Από τον Πολιτιστικό Σύλλογος Ποντίων Ακρίτες Ν. Κρώμνης
Την Κυριακή του Θωμά
το Ταφικό Έθιμο στη Νέα Κρώμνη
ΑΝΑΒΙΩΝΕΙ για άλλη μια χρονιά την Κυριακή του Θωμά 19 Απριλίου, το Ταφικό Έθιμο. Διοργανωτής είναι ο Πολιτιστικός Σύλλογος Ποντίων Ακρίτες Ν. Κρώμνης και πραγματοποιείται στις 11.00 το πρωί, στα Νεκροταφεία Νέας Κρώμνης Δράμας (πίσω από το πάρκο των Κομνηνών).
Στη Δράμα το έθιμο αναβιώνει πάνω από 100 χρόνια, όπου συγκεντρώνονται οικογένειες, συγγενείς και φίλοι για να μνημονεύσουν τους νεκρούς τους. Πρόκειται για ένα από τα σπουδαιότερα έθιμα της ποντιακής παράδοσης, όπου οι Έλληνες του Πόντου τιμούσαν τους νεκρούς τους, με μια ιδιαίτερη γιορτή, που έχει τις ρίζες της στην αρχαία Ελλάδα.
Όπως αναφέρει η παράδοση, την ημέρα της Ανάστασης, οι ψυχές των νεκρών ανεβαίνουν από τον Άδη, για να παραμείνουν μέχρι την ημέρα του Αγίου Πνεύματος. Έτσι, την Κυριακή του Θωμά, συγγενείς και φίλοι των νεκρών, συγκεντρώνονταν στα κοιμητήρια και πάνω στους τάφους των αγαπημένων τους, παρέθεταν γεύμα προς τιμήν τους, με εδέσματα που είχαν παρασκευάσει από το σπίτι. Με αυτό τον τρόπο ένιωθαν σαν να γευματίζουν μαζί τους οι αγαπημένοι τους που «έφυγαν» από τη ζωή. Η μέρα αυτή συμβολίζει την Ανάσταση και όχι το πένθος, συμβολίζει την συνέχιση της ζωής μετά από το θάνατο.
Στον Πόντο, την Κυριακή του Θωμά, (τη Δευτέρα του Πάσχα ή του Αγίου Πνεύματος σε κάποιες περιοχές), συγγενείς και φίλοι των νεκρών, επισκέπτονταν τα νεκροταφεία. Τα μνήματα πλένονταν και αφού γινόντουσαν τα τρισάγια από τον Ιερέα, κατόπιν έστρωναν γιορτινό τραπέζι, τσουγκρίζοντας πάνω από τον τάφο τα κόκκινα αυγά, προσφέροντας ποικιλία Ποντιακών εδεσμάτων και κερνώντας κρασί ή οποιοδήποτε άλλο ποτό… θα ήθελε ο μακαρίτης!
Φίλοι και συγγενείς μιλούσαν για το νεκρό, φέρνοντας στο μυαλό τους όσα πέρασαν μαζί του και ήταν σαν ο ίδιος να βρίσκεται ανάμεσα τους. Αν ο νεκρός αγαπούσε το τραγούδι, φίλοι του τραγουδούσαν πάνω από τον τάφο, με τη συνοδεία της Ποντιακής λύρας…
Το Ταφικό έθιμο έχει αρχαιοελληνικές ρίζες και συνδέεται άρρηκτα με την ποντιακή παράδοση, γεγονός που φανερώνει την πίστη του ποντιακού λαού στην χριστιανική αντίληψη για την ανάσταση των νεκρών και το σεβασμό και την τιμή προς εκείνους και δεν περιλαμβάνει καθόλου θρήνο, αλλά ευφορία και ευχαρίστηση.
