Πλήθος επισκεπτών και αυτό τον Αύγουστο
Καράντερε, ο παράδεισος της Δράμας:
ο θρίαμβος των αισθήσεων
και ένα δάσος που θεραπεύει
Στον «Π.Τ.» μίλησε ο κατασκηνωτής στο Καράντερε, Αθ. Μπερπερίδης
Του Θρασύβουλου Πεγγαρά
Το έχουν χαρακτηρίσει και ως «μουσείο της φύσης», και όχι τυχαία. Το Καράντερε, ή δάσος της Ελατιάς κατά την επίσημη ονομασία του, είναι ένα αυθεντικό και πανέμορφο δασικό οικοσύστημα στο νομό Δράμας. Η υψηλότερη κορυφή του, ο Τσάκαλος, φτάνει τα 1.826 μέτρα. Διαθέτει μοναδική χλωρίδα, με τα πυκνά του δάση να φιλοξενούν τη νοτιότερη εξάπλωση της ερυθρελάτης στην Ελλάδα, ενώ παράλληλα αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους βιότοπους για την πανίδα της Βόρειας Ελλάδας. Στην περιοχή διαβιούν μεγάλα θηλαστικά και αρπακτικά πτηνά, μεταξύ των οποίων η καφέ αρκούδα, ο λύκος, ο αγριόχοιρος, το ζαρκάδι, ο λαγός, η αγριόγατα. Η ορνιθοπανίδα του δάσους είναι επίσης πλούσια και περιλαμβάνει προστατευόμενα είδη όπως, μεταξύ άλλων, η φάσσα, ο αετός, το γεράκι και ο δρυοκολάπτης.
Ένα ησυχαστήριο που λειτουργεί και ως θεραπευτήριο
Από κλινική σκοπιά, η παρουσία του ανθρώπου σε τέτοιου είδους περιβάλλοντα έχει πολλές, μετρήσιμες μάλιστα και επιστημονικά αποδεδειγμένες, ευεργετικές ιδιότητες. Μπορεί η έκθεση στη φύση να μην αποτελεί (ακόμη) αυτοτελή θεραπευτική παρέμβαση, αλλά μπορεί να ενταχθεί σε ένα ευρύτερο θεραπευτικό πλαίσιο, για παράδειγμα ως συμπληρωματικό στοιχείο στην ψυχοθεραπεία. Υπάρχουν πολλοί βιολογικοί μηχανισμοί που εξηγούν τα οφέλη της φύσης. Μια εξήγηση είναι ότι τα οφέλη προκύπτουν από την θεωρία αποκατάστασης της προσοχής, που προτείνει ότι η έκθεση στη φύση βοηθά στην ανακούφιση της ψυχικής κόπωσης και βελτιώνει τη συγκέντρωση. Μια ακόμη εξήγηση για την επουλωτική επίδραση της φύσης στο μυαλό και στο σώμα, είναι η υπόθεση της βιοφιλίας, η οποία υποστηρίζει ότι οι άνθρωποι έχουμε μια έμφυτη επιθυμία σύνδεσης με τη φύση και άλλες μορφές ζωής. Η υπόθεση της βιοφιλίας, όπως τη διατύπωσε ο Edward O. Wilson (1984), αναφέρεται στην εξελικτική τάση των ανθρώπων να επιζητούν σύνδεση με άλλα έμβια όντα και φυσικά συστήματα, μία υπόθεση που βρίσκει ολοένα και μεγαλύτερη υποστήριξη στη σύγχρονη νευροεπιστήμη.
Σε επίπεδο αισθήσεων, οι μελέτες έχουν δείξει ότι η εισπνοή φυτοχημικών πτητικών ουσιών (φυτονκίδων/τερπενίων), όπως το λιμονένιο και το α-πινένιο, κατά την παραμονή σε δασικό περιβάλλον, έχει συσχετιστεί με μείωση κορτιζόλης και ενίσχυση της δραστηριότητας του παρασυμπαθητικού νευρικού συστήματος. Επίσης, προάγει την χαλάρωση και βελτιώνει την πνευματική απόδοση και τη διάθεση. Άλλες μελέτες δείχνουν ότι τουλάχιστον 120 λεπτά εβδομαδιαίως στη φύση αποτελούν ένα τεκμηριωμένο κατώφλι για σημαντικά οφέλη στη διάθεση και την υγεία μας. Ακόμη και μικρότερες εκθέσεις μπορεί να έχουν θετική βραχυπρόθεσμη επίδραση. Για αυτό και είναι σημαντικό να κάνουμε διαλείμματα στη φύση για να αναζωογονούμε το μυαλό μας. Να περπατάμε σε πάρκα, σε κήπους, να κατασκηνώνουμε σε δάση.
Το Καράντερε λοιπόν, πολύ περισσότερο για εμάς τους Δραμινούς που απέχουμε δυο ωρίτσες σχεδόν με το αυτοκίνητο, μπορεί παράλληλα με έναν εναλλακτικό τουριστικό προορισμό, να γίνει και το θεραπευτήριό μας. Το Στραβόρεμα είναι αγαπημένος τόπος για κατασκήνωση, με νερό και ανοιχτά λιβάδια. Υπάρχει επίσης το οργανωμένο Δασικό Χωριό Ελατιάς. Και αυτό το καλοκαίρι δεν ήταν λίγοι οι Δραμινοί που θέλησαν να ζήσουν την περιπέτεια. Η εμπειρία άλλωστε, έστω και για λίγο, να χαθείς μέσα στη φύση, να κρυφτείς έστω για λίγο μόνο, μέσα στην αγκαλιά του δάσους, από πολλούς βιώνεται και ως μια επιστροφή στη μητρική αγκαλιά.
Μπερπερίδης: «Ο δικός μας παράδεισος τα τελευταία 6 χρόνια»
Δεν είναι λίγοι οι συντοπίτες μας λοιπόν, που επιλέγουν βουνό αντί για θάλασσα, ηρεμία αντί για θορυβώδεις τουριστικούς προορισμούς, ξεκούραση και αναζωογόνηση αντί για τους ξέφρενους ρυθμούς κάποιου νησιού. Ένας από αυτούς είναι και ο κ. Αθ. Μπερπερίδης, αναζητητής της περιπέτειας, και κατασκηνωτής τα τελευταία χρόνια στο Καράντερε, ο οποίος μίλησε στον «Π.Τ.» για τις εμπειρίες και τις εντυπώσεις του από το βουνό και την απαράμιλλη φύση του: «Υπάρχουν πολλοί λόγοι για τους οποίους επιλέγουμε κάθε καλοκαίρι, τα τελευταία αρκετά χρόνια, να βρεθούμε για μερικές μέρες στο Καράντερε. Η ηρεμία της φύσης σε συνδυασμό με την έλλειψη σήματος στα κινητά μας τηλεφωνά, καταλαβαίνει ο καθένας νομίζω, τι είδους ποιότητα προσδίδει στη ζωή και στη καθημερινότητα του σύγχρονου ανθρώπου. Η πληρότητα που νιώθει κάνεις βρισκόμενος σε αυτό το καταπράσινο μέρος είναι χαρακτηριστική.
Το αγχώδες πρωινό ξύπνημα στο σπίτι μετατρέπεται σε γαλήνια και χαρούμενη αφύπνιση, με τον φυσικό ήχο μάλιστα των πουλιών του δάσους. Και μετά, όσο η μέρα προχωρά, οι δραστηριότητες που μπορεί κάποιος να κάνει είναι πολλές και διάφορες. Πεζοπορία δίπλα στα όμορφα ρυάκια, να κάνεις ποδήλατο στο δάσος και δίπλα σου να σε προσπερνά ένα πανέμορφο ζαρκάδι, παιχνίδια και εξερευνήσεις, για μεγάλους και για παιδιά, και πολλά άλλα. Εμείς μάλιστα, συναντήσαμε και κάποιους φίλους μας στο βουνό που μάζευαν άγρια μανιτάρια. Συναντήσαμε επίσης και ομάδα από το Πανεπιστήμιο Πατρών, οι οποίοι επισκέπτονται την περιοχή. Τώρα έχουμε μόλις επιστρέψει, και ήδη ανυπομονούμε για την επόμενη εξόρμησή μας στη φύση».
Την επόμενη φορά λοιπόν που θα αναζητήσετε ένα μέρος για να αναζωογονηθείτε, για να γεμίσετε στη κυριολεξία τις βιολογικές μπαταρίες σας, για να έρθετε πιο κοντά με τους φίλους, αλλά και με τον εαυτό σας, για να χαρείτε εσείς και τα παιδιά σας, μία άνευ όρων ελευθερία, θυμηθείτε, το μέρος αυτό υπάρχει, απέχει μόλις δυο ώρες από τη Δράμα, και λέγεται Καράντερε.
