21 Χρόνια Κέντρο Ημέρας «Πολυδεύκης» Δράμας
Στο επίκεντρο του «Πολυδεύκη»
Δράμας η αυτονομία των μελών
και η ανακούφιση των οικογενειών
Μιλάει στον «Π.Τ.» η επιστημονικά υπεύθυνη του «Πολυδεύκη» κα. Κοτσαμπασίδου
Του Θανάση Πολυμένη
ΕΙΚΟΣΙ ΕΝΑ χρόνια κλείνει από την ημέρα της ίδρυσης και λειτουργίας του στη Δράμα, το Κέντρο Ημέρας «Πολυδεύκης». Πρόκειται για έναν φορέα, με συνεχή παρουσία και ουσιαστική προσφορά στον Τομέα της Ψυχικής Υγείας, ο οποίος αποτελεί πλέον σταθερό σημείο αναφοράς για την τοπική κοινωνία.
Από την ίδρυσή του έως σήμερα, ο Πολυδεύκης πορεύεται με συνέπεια, υπευθυνότητα και αφοσίωση, στηρίζοντας ανθρώπους και πρωτοβουλίες, και καλλιεργώντας σχέσεις εμπιστοσύνης με την κοινότητα.
Σχετικά με το κλείσιμο των 21 χρόνων από την ίδρυση και λειτουργία του «Πολυδεύκη» στη Δράμα, ο «Π.Τ.» μίλησε με την επιστημονική υπεύθυνη του κέντρου κα. Θάλεια Κοτσαμπασίδου. Αυτό που επισήμανε αρχικά, είναι ότι, «το πρώτο διάστημα τα πράγματα ήταν αρκετά δύσκολα, καθώς για πρώτη φορά άνοιγε ένας τέτοιος φορέας στη Δράμα. Έπρεπε να ενημερωθεί ο κόσμος αλλά και οι φορείς, για την Ψυχική Υγεία». Όπως σημειώνει, «εκείνα τα χρόνια, υπήρχε ακόμα πιο έντονο το στίγμα και η προκατάληψη για την ψυχική ασθένεια».
Τονίζει χαρακτηριστικά η ίδια, ότι, «εκείνα τα χρόνια, οι άνθρωποι αυτοί ήταν ακόμα απομονωμένοι στα σπίτια τους. Δεν είχαν αυτή την ευκολία ακόμα και να βγουν από το σπίτι, να πάνε για έναν καφέ, να πάνε στη θάλασσα, μια βόλτα. Με τον Πολυδεύκη, δημιούργησαν φιλίες, δεσμούς και επικοινωνία. Για μένα αυτό είναι το σημαντικό».
Η εδραίωση και η αποδοχή
Ερωτώμενη για το ποια είναι σήμερα η κατάσταση, η κα. Κοτσαμπασίδου, σημειώνει ότι «η δομή άρχισε να εδραιώνεται με τον καιρό. Σήμερα, μπορούμε να πούμε ότι η Δράμα έχει γίνει πολύ δεκτική στο θέμα της Ψυχικής Υγείας. Έχουν γίνει πολλές δράσεις μέχρι σήμερα, από το 2019 ξεκίνησε και η κατ’ οίκον νοσηλεία, ενώ πλέον έχει ιδρυθεί και ο Κοινωνικός Συνεταιρισμός Περιορισμένης Ευθύνης (ΚΟΙΣΠΕ), ο δικός μας Κοινωνικός Συνεταιρισμός. Οπότε, σήμερα, η ψυχιατρική μεταρρύθμιση στη Δράμα όχι μόνο έχει εδραιωθεί, αλλά συνεχίζεται και προχωράει πολύ καλά».
Ο κορωνοϊός και η υποχρηματοδότηση
Ρωτήσαμε την κα. Κοτσαμπασίδου, ποια ήταν η δυσκολότερη περίοδος μέχρι σήμερα, και εξηγεί ότι «ήταν η περίοδος του κορωνοϊού. Τότε το Κέντρο Ημέρας Πολυδεύκης είχε κλείσει εξαιτίας των υγειονομικών μέτρων. Οι λειτουργία του είχε ανασταλεί. Ήταν μια δύσκολη περίοδος, δουλεύαμε διαδικτυακά πολύ και συμμετείχαμε και στην εθνική γραμμή στο 10306. Ήταν μια δύσκολη περίοδος αυτή, γιατί ουσιαστικά είχαμε χάσει την καθημερινή επαφή με τα μέλη μας».
Ένα άλλο θέμα στο οποίο αναφέρεται, είναι η υποχρηματοδότηση που υπήρξε για μια μεγάλη περίοδο: «Για ένα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα είχαμε το πρόβλημα της υποχρηματοδότησης. Δηλαδή είχαμε φτάσει 11 μήνες να δουλεύουμε απλήρωτοι, όμως δεν ρίξαμε ποτέ την ποιότητα εδώ στους ανθρώπους μας».
Αύξηση των ωφελούμενων
Ερωτώμενη αν όλα αυτά τα χρόνια υπήρξε αύξηση των ωφελούμενων ατόμων, η ίδια επισημαίνει: «Αν και σύμφωνα με το Υπουργείο πρέπει να έχουμε 25 με 30 ωφελούμενους, τελικά έχουμε 40. Κι αυτό, επειδή οι ανάγκες σήμερα είναι περισσότερες, ενώ μαζί με το πρόγραμμα κατ’ οίκον, έχουμε φτάσει στους 200 σε όλο το Νομό Δράμας».
Χαρακτηριστικά σημειώνει ακόμα, ότι «αυτό που έχει μεγάλη σημασία σήμερα, είναι ότι οι άνθρωποι αυτού έχουν βρει το νόημα της ζωής τους, ότι είναι χαρούμενοι, ότι οι γονείς τους είναι πιο ανακουφισμένοι. Γιατί είναι σημαντικό, η οικογένεια από πίσω που σηκώνει όλο αυτό το βάρος της ψυχικής ασθένειας να είναι καλά. Και επίσης έχουμε φτάσει στο σημείο να δουλεύουνε δύο άνθρωποι στο ΚΟΙΣΠΕ, έχουμε φτάσει σε σημείο άλλοι τρεις να δουλεύουνε σε άλλους Δήμους με αυτά τα προγράμματα των ΑμεΑ, ένας έχει διοριστεί μέσω ΑΣΕΠ και αυτό για εμάς έχει ιδιαίτερα μεγάλη σημασία».
Η βελτίωση της λειτουργικότητας
Ερωτώμενη αν οι ωφελούμενοι έχουν τη δυνατότητα αυτοεξυπηρέτησής του, η κα. Κοτσαμπασίδου απαντάει θετικά: «Αισθάνομαι ότι βελτιώθηκε το κομμάτι της λειτουργικότητάς τους, γιατί πλέον παρακολουθούν ένα πρόγραμμα, εκπαιδεύονται σε κάποιες δεξιότητες. Το πιο απλό είναι ότι εκπαιδεύονται στο να διαχειρίζονται τα χρήματά τους, εκπαιδεύονται στο να χρησιμοποιούν τα μέσα μεταφοράς, εκπαιδεύονται στο να μαγειρεύουν, οπότε καταλαβαίνεις ότι αυτό έχει βελτιώσει την καθημερινότητά τους».
Στη διαπίστωση ότι όλο αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό για την ίδια την οικογένεια, σημειώνει: «Γιατί πάντα υπάρχει το άγχος της οικογένειας, το τι θα γίνουν οι άνθρωποι αυτοί όταν φύγουν από τη ζωή οι γονείς. Είναι ένα θέμα πάρα πολύ σοβαρό, το οποίο το αντιμετωπίζουμε καθημερινά και με τους φροντιστές αλλά και με τα μέλη μας. Το οποίο για μας είναι ένας πολύ σημαντικός στόχος στο Κέντρο. Να βελτιώσουμε την αυτονομία τους, να μπορούν να σταθούν στο σπίτι τους, στην κοινότητα».
