Προσκύνημα στο ησυχαστήριο
του τριμμένου ράσου
«Θαυμαστός ο Θεός εν τοις Αγίοις Αυτού! …». «Τοις Αγίοις τοις εν τη γη Αυτού εθαυμάστωσεν ο Κύριος πάντα τα θελήματα Αυτού εν αυτοίς!» (Ψαλμ. 67,36 και 15,3)
«Εν εκκλησίαις ευλογείτε τον Θεόν» (Ψαλμός ΞΖ, στίχ. 67)
Του κ. Γ. Κ. Χατζόπουλου, Τ. Λυκειάρχη
Διακαώς επόθησε η ψυχή μου να επισκεφθώ για μια ακόμη φορά το θερινό ησυχαστήριο του τριμμένου ράσου, του νεαυγούς Αγίου Γεωργίου, στο Λιβαδερό της Δράμας.
Δε μου είναι άγνωστος ο οικισμός, τον οποίο αγκαλιάζει η θαυμάσια βλάστηση, χάρμα οφθαλμών και γαλήνεμα δροσερό της ψυχής.
Τον επισκέφθηκα αρκετές φορές για να συναντήσω τα πνευματικά Του τέκνα, τα πρόβατά Του, όπως τα αποκαλούσε ο θαυματουργός Άγιος για να καταγράψω μνήμες από την ψυχωφελή επικοινωνία που είχαν μαζί Του τα «πρόβατά» Του.
Συνοδοιπόρος στο προσκύνημα ο εκλεκτός φίλος και στενός συνεργάτης στην Εταιρεία Δραμινών Μελετών γιατρός Γιώργος Ιντζές.
Πριν από την άφιξή μας στο Λιβαδερό, ολιγόλεπτη στάση για προσκύνημα στο παρεκκλήσι του Αγίου Ελευθερίου, που κτίσθηκε με δαπάνη του αειμνήστου Δραμινού Ελευθερίου Παπαδοπούλου. Ελεύθερη η είσοδος. Προσφορά στον Άγιο το λιτό κεράκι.
Αναμφίλεκτα γεννά θαυμασμό το όλο ορεινό περιβάλλον, δώρο του Θείου Δημιουργού, με τη μαγευτική βλάστησή του. Εξαίσιος πίνακας του θεϊκού χρωστήρα.
Σε λίγα λεπτά φτάνουμε στο Λιβαδερό. Μας εντυπωσιάζει ο ιερός χώρος. Ανακαινισμένο και διευρυμένο το παρεκκλήσι του Αγίου, αλλά και όλος ο περιβάλλων χώρος. Το ίδιο και ο παρακείμενος ξενώνας.
Έργο της οικογένειας του αειμνήστου Μίμη Τσολακίδη, που υπηρέτησε πιστά τον Άγιο από τα νεανικά του ακόμη χρόνια. Ήταν εκείνος που με εντολή του Αγίου μοίραζε τη νύχτα στα σπίτια των αναξιοπαθούντων ό,τι αγαθό του προσφέρανε τα πνευματικά Του τέκνα.
Κι εκείνη την ειλικρινή υπακοή του ο αείμνηστος Μίμης τη συνέχισε και μετά την κοίμηση του Αγίου, υπακοή που τη συνεχίζουν με άκρα ταπείνωση τα παιδιά του εδώ και χρόνια.
Αντιλαμβάνομαι ότι θα προσκρούσω στην ταπεινοφροσύνη τους, όμως έχω χρέος να το πω: «Φίλος ο Πλάτων, φιλτάτη η αλήθεια». Ας μου το συγχωρήσουν. Άλλωστε το διετράνωσε και ο Απόστολος των Εθνών, ο Άγιος Παύλος: «Την διακονίαν σου πληροφόρησον».
Ο Σεπτότατος Ιεράρχης Δράμας κ. Δωρόθεος εγκαινιάζει τον ναΐσκο του Αγίου Γεωργίου Καρσλίδη στο Λιβαδερό Δράμας.
Ευλαβούμενος το ρήμα του Αγίου Παύλου, προβαίνω στην αποκάλυψη.
Στο σημείο αυτό θεωρεί η ταπεινότητά μου αναγκαία τη σύντομη ιστορική παράθεση της ίδρυσης του παρεκκλησίου στο Λιβαδερό, όπως την κατέγραψα από το στόμα των κατοίκων του οικισμού κατά τις εκεί επισκέψεις μου πριν από μερικά χρόνια και την περιέλαβα στο βιβλίο μου: «Ο νεαυγής Άγιος Γεώργιος Καρσλίδης».
Κάθε καλοκαίρι ο Άγιος μετέβαινε στο Λιβαδερό (π. Μοκρός), όπου αρχικά φιλοξενούνταν σε σπίτια πνευματικών Του τέκνων. Αργότερα του κατασκευάσανε καλύβη με ξύλα και στέγη από στάχυα σίκαλης ο αείμνηστος Μίμης Τσολακίδης και η σύζυγός του Χαρίκλεια μέσα στο δικό τους οικόπεδο.
Η καλύβη διέθετε δύο χώρους. Ο ένας, ο πρόσθιος, χρησιμοποιούνταν ως χώρος υποδοχής των πνευματικών τέκνων του Αγίου και ο άλλος, ο οπίσθιος, ως χώρος διαμονής και προσευχής. Οι πλευρές της καλύβης ήταν καλυμμένες με κουρελούδες, ενώ η οροφή του σκεπαζόταν με στάχυα σίκαλης.
Δεκατέσσερα περίπου χρόνια μετά την εκδημία του Αγίου τα πνευματικά Του τέκνα κατεδάφισαν την καλύβη και στη θέση της ανήγειραν ναΐσκο επ’ ονόματι του Αγίου Γεωργίου.
Τη δαπάνη για την αγορά των υλικών αναλάβανε κάτοικοι του Λιβαδερού, αλλά και άλλα πνευματικά Του τέκνα. Μεταξύ τους και η οικογένεια Τσολακίδη, ενώ η ανέγερση συντελέστηκε με την εθελοντική προσφορά των κατοίκων.
Αργότερα, βορειοανατολικά του ναΐσκου, οικοδομήσανε ξενώνα για τις ανάγκες των πιστών, που ήθελαν να διανυκτερεύσουν στον αγιασμένο τόπο.
Στον αύλειο χώρο κτίσθηκε η λίθινη τράπεζα του Αγίου πάνω στην οποία γευμάτιζε το λιτότατο φαγητό Του. Τη λίθινη πλάκα (σχιστόλιθο) της τράπεζας είχε μεταφέρει με εντολή Του το πνευματικό του τέκνο, η αείμνηστη Σόνια Τσολακίδου, η οποία τον υπηρέτησε για πολλά χρόνια τόσο αυτή, όσο και η μητέρα της Αργυρώ, την οποία ο Άγιος αποκαλούσε «Μάνα Αργυρώ».
Ο ναΐσκος λειτουργεί ευκαιριακά, κυρίως την ημέρα της εορτής του Αγίου.
Τα καλοκαίρια οι μάνες εμπιστεύονταν τη φύλαξη των παιδιών τους στον Άγιο για να ασχοληθούν απερίσπαστες με τις γεωργικές τους εργασίες.
Ο Άγιος, πέρα από την ψυχωφελή προσφορά Του, επιδιδόταν και στο κοινωνικό έργο της φύλαξης παιδιών, άγνωστο παντελώς κοινωνικό και πατρικό λειτούργημα για την Πολιτεία την εποχή εκείνη.
Το προσκύνημα στο Ησυχαστήριο του Αγίου ήταν μια ακόμη δροσιά ψυχής και ανάμνησης παλιών βιωμάτων.
Οι μνήμες από την επίσκεψη στο Ησυχαστήριο του Αγίου δεν τελειώνουν εδώ. Θα ξεδιπλωθούν και σε άλλες ταπεινές εξομολογήσεις.
____________
*Σημείωση: Πρόσφατα ο Σεπτότατος Ιεράρχης κ. Δωρόθεος προέβη στα εγκαίνια και στα θυρανοίξια του ναΐσκου του Αγίου Γεωργίου Καρσλίδη στο Λιβαδερό (Μοκρός) Δράμας. Ιστορική όντως η ενέργειά του, αφού ένα ακόμη ησυχαστήριο του νεαυγούς και θαυματουργού Αγίου εντάσσεται επίσημα στο χώρο της ορθόδοξης εκκλησίας μας. Οι εικόνες, που παρατίθενται είναι από την Ιστοσελίδα της Ιεράς Μητροπόλεως Δράμας.
Ο ναΐσκος του Αγίου Γεωργίου Καρσλίδη στο Λιβαδερό Δράμας.
