικούς. Μιλώντας στον «Π.Τ.»
σημείωσε: «Μέσα από τη συζήτηση, διευρύνουμε τη μορφή που παίρνει η βία μέσα από τυπικές και άτυπες μορφές στο σχολικό περιβάλλον. Στεκόμαστε όμως κυρίως και σε ένα πολύ σημαντικό και πολύ επίκαιρο θέμα, που είναι η βία που βιώνουν πολλές φορές και οι εκπαιδευτικοί από πλευράς του σπιτιού, της οικογένειας. Θα δούμε τους λόγους που συμβαίνει αυτό, θα προσπαθήσουμε να ερμηνεύσουμε το φαινόμενο και στο τέλος θα δούμε και κάποιους πρακτικούς τρόπους να βγούμε, αν γίνεται, από αυτόν τον κύκλο της βίας».
Ερωτώμενος σε ποιο επίπεδο βρίσκεται αυτή η μορφή εκφοβισμού που βιώνουν οι εκπαιδευτικοί, ο κ. Καζάκης εξήγησε: «Έχει να κάνει από απειλές, μέχρι χειροδικίες, μέχρι ό,τι μπορεί να φανταστεί κανείς. Δηλαδή, έχουμε πολλές φορές την αίσθηση οι εκπαιδευτικοί, ότι εργαζόμαστε πλέον σε ένα ανασφαλές περιβάλλον, όπου δεν μπορούμε να κάνουμε τη δουλειά μας όπως ακριβώς θα θέλαμε, γιατί έχουμε όχι μόνο βλέμματα να μας παρακολουθούν, να μας επιτηρούν, αλλά να ελέγχουν την κάθε μας κίνηση. Μη τυχόν και γίνει κάτι που δεν αρέσει ή που δεν το θεωρούν σωστό από το σπίτι, από την οικογένεια, και τότε υπάρχουν διάφορα παρατράγουδα».
Στην ερώτηση, από πότε άρχισε να συμβαίνει αυτό, τονίζει χαρακτηριστικά ότι «αυτό έχει ξεκινήσει τα τελευταία χρόνια. Αν βάλουμε ένα χρονικό όριο, ξεκίνησε από την καραντίνα και μετά. Και νομίζω ότι είναι ένα γενικότερο φαινόμενο, όπου βλέπουμε βίαιες συμπεριφορές πλέον στην κοινωνία μας. Το βλέπουμε και μέσα από το διαδίκτυο με επιθετικές συμπεριφορές, με συμπεριφορές απειλητικές, με κατάρες απέναντι σε κάποιον που δεν συμφωνούμε πιθανότατα μαζί του. Το βλέπουμε ακόμα και στην καθημερινότητά μας, όπου με το παραμικρό άνθρωποι, να έχουν μια διαφωνία στο δρόμο με τα αυτοκίνητα και να πιαστούν στα χέρια. Το βλέπουμε πάρα πολύ συχνά. Και αυτό φυσικά έχει επέκταση και στο σχολείο».
