Σαν σήμερα πριν από 162 χρόνια ιδρύθηκε ο Ερυθρός Σταυρός
Με το νέο Τμήμα Κοινωνικής
Πρόνοιας ενισχύθηκε
ο Ερυθρός Σταυρός Δράμας
Μιλάει στον «Π.Τ.» η πρόεδρος του Περ. Τμήματος Δράμας του Ε.Ε.Σ. κα. Παπαδοπούλου
Του Θανάση Πολυμένη
ΜΕ ΕΝΑ νέο Τμήμα, της Κοινωνικής Πρόνοιας και με νέους εθελοντές έτοιμους να προσφέρουν τις γνώσεις που έχουν αποκτήσει ενισχύθηκε φέτος το Περιφερειακό Τμήμα Δράμας του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, που πλέον διανύει τα 102 χρόνια αδιάλειπτης λειτουργίας.
Σαν σήμερα, στις 22 Αυγούστου 1863, πριν από 162 χρόνια, ιδρύεται ο διεθνής εθελοντικός οργανισμός, Ερυθρός Σταυρός. Όπως αναφέρεται στο ιστορικό της υπόθεσης, αφορμή για την ίδρυσή του, στάθηκε η Μάχη του Σολφερίνο (24 Ιουνίου 1859), κατά την οποία οι Γάλλοι νίκησαν τους Αυστριακούς στην πόλη Σολφερίνο της βόρειας Ιταλίας, μετά από ολοήμερη μάχη. Αυτόπτης μάρτυς της αγριότητας των πολεμικών συγκρούσεων, ο Ελβετός επιχειρηματίας Ζαν Ανρί Ντυνάν, ο οποίος ταραγμένος από την αγωνία των τραυματισμένων στρατιωτών, οργάνωσε ένα δίκτυο βοήθειας, με τη συνδρομή ντόπιων εθελοντών.
Με την επιστροφή του στη Γενεύη, ο Ντυνάν γράφει ένα βιβλίο με τίτλο «Αναμνήσεις από το Σολφερίνο», στο οποίο, μεταξύ άλλων, αναπτύσσει ιδέες για την εθελοντική βοήθεια κατά τη διάρκεια του πολέμου. Προτείνει οι τραυματίες και όλοι όσοι τους φροντίζουν να θεωρούνται ουδέτεροι, ακόμα και στο πεδίο της μάχης. Τον Αύγουστο του 1863 πέντε πολίτες της Γενεύης, οι Γκιστάβ Μουανιέ, Λουί Απιά, Τεοντόρ Μωνουάρ, Γκιγιόμ Ντυφούρ και Ανρί Ντυνάν, ιδρύουν τη Διεθνή Επιτροπή για τη Βοήθεια των Τραυματιών. Στις 29 Οκτωβρίου του ίδιου χρόνου ειδικοί από 16 χώρες συναντώνται στη Γενεύη και υιοθετούν τις ιδέες του Ντυνάν.
Ένα χρόνο αργότερα, στις 22 Αυγούστου του 1864, με πρωτοβουλία της Ελβετίας διοργανώνεται μια διεθνής διπλωματική διάσκεψη και υπογράφεται η Σύμβαση της Γενεύης, όπου αναγνωρίζεται ο ρόλος της Επιτροπής και η υποχρέωση των εμπολέμων να προστατεύουν τους τραυματίες και να τους παρέχουν τις απαραίτητες φροντίδες. Οι αρχές της Σύμβασης του 1864 επεκτάθηκαν αργότερα στους τραυματίες των συγκρούσεων στη θάλασσα (1899 και 1907), στους αιχμαλώτους πολέμου (1929) και στους άμαχους πληθυσμούς (1949).
Η ίδρυση του Ερυθρού Σταυρού, είναι σπουδαία, καθώς βασίζεται κυρίως στον εθελοντισμό, έχοντας όμως ως πρότυπο την άμεση βοήθεια σε εποχές πολέμου προς τους τραυματίες στρατιώτες, ενώ σε καιρούς ειρήνης, βοηθούν σημαντικά τις ευάλωτες ομάδες πληθυσμού.
Το 1877 στην Ελλάδα
Η Ελλάδα, υπό την προστασία της τότε βασίλισσας Όλγας, ιδρύει το Ελληνικό Τμήμα του Ερυθρού Σταυρού στις 10 Ιουνίου 1877, με πρώτο πρόεδρο τον νομομαθή Μάρκο Ρενιέρη και στις 6 Οκτωβρίου του ίδιου χρόνου αναγνωρίζεται από το Διεθνή Ερυθρό Σταυρό.
Σκοποί του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, όπως περιγράφονται στο καταστατικό του, είναι σε περίοδο πολέμου η θεραπεία και η περίθαλψη των τραυματιών, η μέριμνα για τους αιχμαλώτους και η προστασία των θυμάτων του πολέμου, ενώ σε περίοδο ειρήνης η παροχή βοηθείας στους πληττόμενους από θεομηνίες και επιδημίες, η παροχή κοινωνικο-προνοιακού και φιλανθρωπικού έργου και η προαγωγή της δημόσιας υγείας γενικότερα. Η δράση του ΕΕΣ επεκτείνεται και εκτός των ελληνικών συνόρων, με αποστολές ανθρωπιστικής βοήθειας σε διάφορα μέρη του κόσμου.
Ο Ερυθρός Σταυρός Δράμας
Το Περιφερειακό Τμήμα του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού στη Δράμα, διανύει φέτος τα 102 χρόνια από την ίδρυσή του. Το Περ. Τμήμα Δράμας του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού (Περ.Τμ. Δράμας Ε.Ε.Σ.), παρουσιάζει σημαντική ιστορία, η οποία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τα δύσκολα χρόνια της προσφυγιάς από το 1924, το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και τα μετέπειτα επίσης δύσκολα χρόνια.
Μιλώντας στον «Π.Τ.» η πρόεδρος του Περ. Τμήματος Δράμας του Ε.Ε.Σ κα. Νίνα Παπαδοπούλου, αναφέρει ότι «ο Ερυθρός Σταυρός, είναι ο παλαιότερος και μεγαλύτερος ανθρωπιστικός οργανισμός του κόσμου και έχει παγκόσμια δράση».
Ερωτώμενη σχετικά με το Περιφερειακό Τμήμα Δράμας του Ε.Ε.Σ., η κα. Παπαδοπούλου, τονίζει ότι «στη Δράμα το Τμήμα ιδρύθηκε το 1923, πριν από 102 χρόνια και από τότε λειτουργεί χωρίς καμιά διακοπή. Μάλιστα και στις περιόδους πολέμου είχε ιδιαίτερα μεγάλη δράση στην περιοχή».
Η κα. Παπαδοπούλου σημειώνει ότι, «στον Ερυθρό Σταυρό της Δράμας, προστέθηκε φέτος ένα ακόμα Τμήμα, αυτό της Κοινωνικής Πρόνοιας, ενώ λειτουργούν και άλλα δύο Τμήματα: Διασωστών – Σαμαρειτών και το Τμήμα Υγείας την παλιά Νοσηλευτική. Οι εθελοντές μας έχουν ήδη εκπαιδευτεί στο νέο Τμήμα της Κοινωνικής Πρόνοιας και ήδη κάνουν την πρακτική τους, ενώ φέτος έχουν προστεθεί και άλλοι δέκα εθελοντές».
Ερωτώμενη για το ποια είναι τα καθήκοντα του νέου Τμήματος Κοινωνικής Υγείας, η κα. Παπαδοπούλου εξηγεί: «Ασχολείται με την Ψυχική Υγεία. Ο κόσμος σήμερα έχει πραγματικές ανάγκες από βοήθεια όσον αφορά στα κοινωνικά προβλήματα. Στα καθήκοντά του είναι επίσης το μεταναστευτικό ζήτημα το οποίο στην εποχή μας είναι ιδιαίτερα έντονο, με οποιαδήποτε ανθρωπιστική βοήθεια (τρόφιμα, ρούχα) και φυσικά, βρίσκεται κοντά σε ηλικιωμένους και γενικά σε μερίδες ευάλωτου πληθυσμού: μονογονεϊκές οικογένειες και άλλα. Όλες αυτές οι ομάδες αντιμετωπίζουν διάφορα προβλήματα, στα οποία το Τμήμα Κοινωνικής Πρόνοιας και οι εθελοντές του μπορούν να ανταποκριθούν».
Η ιστορία του Ε.Ε.Σ. στη Δράμα
Τα πρώτα στοιχεία που έχουμε για την ίδρυση του Τμήματος της Δράμας του Ε.Ε.Σ. είναι από το 1923 – με δημοσιεύματα – αν και ακόμα δεν υπήρχε κάποια διοίκηση. Ήταν μια Επιτροπή, η οποία αντιπροσώπευε τον Ερυθρό Σταυρό και το 1923, η πρώτη και μοναδική δημοσίευση, είναι ότι σκόπευε ο Διεθνής Ερυθρός Σταυρός – ο αμερικανικός – να ιδρύσει ένα νοσοκομείο της εποχής εκείνης, ώστε να περιθάλπει τους πρόσφυγες, οι οποίοι μαστιζόντουσαν από ελονοσία και φυματίωση.
Οι άνθρωποι αυτοί ήρθαν σε έναν τόπο, που τότε ακόμα ήταν γεμάτος από έλη, καλαμιές κτλ. Και επειδή επιλήφθηκε του πράγματος αυτού, στη Δράμα ο τότε Διεθνής Ερυθρός Σταυρός, υπήρξε μια πρώτη δημοσίευση.
Η πρώτη σειρά νοσηλευτριών που βγήκε από το Σχολή του Ερυθρού Σταυρού της Δράμας ήταν το 1939 και εκπαιδεύτηκε πολύ γρήγορα και όλες πήγαν στο μέτωπο. Έκαναν μια ταχύρυθμη εκπαίδευση ενόψει του Ελληνοϊταλικού Πολέμου από 14 -15 ετών μέσος όρος 17 ετών. Από τη Δράμα πήγαιναν στο Νοσοκομείο Ιωαννίνων και από εκεί προωθούνταν στο Νοσοκομείο της Κορυτσάς και στο μέτωπο. Στα Δράμα τότε υπήρχε μόνο το Στρατιωτικό Νοσοκομείο το οποίο περιέθαλπε τραυματίες από το μέτωπο. Όλες αυτές οι Δραμινές, αργότερα τιμήθηκαν εκτός από τον Ερυθρό Σταυρό και με χρυσό μετάλλιο από τον Ελληνικό Στρατό.
Η προσφορά του όλα αυτά τα χρόνια είναι ιδιαίτερα σημαντική και σίγουρα αξίζει πάντα να γίνει μνημόνευση της ιστορίας του.
