Μιλάει στον «Π.Τ.» η φιλόζωη κα. Χατζηιωάννου
Προβληματισμός, ευθύνες
και ανάγκη συνύπαρξης με
τα αδέσποτα ζώα στη Δράμα
Στα σχολεία και σε κάθε γειτονιά μπορούν να γίνουν εικονικές υιοθεσίες
Του Θανάση Πολυμένη
ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ με τα αδέσποτα ζώα συντροφιάς στην Ελλάδα σήμερα, αλλά και στη Δράμα, είναι μεγάλο. Και δυστυχώς, παρ’ όλο που υπάρχει μια σχετικά καλή νομοθεσία, αυτή δεν εφαρμόζεται όπως θα έπρεπε, γι’ αυτό και τα αδέσποτα αυξάνονται αντί να μειώνονται.
Αυτά επισημαίνει σε γενικές γραμμές μιλώντας στον «Π.Τ.» η κα. Χαρούλα Χατζηιωάννου, μέλος του Δ.Σ. του Συλλόγου Φίλοι των Ζώων Δράμας. Η συζήτησή μας έγινε με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Αδέσποτων Ζώων που είναι αύριο, Σάββατο 4 Απριλίου, καθώς πρόκειται για ένα ιδιαίτερα σοβαρό ζήτημα. Τα αδέσποτα ζώα συντροφιάς είναι ένα θέμα που λίγο – πολύ όλοι το έχουμε αντιμετωπίσει στην καθημερινότητά μας και μια τέτοια μέρα – αν και όχι μόνο αυτή – οφείλουμε όλοι να προβληματιστούμε.
«Δεν θα έλεγα ότι είναι μια μέρα γιορτής, αλλά μια μέρα προβληματισμού και αφιερωμένης στα ζώα», σημειώνει η κα. Χατζηιωάννου, λέγοντας ότι «σίγουρα τα πράγματα έχουν αλλάξει, ο κόσμος καταγγέλλει πλέον άσχημες και απαράδεκτες συμπεριφορές κακοποίησης και όχι μόνο απέναντι στα ζώα».
Η συνύπαρξη
Αυτό που ιδιαίτερα επισημαίνει ο ίδια, είναι ότι «θα πρέπει να καταλάβουμε την έννοια της συνύπαρξης. Να καταλάβουμε ότι πλέον τα ζώα είναι κομμάτι αυτού του πλανήτη, αυτού του κόσμου, πλάσματα του Θεού και ότι πρέπει να τα αντιμετωπίζουμε διαφορετικά από αυτό που γίνεται σήμερα».
«Είναι κομμάτι της καθημερινότητά μας», λέει και τονίζει ότι «πρέπει να γίνουν ακόμα μεγαλύτερα βήματα από το κράτος, από την πολιτεία».
Αναφερόμενη ότι στα σχολεία τις ημέρες αυτές γίνονται κάποιες ενημερωτικές εκδηλώσεις, η ίδια λέει χαρακτηριστικά ότι, «εμένα δεν μου λέει κάτι ότι πλέον εδώ και τρία χρόνια έχει μπει αυτή η εγκύκλιος στα σχολεία. Θα πρέπει να καταλάβουμε όμως ότι, τα παιδιά, είναι πλέον περισσότερο ευαισθητοποιημένα σήμερα. Εμείς ως Σύλλογος, πηγαίνουμε στα σχολεία τις μέρες αυτές και μιλάμε με τα παιδιά».
Αναφερόμενη στο ζήτημα της ενημέρωσης, επισημαίνει ότι «είναι αναγκαιότητα πλέον, προκειμένου ο κόσμος να καταλάβει ότι συνυπάρχουμε με τα ζώα και θα πρέπει να προβληματιζόμαστε για όλα αυτά. Ότι είναι κομμάτι της ζωής μας και χρειάζεται να τα αντιμετωπίζουμε».
Προβληματισμός για την αύξηση των αδέσποτων
Ερωτώμενη για το πώς βλέπει την κατάσταση που επικρατεί σήμερα, η ίδια δηλώνει προβληματισμένη, καθώς, «παρ’ όλο που έχουμε μια σχετικά καλή νομοθεσία και ενώ πρέπει να γίνονται έλεγχοι, τελικά τα αδέσποτα αυξάνονται καθημερινά. Παρ’ όλο που υπάρχει μια ευαισθητοποίηση, ο κόσμος συνεχίζει και αφήνει ζώα παντού, όπου βρει».
Αν και με κάποια στοιχεία από το 2023, τα αδέσποτα υπολογίζονταν περίπου στα τρία εκατομμύρια ζώα (σκυλιά και γάτες), η κα. Χατζηιωάννου σημειώνει ότι «πλέον έχουμε ξεπεράσει τα τέσσερα εκατομμύρια και πηγαίνουμε προς τα πέντε. Αξίζει να σκεφτούμε ότι, πρόκειται για τον μισό πληθυσμό της χώρας, αν το δούμε και αναλογικά!»
Τι μπορεί να γίνει;
Στην ερώτηση για το τι μπορεί να γίνει πάνω σ’ αυτό το μεγάλο ζήτημα, μας λέει ότι «κάθε γειτονιά μπορεί να αναλάβει δύο αδεσποτάκια, να τα φροντίζει, να τα προσέχει».
Εξηγεί ακόμα, ότι, τα περισσότερα αδέσποτα προέρχονται από βοσκούς, κτηνοτρόφους και κυνηγούς: «Παρ’ όλο που έχουμε μια καλή νομοθεσία και δίνει την ευκαιρία στους κτηνοτρόφους, στους βοσκούς και στους κυνηγούς να στειρώνουν τα ζώα τους δωρεάν, δεν το κάνουν. Κι αυτό είναι μεγάλο πλήγμα. Δυστυχώς – λυπάμαι πραγματικά που το λέω αυτό – αλλά είναι η αλήθεια: Βοσκοί, κυνηγοί, κτηνοτρόφοι. Αυτοί κάνουν το μεγαλύτερο κακό. Για να καταλάβετε, φιλοξενώ στο σπίτι μου πάνω από 10 ζώα και τα μισά από αυτά είναι τσοπανόσκυλα».
Αναφερόμενη στο τι μπορεί να γίνει πάνω σ’ αυτό το θέμα, διευκρινίζει ότι «θα πρέπει να γίνονται εντονότεροι έλεγχοι. Σ’ αυτούς θα πρέπει να γίνονται πιο συστηματικοί έλεγχοι. Να κάνουν και στον κόσμο ελέγχους, να έρθουν να ελέγξουν και μένα και όλους μας όσους έχουμε σκυλιά».
Τονίζει μάλιστα χαρακτηριστικά, ότι, «ναι μεν έχουμε έναν σχετικά καλό νόμο, όμως αυτός δεν μπορεί να λειτουργήσει σωστά και όπως θα έπρεπε στην Ελλάδα. Θα μπορούσε να λειτουργήσει καλύτερα σε μια άλλη ευρωπαϊκή χώρα. Δεν μπορεί να εφαρμοστεί στα ελληνικά δεδομένα».
Μέρα για προβληματισμό
Στο σημείο αυτό, τονίζει ιδιαίτερα ακόμα, ότι, «αυτή τη μέρα δεν θέλω να την γιορτάσω. Θέλω να την γεμίσω με προβληματισμό, να προβληματιστεί ο κόσμος. Δεν είναι γιορτή, είναι προβληματισμός, είναι θυμός των εθελοντών. Είμαστε θυμωμένοι, είμαστε εξαντλημένοι. Κάθε μέρα πηγαίνουμε και μαζεύουμε ζώα που έχουν εγκαταλείψει άλλοι. Είναι πόνος! Γιατί είναι ψυχές, είναι υπάρξεις, είναι όντα».
Η ίδια μάλιστα προτείνει να υπάρξουν ακόμα και εικονικές υιοθεσίες από τα σχολεία και από τα παιδιά. «Να πούνε ότι αυτό το σκυλάκι ή το γατάκι το αναλαμβάνουμε εμείς, να το φροντίζουμε. Κι ας μην είναι μέσα στο σχολείο, να είναι έξω απ’ αυτό. Να αναλάβουν την στείρωσή τους, να του δώσουν όνομα. Υπάρχουν τρόποι να γίνουν πολλά πράγματα αρκεί να το θέλουμε».
