Μια ξεχωριστή παρουσίαση στο Μαρμάρινο Σπίτι
Παρουσίαση του έργου της Κ. Εξάρχου
και του βιβλίου της «Προς Πατρίδα»
Φοιτητές από την Ισπανία γνώρισαν το έργο της Κ. Εξάρχου στο πλαίσιο του Θερινού προγράμματος νεοελληνικής γλώσσας του Πανεπιστημίου της Γρανάδας
Του Θανάση Πολυμένη
ΣΕ ΕΞΕΛΙΞΗ βρίσκονται τα μαθήματα του 14ου Θερινού προγράμματος για την νεοελληνική γλώσσα, που διεξάγεται στη Δράμα, από το Κέντρο Βυζαντινών, Νεοελληνικών και Κυπριακών Σπουδών του Πανεπιστημίου της Γρανάδας Ισπανίας.
Στο πλαίσιο αυτό, το μεσημέρι της Κυριακής 19 Ιουλίου, παρουσιάστηκε στον χώρο του Μαρμάρινου Σπιτιού, το έργο της Δραμινής πανεπιστημιακού και συγγραφέως κας. Καλλιόπης Εξάρχου, καθώς και του βιβλίου της «Προς Πατρίδα», μεταφρασμένο στην ισπανική γλώσσα.
Η παρουσίαση προς τους 32 μεταπτυχιακούς φοιτητές που συμμετέχουν στο πρόγραμμα από το Πανεπιστήμιο της Γρανάδας και από άλλες χώρες, έγινε σε μια μορφή συζήτησης, μεταξύ του Διευθυντή του Προγράμματος κ. Μορφακίδη και της κας. Εξάρχου.
Η ίδια μίλησε για άλλη μια φορά στον «Π.Τ.» και για το βιβλίο της «Προς Πατρίδα», σημειώνοντας ότι πρόκειται «για μια ποιητική μυθιστορία, ουσιαστικά ένας μονόλογος που έχει δραματοποιηθεί και έχει ανεβεί και σε θεατρική παράσταση».
Το έργο, παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Διεθνές Φεστιβάλ Αναλογίου στην Αθήνα που διεξάγεται από το Υπουργείο Πολιτισμού, ενώ στη συνέχεια είχε παρουσιαστεί και στη Δράμα και στη Θεσσαλονίκη.
Το «Προς Πατρίδα», μιλάει για την «επιστροφή μιας γυναίκας στη γενέθλια πόλη, καθώς για πολλούς προσωπικούς λόγους είχε απομακρυνθεί για 30 χρόνια. Όταν κάποια στιγμή άρχισαν να ωριμάζουν πολλά πράγματα μέσα της – σε σχέση με τις μνήμες – θέλει να κάνει την επιστροφή για να ξεκαθαρίσει το τοπίο μέσα της και να συγχωρέσει. Είναι μια μορφή, εσωτερικής Οδύσσειας, εσωτερικού επαναπροσδιορισμού».
Όπως τονίζει, όταν γυρίζει στη γενέθλια πόλη, «αρχίζει και διασχίζει όλα τα τοπόσημα που έχουν κατά κάποιο τρόπο φτιάξει την ιστορία της, αφήνοντας τελευταίο το πατρικό σπίτι, το οποίο δεν υπάρχει πια, έχει γκρεμιστεί. Και εκεί κατά κάποιο τρόπο κλείνει τους λογαριασμούς της με το παρελθόν και με όλα αυτά που την έκαναν αυτό που ήτανε. Να μεγαλώσει, να πονέσει, να σκεφτεί, να στοχαστεί».
Η μετάφραση
Αναφερόμενη στη μετάφραση, σημείωσε: «Είχα την καλή τύχη, το βιβλίο, να πέσει στα χέρια του κ. Μορφακίδη, σε ένα από τα προγράμματα που είχε οργανώσει στη Δράμα όπως κάθε χρόνο, ο οποίος ζήτησε να το μεταφράσουν οι φοιτητές του μεταπτυχιακού της μετάφρασης στο Πανεπιστήμιο της Γρανάδας.
Κάποια στιγμή ολοκληρώθηκε υπό την επίβλεψή του, και φέτος έγινε η έκδοσή του μεταφρασμένο δηλαδή το κείμενο στα ισπανικά. Για μένα, αποτελεί, όχι μόνο τιμή, αλλά είναι και συγκινητικό, καθώς ανοίγει ένας άλλος δρόμος. Είναι σαν να κάνει ακόμη ένα ταξίδι αυτό το ίδιο το βιβλίο και αυτή η γυναίκα σε μια άλλη χώρα, με άλλη γλώσσα».
Σημείωσε ακόμα η ίδια ότι, «όλα όσα περιγράφονται στο βιβλίο, είναι αληθινά. Είναι μια ιστορία 30 χρόνων, ένα διάστημα κατά το οποίο δεν μπορούσα να πλησιάσω όλα αυτά τα εσωτερικά συναισθήματα. Οπότε γινότανε ένα είδος επεξεργασίας και ζύμωσης πολλών χρόνων. Είχα φτάσει δηλαδή στο σημείο να συγχωρέσω και να χωρέσω μέσα μου όλα αυτά τα οδυνηρά που υπήρχαν στη ζωή μου για να μπορέσω να τα γράψω».
