Νέα γκράφιτι με σημασία
στον τοίχο της Αγίας Βαρβάρας!
Μιλάει στον «Π.Τ.» ο εικαστικός Πάνος Ζήζος
Του Θανάση Πολυμένη
ΠΟΛΥΣ ΛΟΓΟΣ γίνεται το τελευταίο διάστημα, για τον τοίχο στη νότια πλευρά της Αγίας Βαρβάρας, και στην οδό Πατρ. Διονυσίου. Και η συζήτηση περιστρέφεται γύρω από το θέμα για το πώς θα μπορούσε να αλλάξει μελλοντικά, με τέτοιο τρόπο, ώστε να υπάρχει μεγαλύτερη και καλύτερη θέα προς το εσωτερικό του πάρκου – υδροβιότοπου.
Όπως είναι γνωστό, πριν από μερικά χρόνια υπήρξε και μια μεγάλη συζήτηση σχετικά με τα γκράφιτι που παρουσιάζονται σ’ αυτό. Επί δημαρχίας του κ. Μαμσάκου, είχαν σχεδιαστεί επάνω στο τοιχίο, παραστάσεις με ήρωες του 1821, προκειμένου να τιμηθούν τα 200 χρόνια από την Επανάσταση. Αργότερα, υπήρξε ολόκληρη κουβέντα ώστε αυτές οι παραστάσεις να σβηστούν και άλλοι καλλιτέχνες να συνεχίσουν να «καταθέτουν» τα δικά τους ζωγραφικά έργα, όπως και έγινε.
Στο πλαίσιο αυτό, αρκετοί Δραμινοί καλλιτέχνες, εδώ και αρκετό καιρό, ζωγραφίζουν περιστασιακά διάφορα σχέδια και σίγουρα είναι αξιόλογα. Έτσι, το νέο του έργο «κατέθεσε» ο κ. Πάνος Ζήζος, ένας πραγματικά αξιόλογος καλλιτέχνης, έργα του οποίου είχε παρουσιάσει και παλαιότερα ο «Π.Τ.».
Ο Πάνος Ζήζος, είναι νοσηλευτής και εικαστικός, ασχολείται με παιδιά του Συνδρόμου Down, έχει εργαστεί ως Σχολικός Νοσηλευτής στο Ειδικό Νηπιαγωγείο στη Λυδία Καβάλας, ενώ ζει μόνιμα στη Δράμα.
Αυτή τη φορά, ζωγράφισε ένα ωραίο έργο (φωτογραφία), δύο εκφραστικά μάτια να κοιτάζουν προς μιας λοξή κατεύθυνση! Ο ίδιος μας έστειλες τις φωτογραφίες του έργου του στον «Π.Τ.», και όπως σημειώνει χαρακτηριστικά, «το σκεπτικό γύρω από το έργο αυτό είναι συνδυαστικό. Από τη μια περιλαμβάνει τη συζήτηση που γίνεται γύρω από το αν θα ρίξουν τον τοίχο ή όχι με σκοπό τη θέαση του πάρκου. Από την άλλη, το σχέδιο αυτό περιλαμβάνει μια περισσότερο ανθρωπιστική οπτική».
Όπως λέει χαρακτηριστικά, «Το δεύτερο σκεπτικό, έχει να κάνει με το ότι γενικά όλοι γινόμαστε πιο απρόσωποι, σε ένα κόσμο που το φαίνεσθαι επικρατεί. Κατά πόσο τελικά, γνωρίζουμε πραγματικά τον άνθρωπο που “βλέπουμε” ή απλά αυτό που παρουσιάζει;»
Πραγματικά ερωτηματικά που αξίζει να τα σκεφτούμε!
«Τελικά, τι είναι αυτό που βλέπουμε; Αυτό που θέλουμε, αυτό που μπορούμε ή αυτό που μας επιτρέπουν να δούμε; Εκεί που νιώθεις κάτι γνώριμο και οικείο ξαφνικά μετατρέπεται σε κάτι απρόσωπο, αδιάφορο, άτονο, σε κάτι που δεν γνώρισες ή δεν “είδες” πραγματικά ποτέ».
Ήδη στον τοίχο της Αγίας Βαρβάρας εμφανίζονται διάφορα γκράφιτι και σίγουρα αξίζουν τον κόπο, καθώς μέσα από αυτόν εκφράζονται ορισμένοι καλλιτέχνες στην πόλη μας.
