Ο κρυμμένος παράδεισος
της Δράμας που “πνίγεται”
Του Γιάννη Κιοσίδη
Ο νότιος άξονας της Αγίας Βαρβάρας, από τη γέφυρα Ζώνκε έως τον Αρκαδικό, μπορεί να μεταμορφωθεί σε μια νέα “πνευμονική” αρτηρία πολιτισμού και αναψυχής, αν σχεδιαστεί και αξιοποιηθεί σωστά.
Αν κάποιος σας έλεγε ότι στο κέντρο της Δράμας, λίγα μόλις μέτρα από την πολύβοη οδό Κωνσταντίνου Καραμανλή, κρύβεται ένας ανέγγιχτος, καταπράσινος διάδρομος που θυμίζει τα καλύτερα παραποτάμια πάρκα της Κεντρικής Ευρώπης ίσως δεν τον πιστεύατε;
Κι αυτό γιατί, παρά τη φήμη του Πάρκου της Αγίας Βαρβάρας ως ενός από τα 60 ομορφότερα της Ευρώπης (Culture 2000), ένα τεράστιο και στρατηγικής σημασίας τμήμα του παραμένει “αόρατο” για τους περισσότερους Δραμινούς και επισκέπτες.
Ο “βόρειος” άξονας, με το ιστορικό Μαρμάρινο Σπίτι και το Μουσείο Φωτογραφικών Μηχανών, είναι το ορόσημο, είναι η “βιτρίνα”, αλλά τα νερά της Αγίας Βαρβάρας δεν σταματούν εκεί.
Από τη διασταύρωση της 19ης Μαΐου και Πατρ. Διονυσίου, περάσαμε τη γέφυρα Ζώνκε και βρεθήκαμε σε έναν άλλο κόσμο˙ σ’ έναν κρυμμένο θησαυρό. Ένας φυσικός διάδρομος, ικανός για πεζοπορία, που ξεκινά από τους ιστορικούς μύλους Ζώνκε και φτάνει μέχρι τη σωληνωτή γέφυρα του Αρκαδικού και όχι μόνο.
Αλλά υπάρχει ένα “αλλά”. Ένα “αλλά” που “πνίγει” την προοπτική. Αυτός ο διάδρομος είναι σήμερα κρυμμένος πίσω από πυκνά χόρτα, άγρια βλάστηση και εγκατάλειψη.
Αυτός ο νότιος άξονας διαθέτει όλα τα στοιχεία που έκαναν το “βόρειο” πάρκο διάσημο. Άφθονο τρεχούμενο νερό. Τα νερά της Αγίας Βαρβάρας ρέουν καθαρά, συναντώντας στη συνέχεια τον χείμαρρο Καλλιφύτου. Η έλλειψη σχεδιασμού και η εγκατάλειψη έχουν μετατρέψει αυτό το δυναμικό “πράσινο πέρασμα” σε μια αδιάβατη, “αόρατη” ζώνη.
Αυτό που απαιτείται δεν είναι ένα φαραωνικό έργο με τεράστιους προϋπολογισμούς. Απαιτείται σχεδιασμός και ήπια παρέμβαση και η αξιοποίηση αυτού του διαδρόμου θα μπορούσε να περιλαμβάνει… καθαρισμό. Άμεση απομάκρυνση των άγριων χόρτων και καθαρισμός της κοίτης του ποταμού. Δημιουργία ενός στρωμένου διαδρόμου (από φυσικά υλικά, όπως πέτρα ή ξύλο) δίπλα στο ποτάμι. Τοποθέτηση παγκακίων, φωτισμού και κάδων, μετατρέποντας τον διάδρομο σε έναν ασφαλή χώρο αναψυχής.
Η αξιοποίηση αυτού του κρυμμένου θησαυρού είναι μια στρατηγική επιλογή για τη Δράμα. Θα μπορούσε να δημιουργήσει μια νέα “πράσινη” διαδρομή που θα συνδέει το κέντρο της πόλης με τον Αρκαδικό, ενθαρρύνοντας την πεζοπορία.
Ο κρυμμένος θησαυρός της Δράμας είναι εκεί. Η Διοίκηση και οι φορείς της πόλης έχουν τώρα την ευθύνη να σχεδιάσουν και να αξιοποιήσουν αυτόν τον φυσικό πόρο. Είναι ώρα να δώσουμε ξανά φωνή στο ποτάμι και να αποκαλύψουμε τον παράδεισο που κρύβεται πίσω από τα χόρτα.
