Τα καραβάκια των ευχών
έλαμψαν και φέτος
στις πηγές της Αγίας Βαρβάρας
Με την παρουσία των αρχών του τόπου και πλήθος πιστών, πραγματοποιήθηκε σήμερα το απόγευμα 3 Δεκεμβρίου, η λιτανεία της Ιεράς εικόνας της Αγίας Βαρβάρας, στο πλαίσιο του εορτασμού της Πολιούχου της πόλης της Δράμας.
Η λιτανεία, ξεκίνησε από το ναϋδριο της Αγίας Βαρβάρας, και περιηγήθηκε στους κεντρικούς δρόμους της πόλης. Συγκεκριμένα, ακολούθησε τη διαδρομή από την οδό Θεοφίλου Αθανασιάδη, πέρασε από την πλατεία και από την οδό Βενιζέλου και κατέληξε στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό.
Από νωρίς μικροί και μεγάλοι συνέρρεαν στο χώρο γύρω από τη λίμνη της Αγίας Βαρβάρας, προκειμένου να τηρήσουν για ακόμη μια χρονιά το έθιμο, να ρίξουν το καραβάκι τους στο νερό. Για άλλη μια χρονιά, η λίμνη αλλά και οι παράπλευρες λίμνες του πάρκου πλημμύρισαν με αυτοσχέδια καραβάκια κάθε λογής, τα οποία μετέφεραν μια ευχή από τον καθένα.
Για τη Δράμα, δεν είναι μια απλή μέρα, αλλά μια από τις σπουδαιότερες ημέρες του χρόνου. Και ο λόγος, δεν είναι ότι εορτάζει απλά και μόνο η πολιούχος μας Αγία Βαρβάρα, η προστάτιδα της πόλης και του Πυροβολικού, αλλά είναι το έθιμο με τα καραβάκια.
Μικροί και μεγάλοι περιμένουν με ανυπομονησία να ετοιμάσουν ένα καραβάκι και να το ρίξουν στα πεντακάθαρα νερά των πηγών που δίνουν ζωή στην πόλη μας. Στα καθαρά νερά τους, βλέπουμε κάθε χρόνο να καθρεφτίζονται τα χαρούμενα πρόσωπα των παιδιών και να ανάβουν ένα κεράκι πάνω στο μικρό καράβι, με τις ευχές όλων να ταξιδέψει μακριά!
Ο μύθος και το έθιμο
Ο μύθος λέει πολλά για την Αγία Βαρβάρα. Ένας απ’ αυτούς, που τυλίγει τέτοιες μέρες τη Δράμας, λέει ότι το Τούρκοι, όταν κατέκτησαν τη Δράμα το 1830 γκρέμισαν το εκκλησάκι της Αγίας Βαρβάρας για να χτίσουν στη θέση του ένα τζαμί.
Ανήμερα της εορτής της Αγίας Βαρβάρας όμως, η περιοχή πλημμύρισε με νερό και έτσι το τζαμί δεν χτίστηκε ποτέ. Από τότε η Αγία Βαρβάρα έγινε η πολιούχος της Δράμας και ακριβώς απέναντι από τη λίμνη με τα θεμέλια, χτίστηκε η καινούρια εκκλησία που αφιερώθηκε στην Αγία που έσωσε το εκκλησάκι της.
Μόλις αρχίζει να σουρουπώνει κάθε 3 Δεκεμβρίου, ότι καιρό κι αν έχει, κρύο, χιόνια ή βροχή, από κάθε γωνιά της πόλης ξεπροβάλλουν μικροί «καπεταναίοι» που στα χέρια τους κρατούν τα αυτοσχέδια καράβια τους με προορισμό τη μεγάλη λίμνη της Αγίας Βαρβάρας. Εκεί αφού κάνουν την ευχή τους, θα τα ρίξουν στα αγιασμένα νερά της λίμνης και θα τα καμαρώσουν ώσπου να καούν ή να πλεύσουν ως τα θεμέλια της βυθισμένης εκκλησίας. Τα παιδιά, επάνω στα καραβάκι, ανάβουν κεράκια και γράφουν το όνομά τους.
Η Αγία Βαρβάρα όμως, εκτός από προστάτιδα του πυροβολικού ήταν και η προστάτιδα των κοριτσιών. Ο θρύλος λέει ότι τις φυλούσε από τη γλωσσοφαγιά και βοηθούσε τα «τυχερά» του γάμου τους.
Έτσι σύμφωνα με μια εκδοχή, όλα τα ελεύθερα κορίτσια την παραμονή της γιορτής της, μόλις σκοτείνιαζε, άναβαν κεριά στον ανατολικό τοίχο της λίμνης. Κάποιες κοπέλες έβαζαν τα κεράκια τους πάνω σε σανίδες ξύλου και μαζί με μια ευχή τα έστελναν στο βυθισμένο εκκλησάκι της Αγίας Βαρβάρας. Αν το κεράκι έσβηνε θεωρούνταν αποτυχία ενώ αν έφτανε στον προορισμό του μεγάλη καλοτυχία. Το επόμενο πρωί βέβαια, όλα τα κορίτσια είχαν μια ευκαιρία ακόμη για την εύνοια της Αγίας, καθώς κατέφθαναν και πάλι στη λίμνη «αμίλητα» αυτή τη φορά, για να πλυθούν με το νερό που η Αγία Βαρβάρα είχε αγιάσει το προηγούμενο βράδυ. Τα κορίτσια δε μιλούσαν μέχρι να πλυθούν για να «πιάσει» η ευχή τους!
Πρέπει δε να σημειωθεί ότι και οι Τούρκοι κάτοικοι της Δράμας εκτιμούσαν την Αγία Βαρβάρα συμμετέχοντας στην λιτανεία, προσφέροντας αφιερώματα στην εικόνα αργυρά και ανάβοντας λαμπάδες. Πολλές δε Τουρκάλες, έτρεχαν στις πηγές της τα χαράματα αμίλητες για να πλυθούν και να καθαγιασθούν.
