Home > Νέα > Πέρασε η τελική απόφαση για ονοματοδοσία οδών «Ευάγγελου Μαρινόπουλου» και «Θεμιστοκλή Χατζησταύρου»

Πέρασε η τελική απόφαση για ονοματοδοσία οδών «Ευάγγελου Μαρινόπουλου» και «Θεμιστοκλή Χατζησταύρου»

Ομόφωνα από το Δημοτικό Συμβούλιο

Πέρασε η τελική απόφαση για ονοματοδοσία

οδών «Ευάγγελου Μαρινόπουλου»

και «Θεμιστοκλή Χατζησταύρου»

 

ΟΜΟΦΩΝΑ πέρασε από το Δημοτικό Συμβούλιο Δράμας της Δευτέρας 23 Μαρτίου, η τελική απόφαση για δύο ονοματοδοσίες  ανωνύμων οδών στην πόλη της Δράμας.

Η μία απόφαση αφορά στην ονοματοδοσία της οδού «ανώνυμος 9», η οποία βρίσκεται ανατολικά του Μητροπολιτικού Μεγάρου Δράμας, μεταξύ των οδών Θερμοπύλων και Χατζηανέστη και θα δοθεί το όνομα: «Θεμιστοκλή Χατζησταύρου».

Η δεύτερη αφορά στην οδό «ανώνυμη 15», η οποία βρίσκεται βορειοδυτικά του κτιρίου του ΕΦΚΑ, μεταξύ των οδών Κ. Παλαιολόγου και Αγαμέμνονος και θα ονομαστεί με το όνομα «Ευάγγελου Μαρινόπουλου».

Όπως είναι γνωστό, ο «Π.Τ.» έχει ήδη δημοσιεύσει σχετικά παλαιότερα, όμως το θέμα ήταν περισσότερο διαδικαστικό και τυπικό. Με την απόφαση αυτή, ολοκληρώνεται το ζήτημα αυτό μέχρι την τελική τοποθέτηση των σχετικών πινακίδων.

Το αίτημα για την ονοματοδοσία ανώνυμης οδού στην πόλη, μεταξύ των οδών Θερμοπυλών και Χατζηανέστη στην περιοχή της οδού Βενιζέλου, κατέθεσε η Εταιρεία Δραμινών Μελετών. Ο Θεμιστοκλής Χατζησταύρου υπήρξε μια πολυσχιδής και σημαντική προσωπικότητα, και διετέλεσε Πρωτοσύγκελος της Ιεράς Μητρόπολης Δράμας από το 1902 έως το 1910.

Κατά τη διάρκεια των χρόνων αυτών – όπως αναφέρει το σημείωμα της Εταιρείας Δραμινών Μελετών – ο Θεμιστοκλής Χατζησταύρου προσέφερε ύψιστη υπηρεσία στη διεξαγωγή του Μακεδονικού Αγώνα στο σαντζάκι Δράμας (Επαρχία Δράμας), αλλά και στην παιδευτική και κοινωνική ζωή των υποδούλων Δραμινών σε καιρούς δυσχείμερους.

Ο Ευάγγελος Μαρινόπουλος, ήταν Δραμινός με καταγωγή από τον Ξηροπόταμο Δράμας. Υπήρξε γιατρός που υπηρέτησε με συνέπεια το λειτούργημά του, ενώ μετά την συνταξιοδότησή του αφοσιώθηκε στην συγγραφή βιβλίων.

Ο Ευάγγελος Μαρινόπουλος, ήταν ο άνθρωπος που ίδρυσε το Ίδρυμα Μακεδονικού Βραβείου, το άφησε παρακαταθήκη στο Δήμο Δράμας και το χρηματοδότησε με ένα σημαντικό καταπίστευμα. Ο ίδιος παρέμεινε ανώνυμος ως προς το ζήτημα του Ιδρύματος του Μακεδονικού Βραβείου μέχρι και το θάνατό του.