Παρουσίαση του έργου του στη Διεθνή Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης
Νίκος Κωνσταντινίδης: Ο ευπατρίδης
των στίχων που ύμνησε την καθημερινότητα
Η Δραμινή συγγραφέας και καθηγήτρια Θεατρολογίας του Α.Π.Θ. κα. Εξάρχου μιλάει στον «Π.Τ.»
Του Θανάση Πολυμένη
Ο ΝΙΚΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, ήταν ένας ποιητής που ύμνησε τη Δράμα, που έγραψε για τη Δράμα, αφήνοντας πίσω του μια παρακαταθήκη πλούσια στίχων και ιστορίας. Αν και δεν θέλησε ο ίδιος να βγει έξω από τα πλαίσια μιας πόλης στην οποία γεννήθηκε, έζησε και πέθανε, παρ’ όλα αυτά, μόλις στο τέλος της ζωής του έμελλε να έρθει η μεγάλη αναγνώριση και αυτή σταδιακά.
Ο Νίκος Κωνσταντινίδης, έφυγε από τη ζωή στις 4 Απριλίου 2017, αφήνοντας πίσω του μια πλούσια συλλογή από ποιητές συλλογές – «Οπτική Γωνία» – τις οποίες αριθμούσε, καθώς και μικρά βιβλιαράκια για προσωπικότητες που έζησαν στη Δράμα και άλλα ιστορικά στοιχεία.
Συνολικά εξέδωσε 19 ποιητικές συλλογές με τον ίδιο τίτλο, καθώς και άλλες 11 με διαφορετικούς τίτλους όπως: «Οι Λεύκες στον βάλτο», «Θύμησες και νοσταλγίες», «Κρητικές μαντινάδες», «24 ποιήματα», «Κιθάρα και παλμοί», «Λήκυθος», «Αποχαιρετισμοί», «Καλυκοτομή», «Στιγμές σιγής», «Στον απόηχο των ταξιδιών», «Τα δίστιχα».
Το σύνολο των «Απάντων» του Νίκου Κωνσταντινίδη, εκδόθηκε σε μικρό αριθμό αντιτύπων, με την εξαιρετική δουλειά που έκανε ο κ. Μόσχος Μορφακίδης-Φυλακτός, διευθυντής του Κέντρου Βυζαντινών, Νεοελληνικών και Κυπριακών Σπουδών του Πανεπιστημίου της Γρανάδας και τα οποία μπορούν οι ενδιαφερόμενοι να βρουν σε ψηφιακή μορφή στη διεύθυνση https://www.centrodeestudiosbnch.com/es/pagina/856.
Στη Διεθνή Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης
Σήμερα, η ποίηση και τα κείμενα του Νίκου Κωνσταντινίδη έχουν την τύχη να παρουσιαστούν στο κοινό, μέσα από ένα σημαντικό αφιέρωμα στη Διεθνή Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης. Συγκεκριμένα, η παρουσίαση θα γίνει στο περίπτερο 12/3 στην αίθουσα ΛΟΓΟΣ, την Πέμπτη 7 Μαΐου και υπό την αιγίδα της Εταιρίας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης, με την ευκαιρία της συγκεντρωτικής έκδοσης του έργου του από το Κέντρο Βυζαντινών, Νεοελληνικών και Κυπριακών Σπουδών του Πανεπιστημίου της Γρανάδας.
Για τη ζωή και το έργο του ποιητή, θα μιλήσει η ποιήτρια και καθηγήτρια Θεατρολογίας στο Τμήμα Γαλλικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κα. Καλλιόπη Εξάρχου με καταγωγή από τη Δράμα, ενώ ποιήματα θα διαβάσει ο ηθοποιός του Κ.Θ.Β.Ε. Δημήτρης Καρτόκης. Την εκδήλωση θα προλογίσει η Δήμητρα Μήττα, συγγραφέας και πρόεδρος της Εταιρίας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης.
Η εκδήλωση στη Θεσσαλονίκη
Για την εκδήλωση αφιερωμένη στο Δραμινό ποιητή Νίκο Κωνσταντινίδη, μιλάει στον «Π.Τ.» κα. Καλλιόπη Εξάρχου. Αναφερόμενη αρχικά στην έκδοση των «Απάντων» του Ν.Κ. από το Κέντρο Βυζαντινών, Νεοελληνικών και Κυπριακών Σπουδών σε επιμέλεια του κ. Μόσχου Μορφακίδη-Φυλακτού, σημειώνει: «Αυτό ήταν για μένα η μεγάλη ευκαιρία, για να κάνουμε στη Διεθνή Έκθεση Βιβλίου ένα αφιέρωμα στη μνήμη του Νίκου. Θα είναι μία εκδήλωση η οποία θα έχει μία κεντρική ομιλία τη δική μου, θα έχει οπωσδήποτε το εισαγωγικό σημείωμα του κ. Μορφακίδη για το κριτήριο της έκδοσης των τόμων. Έχουμε ετοιμάσει επίσης, ένα PowerPoint με φωτογραφίες που μας παραχώρησε η ανιψιά του Χριστίνα, οπότε θα μιλήσουμε για τη ζωή και τον αγώνα του Νίκου».
Διαχρονικότητα και στοχασμός
Ερωτώμενη για το έργο του Ν.Κ. όπως η ίδια το έχει δει, καθώς τον έχει ζήσει και από κοντά, σημειώνει: «Για να πω την αλήθεια, ανακάλυψα με τα ποιήματα του Ν.Κ. μία φωνή η οποία μέσα στην απλότητα του λόγου έχει ένα βάθος, μία διαχρονικότητα και έναν στοχασμό».
Όπως τονίζει, «μπορώ να σας πω, τολμώ να πω, ότι μου θυμίζει σαν γραφή, τη γραφή του Καβάφη. Γι’ αυτό αναφέρομαι και εγώ σε αυτή την “Καβαφική” εκδοχή της ποίησης του Νίκου, γιατί ασχολείται με τα μικρά και ασήμαντα καθημερινά πράγματα, αλλά τους δίνει μία διάσταση η οποία στον αναγνώστη γίνεται ένας στοχασμός πάλι, όπως ακριβώς το υπονοεί και ο Νίκος στα ποιήματά του».
Επισημαίνει ότι, «μεγαλύνει και κατά κάποιο τρόπο αναδεικνύει αυτή την καθημερινότητα του ανθρώπου —που είναι ο ίδιος ο άνθρωπος— με έναν τρόπο μοναδικό: απλό, καθημερινό, αλλά διαχρονικό και στοχαστικό. Εκτός αυτού όμως, πάλλεται όλη η ποίησή του από έναν λυρισμό και μια βαθιά συγκίνηση, η οποία είναι και η άλλη πλευρά της αλήθειας του Νίκου. Ένας άνθρωπος δηλαδή ο οποίος έμεινε μέχρι τέλους της ζωής του με τέτοια ευαισθησία και τέτοια ανθρωπιά που σπάνια συναντάμε πλέον σήμερα».
Διαπιστώνει μάλιστα η ίδια, ότι, «αυτό αντικατοπτρίζεται μέσα στην ποίησή του. Είναι σαν ένα χάδι, μία λεπτότητα ενός ευπατρίδη άλλων καιρών, που όμως εξακολουθεί να υπάρχει σήμερα σαν αλήθεια και ίσως και σαν αναζήτηση δική μας. Εξαιρετική ποίηση για μένα. Είναι μια ποίηση η οποία δυστυχώς έμεινε στα όρια της Δράμας για κάποιους ανθρώπους πάλι, ούτε καν για όλους».
Αυτό που σημειώνει ακόμα, είναι η προσπάθεια ώστε η ποίηση του Ν.Κ. να γίνει «όσο μπορούμε γνωστή. Όσο τα διαβάζω, και με απόσταση χρονική, ακόμη περισσότερο καταλαβαίνω και νιώθω αυτή την αξία της σπουδαίας ποίησής του. Και πραγματικά στεναχωριέμαι που δεν έγιναν πιο έγκαιρα όλα αυτά τα πράγματα».
Στη διαπίστωση ότι και ο ίδιος δεν έδινε μεγαλύτερη διάσταση στην ποίησή του, απαντάει ότι «η σεμνότητά του ήταν παροιμιώδης», συμπληρώνοντας ότι «ακριβώς το ίδιο πράγμα έκανε και ο Καβάφης. Ποτέ δεν εξέδωσε, τύπωνε τα ποιήματά του σε φύλλα και τα μοίραζε στους φίλους».
