Παρουσιάστηκε η ποιητική συλλογή
«Συναισθηματικές ομηρίες»
του Αλέξανδρου Δαμιανίδη
Μιλάνε στον «Π.Τ.» ο Δραμινός ποιητής Αλέξανδρος Δαμιανίδης και η Ψυχολόγος και συγγραφέας Μαρία Καμπάνταη
Του Θανάση Πολυμένη
ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΗ ποιητική του συλλογή παρουσίασε το βράδυ της Τετάρτης 27 Μαΐου σε γνωστό καφέ της πόλης, ο Δραμινός ποιητής Αλέξανδρος Δαμιανίδης.
Την πρώτη του ποιητική συλλογή με τίτλο, «1 κλίκ πριν αγγίξεις την αγάπη» την είχε δημοσιεύει το 2020 από τον εκδοτικό οίκο «Μαλλιάρης Παιδεία», ενώ η δεύτερη εκδόθηκε πριν από λίγες μόνο μέρες με τον τίτλο, «Συναισθηματικές ομηρίες» από τις εκδόσεις «Λεξίτυπον». Η πρώτη παρουσίαση της συλλογής του έγινε στις αρχές Μαΐου στην Αίγινα, όπου ζει και δραστηριοποιείται επαγγελματικά στον τουριστικό τομέα.
Για το βιβλίο του στην εκδήλωση, μίλησαν, η κα. Κική Χεριστανίδου δημοσιογράφος, η κα. Μαρία Καμπάνταη κλινική ψυχολόγος και συγγραφέας, και η κα. Λίνα Παπαδοπούλου βιολόγος και εκπαιδευτικός.
Από αρ. η κα. Χεριστανίδου, η κα. Παπαδοπούλου, ο ποιητής κ. Δαμιανίδης και η κα. Καμπάνταη.
Μιλώντας ο ίδιος στον «Π.Τ.» για το βιβλίο του, εκφράζει τη χαρά του για τη δεύτερη ποιητική συλλογή, σημειώνοντας ότι «στην ουσία, συναισθηματική ομηρία σημαίνει ότι θέλω να αιχμαλωτίσω κάποιον, να τον κρατήσω συναισθηματικά και μετά να τον απελευθερώσω. Στην ποίηση, ούτως ή άλλως, ο αναγνώστης οφείλει να συγκινηθεί, πόσο μάλλον στις συναισθηματικές ομηρίες που υπάρχει και σαν ψυχολογικός όρος. Αυτό προσπαθώ να κάνω στο δεύτερο βιβλίο. Είναι ένα βιβλίο το οποίο είναι γραμμένο σε πρόζα με ποιητικό νόημα, πεζοποιήματα. Ωστόσο συγκαταλέγεται πιο πολύ στις αυτοβελτιώσεις. Πρώτη φορά το κάνω αυτό, πήρα το ρίσκο να το προσπαθήσω σαν μια μορφή αυτοβελτίωσης».
Στην παρατήρηση ότι από τα ποιήματα αυτά διαφαίνεται μια ανάγκη επαναφοράς στην παιδική του ηλικία μέσα από διάφορες εικόνες και μνήμες, ο Αλέξανδρος Δαμιανίδης απαντάει θετικά και τονίζει: «Είναι όταν το παρελθόν γίνεται παρόν μέσα στην ίδια τη μνήμη. Δηλαδή όταν επιστρέφουμε στις παλιές μνήμες μας και προσπαθούμε να διορθώσουμε, να αλλάξουμε, αυτές εδώ τις μνήμες και να μιμηθούμε μέσα από αυτές, να γίνουμε καλύτεροι. Αλλά αυτό πώς κατορθώνεται; Με τη συγκίνηση, με το συναίσθημα. Ακόμα και η θλίψη και η χαρά είναι μέσα στη ζωή. Μέσα σ’ αυτά τα ποιήματα, τα πεζοποιήματα, βρίσκεται και το “Melodic Techno 3”, το “Γράμμα στον εαυτό μου” —πώς έβλεπα τον εαυτό μου και πώς τον βλέπω τώρα και πώς θα ήθελα να τον βλέπω— ποιήματα για τη μητέρα, κυρίως το “Αν διάλεγα μια μέρα”, και ένα φανταστικό ποίημα που είναι από τα πιο δυνατά μου, στον Καβάφη».
Ερωτώμενος τι ήταν εκείνο που τον έκανε να γράψει ένα ποίημα, το οποίο ουσιαστικά απευθύνεται προς τον μεγάλο ποιητή Κωνσταντίνο Καβάφη, ο κ. Δαμιανίδης σημειώνει: «Το συγκεκριμένο ποίημα, είχα προσπαθήσει πολλές φορές να το γράψω για τον Καβάφη, ωστόσο δεν το είχα κατορθώσει. Αλλά τελικά χαίρομαι που το κατόρθωσα. Δεν ήταν εύκολο, γιατί προσπάθησα να επαναφέρω τον Καβάφη σε αυτή την εποχή ή και εγώ να προσπαθήσω λίγο να επανέλθω στην εποχή του Καβάφη. Και επειδή πολλοί ποιητές αλληλογραφούσαν μεταξύ τους, προσπάθησα να είναι σαν αλληλογραφία κάπως φανταστική, αλλά και μετά να προσπαθήσω να μιλήσω εντελώς φιλικά στον Καβάφη και να απευθύνω τον λόγο πλέον στον ενικό».
Για τη νέα ποιητική συλλογή του Αλ. Δαμιανίδη, μίλησε στον «Π.Τ.» και η Κλινική Ψυχολόγος και συγγραφέας κα. Καμπάνταη. Όπως σημειώνει, «είχα την τιμή να μου προτείνει ο Αλέξανδρος να γράψω τον πρόλογο, πολύ πριν εκδοθούνε τα κείμενά του. Η πρώτη μου εντύπωση είναι σαν να ανοίγεις τα παραθυρόφυλλα και μπαίνει φως στην ψυχή σου. Σε μια δεύτερη ανάγνωση, αυτό που κεντρίζει λίγο το ενδιαφέρον από την αρχή είναι και ο τίτλος. Γιατί η αλήθεια είναι, ποιος δεν εγκλωβίζεται από μας σε προσδοκίες, σκέψεις, συναισθήματα, καταστάσεις; Είμαστε συναισθηματικά όμηροι δηλαδή. Απλά ο Αλέξανδρος σε αυτό το έργο, το οποίο είναι πεζοποιήματα ουσιαστικά, – ένα μεικτό είδος πεζού και ποιητικής ιστορίας – μας θυμίζει ότι η ζωή είναι μεγάλη και σημαντική, μέσα από μικρά και ασήμαντα. Και έχει έναν ιδιαίτερο ψυχοεκπαιδευτικό τρόπο η γραφή του, απλό, λιτό, χωρίς θόρυβο. Μας αφήνει χώρο να στοχαστούμε και να καθρεφτιστούμε».
Ο Αλέξανδρος Δαμιανίδης γεννήθηκε το 1994 στη Δράμα, όπου και αποφοίτησε από το 1ο Λύκειο. Από τα μαθητικά του χρόνια ασχολήθηκε με την ποίηση και βραβεύτηκε από την Ένωση Συγγραφέων και Λογοτεχνών Ευρώπης για ποίημά του.
Σπούδασε Διαχείριση Περιβαλλοντικών Συστημάτων στην Αμερικανική Γεωργική Σχολή Θεσσαλονίκης και αυτήν την περίοδο σπουδάζει στον τομέα του τουρισμού. Από το 2020 δραστηριοποιείται επαγγελματικά στον τουριστικό κλάδο, διατηρώντας ξενοδοχειακή επιχείρηση στην Αίγινα.
Στην ενήλικη ζωή του συνέχισε να γράφει, και το 2025 απέσπασε το Γ΄ Βραβείο Επαίνου για το ποίημά του «Melodic Techno» στον 5ο Πανελλήνιο Διαγωνισμό Ποίησης «Κέφαλος», καθώς και το Βραβείο Πρωτοτυπίας για το ποίημά του «Υπαρξιακή Απομόνωση» στον 13ο Παγκόσμιο Ποιητικό Διαγωνισμό της Αμφικτιονίας Ελληνισμού.
Το πρώτο του βιβλίο, με τίτλο «1 Κλικ πριν αγγίξεις την αγάπη», κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μαλλιάρης Παιδεία, ενώ ποιήματά του έχουν δημοσιευτεί κατά καιρούς σε τοπικές εφημερίδες.
