Το άνοιγμα νέων αγορών, ο ανταγωνισμός και η κλιματική κρίση
Οι δασμοί Τραμπ και κατά
πόσο επηρεάζονται τα δραμινά κρασιά
Μιλάει στον «Π.Τ.» ο υπεύθυνος Εξαγωγών Δραμινής οινοποιίας κ. Χρ. Λάλας
Του Θανάση Πολυμένη
ΕΝΑ ΑΠΟ τα σπουδαία θέματα συζήτησης το τελευταίο διάστημα, είναι οι δασμοί που επιβάλει ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τραμπ, οι οποίοι επηρεάζουν σημαντικά τα ζητήματα πωλήσεων προς τις ΗΠΑ. Σαφώς και τα ποσοστά αυτά δεν είναι αμελητέα, καθώς τόσο το θολό τοπίο, όσο και οι δασμοί, επιβάλουν πλέον μια νέα κατάσταση στην εξαγωγή του οίνου από την Ελλάδα προς τις ΗΠΑ.
Για το θέμα αυτό, αλλά και για άλλα ενδιαφέροντα ζητήματα που απασχολούν τον ελληνικό οίνο και τα δραμινά οινοποιεία, όπως τις εξαγωγές σε διάφορες χώρες του κόσμου, αλλά και το κατά πόσο η κλιματική επηρεάζει την παραγωγή και την ποιότητα, μιλάει στον «Π.Τ.» ο υπεύθυνος Εξαγωγών της εταιρείας «Κτήμα Παυλίδης», κ. Χρόνης Λάλας.
Μοιραία η συζήτηση ξεκινάει από το θέμα των δασμών, καθώς για την Ευρώπη αλλά και για την Ελλάδα από το 10% που ήταν, ήδη αυξάνονται στο 15%, σύμφωνα με μια νέα συμφωνία που έγινε μεταξύ Τραμπ και Φον ντερ Λάιεν. Και η αλήθεια είναι, έτσι όπως εξελίσσεται η κατάσταση, κανείς δεν ξέρει αν αύριο το πρωί αυτό αλλάξει προς τα πάνω.
Αυτό που σημειώνει αρχικά ο κ. Λάλας, είναι ότι «δεν αλλάζουν τραγικά τα πράγματα. Το σίγουρο είναι ότι όλο αυτό μας έχει κρατήσει πίσω αναφορικά με τις εξαγωγές, αν και μέχρι σήμερα έχει μπει ένα ποσοστό 10%. Εμείς ετοιμαζόμαστε σε λίγο καιρό να στείλουμε τις πρώτες παραγγελίες μας στις ΗΠΑ, και ακόμα δεν είμαστε σίγουροι σε τι τιμή θα καταλήξει».
Όπως σημειώνει πάντως, το πλαίσιο αυτό δεν έχει ξεκαθαρίσει πλήρως, «ενώ γίνονται κάποιες ενέργειες από την πλευρά της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ώστε να δούμε αν υπάρξουν ορισμένες εξαιρέσεις, στο κρασί και σε κάποια αλκοολούχα ποτά. Παρ’ όλα αυτά, προσπαθούμε να διαβάζουμε τις εξελίξεις και να ελπίζουμε σε κάτι θετικό».
Και στον Καναδά!
Ερωτώμενος αν γίνονται συναντήσεις και συζητήσεις μεταξύ οινοποιών στην Ελλάδα και που οδηγούν αυτές, ο κ. Λάλας τονίζει ότι «γίνονται κυρίως άτυπες συζητήσεις. Όπου μεν όλοι βλέπουν πτωτικά νούμερα στις πωλήσεις προς την Αμερική – και αρκετοί όπως και εμείς- τις ποσότητες αυτές τις έχουμε περάσει σε άλλες αγορές. Για παράδειγμα, φέτος έχουμε αυξήσει σημαντικά τις πωλήσεις στον Καναδά, όπου γίνονται προσπάθειες για το ελληνικό κρασί. Στον Καναδά μάλιστα έγινε και μια ωραία περιοδεία με ένα από τα μονοπώλια τη χώρας – το οποίο κατέχει ένας Κύπριος. Επίσης έχουμε κάνει συζητήσεις με υψηλόβαθμα στελέχη του μονοπωλίου, περάσαμε από διάφορα μέρη του Καναδά, κάναμε δοκιμές και διάφορες εκδηλώσεις».
Ο ανταγωνισμός και τα υψηλά κόστη παραγωγής
Ερωτώμενος σχετικά με τον ανταγωνισμό στην Ελλάδα, ο κ. Λάλας εξηγεί ότι «σαν Ελλάδα έχουμε ένα ανταγωνιστικό μειονέκτημα, από την άποψη ότι έχουμε αρκετά υψηλά κόστη και η παραγωγή είναι σχετικά μικρή, σύμφωνα με το μέγεθος της χώρας και των εκτάσεων που καλλιεργούμε. Οπότε αυτό μας οδηγεί πολλές φορές, να μην μπορούν να πέσουν οι τιμές μας σε αντίθεση με άλλες χώρες, όπως της Χιλής, της Βραζιλίας, της Αυστραλίας , της Νέας Ζηλανδίας, όπου έχουμε και χαμηλότερα εργατικά κόστη και πολλές φορές κάποιες ενέργειες γίνονται και μηχανικά, όπως ο μηχανικός τρύγος. Οπότε καταλαβαίνετε ότι μειώνεται αυτόματα το κόστος του ανθρώπινου δυναμικού. Εν αντιθέσει εμείς, ακόμα και σήμερα, όπως κι εμείς σαν οινοποιείο που έχουμε φτάσει στα 800 καλλιεργήσιμα στρέμματα, συνεχίζομε να κάνουμε τον τρύγο χειρονακτικά».
Καλύτερη ποιότητα σταφυλιών
Στην ερώτηση για ποιο λόγο γίνεται χειρωνακτικά ο τρύγος στην Ελλάδα, σημειώνει ότι «μ’ αυτή την πρακτική, μπορεί να γίνεται ουσιαστικά μια σωστή επιλογή των σταφυλιών από το αμπέλι ακόμα. Όταν μαζεύουμε τα σταφύλια με το χέρι, το έμπειρο προσωπικό γνωρίζει και πώς να τα κόψει, αλλά και να μην τα βλάψει. Ένα μηχάνημα κάνει μεν γρήγορα τη δουλειά, όμως παίρνει μαζί και σταφύλια που δεν έχουν ωριμάσει σωστά, όπως επίσης, μπορεί να τα βλάψει ή να τα σπάσει. Ένα σταφύλι από τη στιγμή που κοπεί από το αμπέλι, είναι επιρρεπές στο να αρρωστήσει και να χαλάσει. Οπότε με το χέρι κάνουμε ουσιαστικά μια πρώτη επιλογή από το ίδιο το αμπέλι, συν το ότι εμείς κάνουμε τον τρύγο το βράδυ όπου έχουμε πιο δροσερές συνθήκες κι αυτό ευνοεί το σταφύλι, αλλά και τους ανθρώπους μας που κάνουν τον τρύγο σε πιο δροσερές συνθήκες».
Η κλιματική κρίση!
Ερωτώμενος σχετικά με την κλιματική κρίση και κατά πόσο έχουν επηρεαστεί τα οινοποιία, ο κ. Λάλας σημειώνει: «Από τη μια πλευρά θα πρέπει να είμαστε πιο προσεκτικοί. Ιδίως ο αμπελουργός με την ομάδα του θα πρέπει να είναι συνεχώς πάνω από το αμπέλι για να βλέπει τις ανάγκες που υπάρχουν. Εμείς γενικά ακολουθούμε ένα ολοκληρωμένο σύστημα διαχείρισης των αμπελώνων με μετεωρολογικούς σταθμούς, αισθητήρες και όλο αυτό μας βοηθάει να προλαβαίνουμε κάποιες καταστήσεις, όπως ένα έξτρα πότισμα, αν χρειαστεί να ξεφυλλίσουμε το αμπέλι περισσότερο ή λιγότερο ώστε να το χτυπήσει ο ήλιος περισσότερο ή λιγότερο και άλλα ζητήματα».
‘Όπως επισημαίνει, «από εκεί και πέρα, αυτό μπορεί να επηρεάσει το κομμάτι των ποικιλιών, δηλαδή κάποιες ποικιλίες που προτιμούν πιο κρύα περιβάλλοντα να μην ευδοκιμούν τόσο. Το καλό μ’ εμάς, είναι ότι οι ελληνικές ποικιλίες είναι πιο ανθεκτικές στη ζέστη γιατί είναι ελληνικές, οπότε αντέχουν σ’ αυτό το θέμα. Σκεφτείτε χώρες όπως η Γαλλία, η οποία είναι κατ’ εξοχήν οινοπαραγωγική χώρα, έχει αρχίσει να καλλιεργεί ασύρτικο, λόγω του ότι και εκεί αυξάνεται η θερμοκρασία, αντέχει περισσότερο στη ζέστη και έτσι μπορούν και το χρησιμοποιούν στα χαρμάνια τους.
Από εκεί και πέρα εμείς, και σαν οινοποιείο και σαν Δράμα, είναι το καλό ότι έχουμε μεγάλους ορεινούς όγκους, οι οποίοι παίζουν σημαντικό ρόλο με τους δροσερούς ανέμους, αλλά και το υψόμετρο αυτό – οι νέες φυτεύσεις μας γίνονται ολοένα και ψηλότερα – το οποίο βοηθάει να αντιμετωπίσουμε την κλιματική αλλαγή και βοηθάει σε μια πιο αργή και πιο σωστή ωρίμανση των σταφυλιών. Για παράδειγμα οι δικές μας φυτεύσεις γίνονται στο Μενοίκιο όρος».
