Στους 40 βαθμούς «βράζει»
το κλειστό γυμναστήριο
“Δημήτριος Κραχτίδης”
Χωρίς κλιματισμό 40 μέρες τώρα και προπονήσεις… με ανεμιστήρες
Του Θρασύβουλου Πεγγαρά
Μετά λύπης μας ερχόμαστε, ή μάλλον πιο σωστά, δυστυχώς επανερχόμαστε, στο “Δημήτριος Κραχτίδης”, στο πολύπαθο, και μοναδικό σημειωτέον, κλειστό γυμναστήριο της πόλης. Κι αν δεν έχουν διατυπωθεί κατά καιρούς, δακρύβρεχτοι λόγοι και μεγαλόστομες υποσχέσεις σχετικά με τον εκσυγχρονισμό και την βελτίωση των υποδομών του. Υποδομές που φιλοξενούν ιστορικά αθλητικά σωματεία της Δράμας.
Στην ύψιστη σημασία του αθλητισμού, τον καταλυτικό του ρόλο, και το τι αυτός προάγει σε μια κοινωνία, είναι αυτονόητο πλέον, και άρα περιττό να αναφερθούμε σ’ αυτό το άρθρο.
Για την ώρα, εδώ και 40 περίπου μέρες δεν λειτουργεί ο κλιματισμός. Πράγμα που δυσχεραίνει και επιβαρύνει την προπόνηση των αθλητών, και θέτει σε κίνδυνο ακόμα και την υγεία τους. Και μάλιστα, εν μέσω των ιδιαιτέρως υψηλών θερμοκρασιών του καλοκαιριού, οι προετοιμασίες των ομάδων έχουν ήδη ξεκινήσει στο κλειστό γυμναστήριο με τρεις ανεμιστήρες. Να θυμίσουμε σ’ αυτό το σημείο, αχρείαστο να ‘ναι, ότι διανύουμε το σωτήριο έτος του 2026, και όχι κάποια μεταπολεμική εποχή ανοικοδόμησης της χώρας. Και σαν έρθει οσονούπω ο χειμώνας, τι; Θα δούμε μήπως και σόμπες ίσως; Ακροβολισμένες η καθεμία στις τέσσερις γωνίες του γηπέδου; Γιατί με γάντια, σκούφους και μπουφάν, χάντμπολ και μπάσκετ δεν παίζεται. Εκτός κι αν υπάρχει κάποιο κρυφό οραματικό σχέδιο για την μετατροπή του γυμναστηρίου σε γήπεδο ice hockey, ή ανακαλύψαμε οψίμως τις θεραπευτικές ιδιότητες της κρυοθεραπείας, οπότε ότι είπαμε νερό (παγωμένο) κι αλάτι. Θα μπορούσε το θέμα να ήταν κωμικό, αν δεν είχε τόσες πολλές αθλητικές και κοινωνικές προεκτάσεις.
Όμως ας αναρωτηθούμε, τι περιθώρια αισιοδοξίας μπορούμε να έχουμε; Όταν οι απαραίτητες εκτεταμένες εργασίες μόνωσης και στεγανοποίησης της οροφής, που δεν είναι και κάτι δα καινούργιο, αλλά αποτελεί ένα χρόνιο πρόβλημα, είναι ανεπαρκείς; Όταν η ανοιχτή πληγή της στέγης-σουρωτήρι του γυμναστηρίου δε λέει χρόνια τώρα να κλείσει, με την εικόνα των κουβάδων και της βροχής εσωτερικού χώρου να έχει γίνει πλέον κανονικότητα; Ή όταν, κάτι απολύτως στοιχειώδες, όπως είναι η διατήρηση του περιβάλλοντος χώρου σε μία κατάσταση ευταξίας, και όχι να μοιάζει με μικρογραφία της ζούγκλας του Αμαζονίου, έχει αποτελέσει ακόμα και αυτό ζητούμενο;
Φυσικά οι παθογένειες δε σταματούν εδώ. Η κατάσταση των κερκίδων είναι και αυτή αποκαρδιωτική. Η δημιουργία δημοσιογραφικών θεωρείων επίσης απαραίτητη. Και πολλά άλλα βέβαια. Και να σκεφτεί κανείς ότι το κλειστό γυμναστήριο ως έργο, θεωρείται ακόμη σύγχρονο, μιας και η κατασκευή του ολοκληρώθηκε το όχι και τόσο μακρινό όταν μιλάμε για κτίρια, 1997.
Στο δια ταύτα τώρα. Τα σωματεία της πόλης μας που έχουν έδρα το Δημοτικό Κλειστό Γυμναστήριο “Δημήτριος Κραχτίδης”, είναι η ομάδα μπάσκετ του Κ.Α.Ο.Δ., η ομάδα χάντμπολ «Δράμα 1986», ομάδες βόλεϊ, καθώς επίσης τον χώρο αξιοποιούν και τα σωματεία ρυθμικής γυμναστικής της πόλης μας, γυμνάζοντας καθημερινά εκατοντάδες παιδιά της πόλης μας. Ομάδες που αμφότερες, μας έχουν δώσει μεγάλες χάρες, έχουν να επιδείξουν τεράστιες, αναλογικά με το μέγεθος της πόλης μας, επιτυχίες, και έχουν κάνει το όνομα της Δράμας να ακουστεί ακόμα και έξω από τα σύνορα της χώρας. Με νωπές ακόμα τις δάφνες, από τις τρέλες πορείες της «Δράμα 1986» εσχάτως, εντός και εκτός Ελλάδος. Και εξακολουθούν, όσα εμπόδια κι αν κάθε φόρα είναι αναγκασμένες να υπερβούν, να προσφέρουν στην τοπική κοινωνία, όχι μόνο επιτυχίες, αλλά και το πιο σημαντικό, μία εποικοδομητική διέξοδο, μία υγιή κατεύθυνση, μία προοπτική, για τους νέους και τις νέες της πόλης.
Και μιας και η αναφορά στην ομάδα χάντμπολ, η ομάδα μας σε λίγες μέρες θα κληθεί να δηλώσει την έδρα στην οποία θα αγωνίζεται για τις Ευρωπαϊκές της υποχρεώσεις. Αν δηλώσει ως έδρα το “Δημήτριος Κραχτίδης”, και η κατάσταση παραμείνει ως έχει, τότε οι προδιαγραφές που απαιτούν οι Ευρωπαϊκές διοργανώσεις, είναι σαφές ότι δε θα πληρούνται. Με ότι αυτό φυσικά συνεπάγεται. Θα δηλωθεί ως έδρα το κλειστό μας, με τον κίνδυνο τιμωρίας λόγω ακαταλληλότητας, δεδομένο; Ή θα δηλωθεί ως έδρα κάποιο άλλο γυμναστήριο, σε κάποια άλλη πόλη; Πράγμα που αναμφισβήτητα θα σήμαινε την αποδυνάμωση της ομάδας μας, μιας και ο παράγοντας έδρα και η δυναμική των Δραμινών φιλάθλων είναι καταλυτική. Καθώς επίσης και περισσότερα έξοδα για την ομάδα, αλλά και ασφαλώς αρκετά διαφυγόντα έσοδα από την επισκεψιμότητα που τα αθλητικά γεγονότα δημιουργούν σε μία πόλη.
Χρόνος για να σωθεί αυτή η χρονιά, και μακάρι να διαψευστούμε, ίσως να μην υπάρχει. Αυτοί που κρατούν όμως τα κλειδιά της πόλης, θα πρέπει να βγάλουν από το μπρελόκ τους το κλειδί του «Κραχτίδης», και να το δώσουν άμεσα στα τεχνικά συνεργεία για τις εργασίες που απαιτούνται. Κάποιες μελέτες υπάρχουν, κάποιες fast track διαδικασίες επίσης υπάρχουν. Αυτό που δεν υπάρχει όμως πλέον, είναι η υπομονή των Δραμινών, και η εκχώρηση του δικαιώματος ενός παιδιού, που ονειρεύεται να γίνει ένας σπουδαίος αθλητής.
