ΠΑΛΙΑ ΔΡΑΜΑ 1928 Δόξα Δράμας- Φίλιπποι 1 – 0
98 χρόνια πριν το ντέρμπι που κράταγε
«κομμένη» την ανάσα της Δράμας και της Καβάλας
Έρευνα –επιμέλεια Ιωάννης Στ. Σταυρίδη
«Σπανίως αγών παρουσίασεν τοσαύτην κίνησιν και ενδιαφέρον εις τας τάξεις των φιλάθλων όπως ο αγών ούτος του πρωταθλήματος των πόλεων Δράμας – Καβάλλας.
Το γήπεδον τα Δόξης επληρώθη προχθές κόσμου πάσης τάξεως και ηλικίας και των δύο πόλεων μη υστερούντος και του ωραίου φύλλου εκδηλούντος κατά τον ζωηρότερον τρόπον την προτίμησίν του.
Και το ενδιαφέρον τούτο εδικαιολογείτο καθόσον εκ της τοιαύτης ακβάσεως του αγώνος ή θα επεδικάζετο εν μέρει απόκτησις του πρωταθλήματος, ή θα ήρχιζεν νέα περίοδος αγώνων δια τον σκοπόν αυτόν και η ανάδειξις της συνολικής υπεροχής ενδιέφερε κατά μείζονα λόγον τους οπαδούς του ποδοσφαίρου αμφοτέρων των πόλεων.
Κάθε πρόβλεψις δια την έκβασίν του ήτο δύσκολος διότι και οι δύο ομάδες θα καταρτίζωντο εκ των καλλιτέρων στοιχείων των συλλόγων των και η αβεβαιότης αύτη δια τον ποδοσφαιρικό τουλάχιστον κόσμον υπήρχε βάσιμος.
Άς ίδωμεν κατά τίνα τρόπον επαρουσιάσθη εκάστη ομάς.
Εις τον διαιτητήν κ. Νακόπουλον παρουσιάζονται ως εξής αι ομάδες.
ΔΟΞΑ: Χρυσιώτης, Καραγιαννίδης, Τσίπας, Μελίδης, Μόκας, Πετζίκης, Νικολαϊδης, Κασάπης, Βουγιούκας, Δοξατινός και Μόσχου.
ΦΙΛΙΠΠΠΟΙ: Παρτάλης, Δημόπουλος, σαλπιγκτής, Ζαχαριάδης, Αθανασιάδης, Πούλιας, Λάππας, Ζήνων, Δένδρου, Δημητρίου και Καλέντζης.
Και εις τα δύο ημιχρόνια ο αγών ευρίσκετο προς το μέρος των Φιλίππων τους οποίους είχον κλείσει οι ποδοσφαιρισταί της Δόξης εντός στενού κλειού. Τούτο δε επιτεύχθη χάρις εις τον ηρωϊκόν αγώνα των Καραγιαννίδη, Τσίπα και Μόκα. Δια τον Χρυσιώτη δεν υπάρχει λέξις επαινετική ήτις να εκφράση το παίξιμό του. Ουδέποτε έπαιξε και εις κανένα αγώνα μέχρι τούδε με τόσον φανατισμόν και με τόσην ικανότητα. Υπήρξαν στιγμαί κατά τας οποίας το κοινόν συνεκράτει και την αναπνοήν του ακόμη όταν οι μαχηταί των Φιλίππων κατήρχοντο με βεβαίαν επιτυχίαν χωρίς να υπολογίζουν τον Χρυσιώτην όστις επενέβαινεν εγκαίρως σώζων την κατάστασιν.
Δόξα 1, Φίλιπποι 0. Ιδού η λήξις του αγώνος αυτού ο οποίος έδωσεν μοναδικήν ευκαιρίαν θεαματικής απολαύσεως εις τους θεατάς και δείγματα της μεγάλης επιτελεσθείσης προόδου τα ποδοσφαίρου των επαρχιών μας.
Η ομάς της Δόξης ως σύνολον υπήρξεν τελεία. Η γραμμή των κυνηγών της με τους νέους παίκτας επαρουσίασεν ένα από τα εξαιρετικά της παιγχνίδια.
Ο Νικολαϊδης όστις δια πρώτην φοράν έπαιζεν εις την θέσιν του έξω δεξιά εβοήθησεν αρκετά την επίθεσιν ιδία κατά το Β΄ημιχρόνιον, όπου ο Δοξατινός ήτο ο στόχος της αμύνης των Φιλίππων.
Ο μέσα δεξιά Κασάπης αναδεικνύεται υπέροχος με την ορμήν του και ακατάβλητος καθώς και ο σέντερ μαχητής Βουγιούκας όστις ανεπλήρωσε τον ασθενούντα Σταυρίδην.
Δια τον Δοξατινόν περιττεύει πάσα κρίσις, μόνον να προσέχη περισσότερον εις την αποστολήν μπάλας να προσπαθή να σουτάρη αμέσως εί δυνατόν απ΄ ευθείας.
Εις τον νεαρόν Μόσχον παρατηρείται το μειονέκτημα και δεν δύναται να συνδιάση την ταχύτητα με την τέχνην. Οι μέσοι άπαντες ήσαν ο είς καλλίτερος του άλλου, βοηθήσαντες αποτελεσματικώς το παιγχνίδι. Ιδιαιτέραν εντύπωσιν επροξένησεν ο Μελίδης όστις καίτοι είχε αποσυρθή επ’ αόριστον εκ του γηπέδου εν τούτοις εκράτησεν πολύ καλά την θέσιν του. Οι οπισθοφύλακες μετά του τερματοφύλακος όπως προανέφερα ήσαν οι ήρωες της ημέρας κρατήσαντες αποτελεσματικήν και αδιάσπαστον άμυναν εις τας επιθέσεις της αντιπάλου ομάδος.
Η ομάς των Φιλίππων επίσης ως σύνολον υπήρξεν αρτία.
Ο αγών μέχρι τέλους διεξήχθη εν πλήρη τάξει και αρμονία και τούτο οφείλεται εις την άμεμπτον διαιτησίαν του κ. Νακοπούλου του οποίου η ψυχραιμία και επιβολή, επροξένησεν κατάπληξιν αφήσασα συνάμα και τας αρίστας εντυπώσεις».
ΚΩΣΤΑΣ ΚΟΡΛΙΑΓΚΑΣ
