Από τη Σχολή Γονέων της Ιεράς Μητροπόλεως Δράμας
Ο εγωισμός ως ρίζα των προβλημάτων
στη σύγχρονη οικογένεια
Μιλάει στον «Π.Τ.» ο π. Σπυρίδων Βασιλάκος από τον Ιερό Προσκυνηματικό Ναό Ευαγγελιστού Λουκά Θηβών
Του Θανάση Πολυμένη
ΤΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ συμπολιτών μας προσέλκυσε για άλλη μια φορά, η τέταρτη συνάντηση γι’ αυτή τη χρονιά της Σχολής Γονέων της Ιεράς Μητροπόλεως Δράμας. Όπως είναι γνωστό, η Σχολή Γονέων διεξάγεται μια φορά το μήνα, στον Ιερό Ναό Αγίων Αναργύρων Δράμας, με υπεύθυνο τον εφημέριο του Ναού π. Δημήτριο Αχθοφορίδη και τους εξαίρετους ομιλητές που προσκαλεί κάθε φορά.
Το βράδυ της Κυριακής 25 Ιανουαρίου, καλεσμένος ήταν ο π. Σπυρίδων Βασιλάκος , Εφημέριος Ιερού Προσκυνηματικού Ναού Ευαγγελιστού Λουκά Θηβών, ο οποίος ανέπτυξε το θέμα: «Πνευματική ζωή και σύγχρονη οικογένεια».
Μιλώντας στον «Π.Τ.» ο π. Σπυρίδων Βασιλάκος, εξηγεί για ποιο λόγο μιλάει για πνευματική ζωή και σύγχρονη οικογένεια: «Γιατί συνήθως πνευματική ζωή θεωρούμε κάτι το οποίο το ξεχωρίζουμε από τη ζωή μας. Θεωρούμε πνευματική ζωή τη μία ώρα που μπορεί να πάμε στην εκκλησία την Κυριακή ή την προσευχή μας που θα κάνουμε το βράδυ. Αλλά η πνευματική ζωή δεν είναι αυτό, είναι η ίδια μας η ζωή η οποία έχει τη χάρη του Θεού. Και αυτό εκφράζεται μέσα στην οικογένεια, εκφράζεται στις σχέσεις των συζύγων, εκφράζεται στις σχέσεις των γονέων με τα παιδιά. Άρα η πνευματική ζωή είναι κάτι ευρύτερο, το οποίο το βλέπουμε παντού, μέσα σε όλα».
Όπως εξηγεί ο ίδιος, «η πίστη μας δεν είναι όπως το εικονοστάσι στο σπίτι σε μια γωνία· η πίστη είναι εκείνο που βρίσκεται μέσα σε όλα. Στον τρόπο μας, στο λόγο μας, στη σκέψη μας, στις σχέσεις μας, βρίσκεται παντού. Οπότε το θέμα αυτό ουσιαστικά είναι να δούμε το πώς η πνευματική ζωή, την οποία ζει ο άνθρωπος και τη βιώνει μέσα από τα μυστήρια, από το μυστήριο της Εκκλησίας, πώς εκτείνεται και μέσα σε όλες τις πτυχές της ζωής του. Και ο πραγματικά πιστός δεν αφήνει τίποτα έξω από την πίστη του και θέλει τα πάντα να τα φωτίζει και να τα γεμίζει χάρη στο Θεό. Ουσιαστικά αυτό είναι η περίληψη του θέματος».
Από αρ. ο εφημέριος του Ιερού Ναού Αγίων Αναργύρων Δράμας π. Δημήτριος Αχθοφορίδης και ο π. Σπυρίδων Βασιλάκος εφημέριος Ιερού Προσκυνηματικού Ναού Ευαγγελιστού Λουκά Θηβών.
Μεγάλο πρόβλημα ο εγωισμός μας
Ερωτώμενος για το ποια είναι τα βασικά προβλήματα που αναφέρουν γονείς και παιδιά που συζητούν μαζί του, τονίζει: «Το μεγάλο πρόβλημα και η δυστυχία μας και η ατυχία μας, είναι ο εγωισμός μας. Είναι αυτό που δεν μας αφήνει να ανοιχτούμε, να μετακινηθούμε και να μπούμε και λίγο στη θέση του άλλου. Αν το κάναμε αυτό θα ήταν πολύ διαφορετικά τα πράγματα. Τώρα δεν επικοινωνούμε, δεν κατανοούμε, δεν πονούμε τον άλλον και αυτό ουσιαστικά είναι η ρίζα και η βάση όλων των προβλημάτων. Όταν ο άνθρωπος έχει ταπείνωση, έχει μια ευλυγισία και στη σκέψη και στον τρόπο και στο λόγο, οπότε μπορεί να προσεγγίσει, μπορεί να κατανοήσει, μπορεί να πονέσει, να συμπονέσει με τον άλλον. Αυτό είναι ό,τι δυνατότερο και ό,τι ουσιαστικότερο και είναι ουσιαστικά και η λύση όλων των προβλημάτων που προκύπτουν μέσα στις σχέσεις».
Η ελληνική κοινωνία προσπαθεί
Στην ερώτηση για το πώς βλέπει τη σημερινή ελληνική κοινωνία και αν έχει επαφή με αυτή την πνευματικότητα που επικαλείται, επισημαίνει ότι, «προσπαθεί να έχει» και διευκρινίζει: «Πολλές φορές, ένα πρόβλημα που προκύπτει, ένα αδιέξοδο, έχει και μία θετική όψη. Δηλαδή μια θετική πλευρά: βάζει τον άνθρωπο να ψαχτεί. Βάζει τον άνθρωπο να συνειδητοποιήσει πράγματα, να δει λίγο τι γίνεται. Γιατί αν δεν υπάρχει και αυτό, αφήνεται ο άνθρωπος. Αλλά έχω την αίσθηση – δεν μπαίνω σε αυτό το απογοητευτικό – ότι “δεν υπάρχει τίποτα, δεν γίνεται τίποτα”. Αυτό υπήρχε πάντοτε, από τότε που υπάρχει ο άνθρωπος. Ο άνθρωπος ήταν και φως και σκοτάδι, και κόλαση και παράδεισος, και άνθρωπος και απάνθρωπος. Πάντοτε υπήρχαν προβλήματα. Σήμερα, έχω την αίσθηση ότι απλά τα προβλήματα ακούγονται. Όταν προκύπτει κάτι στη Δράμα, σε πέντε λεπτά το γνωρίζει η Αθήνα. Αυτό δεν υπήρχε παλιότερα, οπότε αυτό βλέπετε διογκώνει και λίγο την κατάσταση. Σαφώς υπάρχουν προβλήματα, σαφώς προκύπτουν και καινούργια προβλήματα λόγω του τρόπου ζωής, αλλά και από την άλλη πλευρά έχουμε έναν άνθρωπο ο οποίος μέσα από τα προβλήματα ενεργοποιεί καταστάσεις πνευματικές και κινητοποιείται. Αυτό είναι πολύ σημαντικό».
Επισημαίνοντας συμπερασματικά ότι, αν αναζητήσουμε αυτή την πνευματικότητα θα τη βρούμε, ο π. Βασιλάκος απαντάει θετικά: «Είναι βέβαιο ότι θα τη βρει. Και σήμερα υπάρχουν, δόξα τω Θεώ – ας δούμε το γεγονός της Εκκλησίας – υπάρχουν δραστηριότητες, άνθρωποι που μπορούν πραγματικά να βοηθήσουν, υπάρχουν κοινότητες που λειτουργούν θεραπευτικά, ενορίες, συντροφιές νεανικές, δραστηριότητες όπως η Σχολή Γονέων της Μητροπόλεως Δράμας. Δηλαδή, αν κάποιος αναζητήσει, πολύ εύκολα θα βρει και το βέβαιο είναι ότι μέσα από αυτό που θα βρει, θα θεραπευτεί και θα αναπαυθεί ή θα ενδυναμωθεί για να αντιμετωπίσει την όλη κατάσταση η οποία έχει προκύψει».
