Ο εικαστικός Αδάμ Κατσούκης εκθέτει έργα του στο Αρχαιολογικό Μουσείο
Κατσούκης: «Η ζωγραφική είναι
μια βαθιά ψυχική αναζήτηση»
Του Θανάση Πολυμένη
ΤΟ ΒΡΑΔΥ της Τετάρτης 15 Απριλίου στον αίθριο χώρο του Αρχαιολογικού Μουσείου Δράμας, πραγματοποιήθηκαν τα εγκαίνια της έκθεσης ζωγραφικής του Δραμινού ζωγράφου Αδάμ Κατσούκη.
Η έκθεση συνδιοργανώνεται από τη Μέριμνα Ποντίων Κυριών Δράμας και τον Σύλλογο Φίλων Αρχαιολογικού Μουσείου Δράμας και θα λειτουργεί μέχρι και τις 10 Μαΐου. Κατά την τελετή των εγκαινίων, χαιρετισμό απηύθυναν η πρόεδρος της Μέριμνας Ποντίων Κυριών Δράμας κ. Λίζα Θεοδωρίδου και η πρόεδρος του Συλλόγου Φίλων Αρχαιολογικού Μουσείου Δράμας κα. Δήμητρα Χατζηδημητρίου, οι οποίες έκαναν αναφορά στο βιογραφικό και το έργο του εικαστικού.
Τα έργα του Αδάμ Κατσούκη (ήδη ο «Π.Τ.» έχει δημοσιεύσει μια αναλυτική συνέντευξη για τα έργα του πριν από μερικές ημέρες), προέρχονται από την περιόδου 2017 – 2018 όταν ο ίδιος ήταν φοιτητής ακόμα και για το λόγο αυτό την χαρακτηρίζει ως αναδρομική έκθεση.
Σε δηλώσεις του στα τοπικά μέσα ενημέρωσης το βράδυ των εγκαινίων και ερωτώμενος σχετικά με τη θεματολογία του, αναφέρει: «Δεν υπάρχει κάποια συγκεκριμένη πηγή από την οποία εμπνέομαι. Η έμπνευσή μου είναι από τα προσωπικά μου βιώματα, όπως μπορεί να είναι μια απλή συζήτηση με κάποιον φίλο σε ένα παγκάκι ή ακόμα και με κάποιον άλλον καλλιτέχνη. Πέρασαν πολλά χρόνια σε αυτή την αναζήτηση και στο τέλος η έμπνευσή μου, όπως είπα και πριν, είναι όλα αυτά τα βιώματα ουσιαστικά».
Όπως λέει χαρακτηριστικά, «υπάρχουν πολλές αλλαγές στη διαδρομή όλο αυτό το διάστημα. Υπάρχει μια εξέλιξη όπου σιγά-σιγά προστίθεται η αφαίρεση…»
Αναφερόμενος στην τεχνική του, διευκρινίζει ότι δουλεύει κυρίως με λάδια σε μουσαμά ή σε χαρτί και σε κάποιες περιπτώσεις και σε ξύλο, ενώ άλλες φορές χρησιμοποιεί κάρβουνο και μολύβι.
Η σύνδεση με τη Δράμα
Ερωτώμενος για τη σύνδεσή του με τη Δράμα και την πρόσκληση που δέχτηκε να εκθέσει στην πόλη της καταγωγής του, σημειώνει ότι υπάρχουν ορισμένοι κοινοί φίλοι και γνωστοί που του ζήτησαν να μοιραστεί τη δουλειά του στην πόλη που μεγάλωσε.
Ο ίδιος έχει επίσης εκθέσει στο εξωτερικό όπως στην Ιταλία όπου ζει σε ομαδικές εκδηλώσεις, όπως και στις ΗΠΑ, την Αγγλία και αλλού.
Ερωτώμενος για το ποια είναι τα έργα τα οποία συγκινούν περισσότερο το κοινό, απαντάει: «Το ωραίο με τη ζωγραφική και με τα έργα είναι ότι πραγματικά το κάθε έργο μιλάει σε έναν διαφορετικό άνθρωπο. Δηλαδή κάποιος μπορεί να βρεθεί να κάνει ένα διάλογο με ένα έργο, κάποιος να το προσπεράσει και να σταθεί κάπου αλλού, και αυτό είναι και το όμορφο στην όλη υπόθεση».
Όπως σημειώνει, «είναι μια συνεχής αναζήτηση η οποία ξεκινάει από βαθιά. Μια ψυχική αναζήτηση. Η ζωγραφική απλά είναι ένα μέσο. Θα μπορούσε να είναι κάτι άλλο, αλλά ο σκοπός δεν είναι ούτε η απεικόνιση ούτε η αναπαραγωγή κάποιας παράστασης ή οτιδήποτε».
