Από το 1896 στο 2026…
Το 2026 θα πρέπει να γίνει
χρονιά διεκδίκησης να επανέλθει
ο σιδηρόδρομος στη Δράμα
Εκατόν τριάντα χρόνια από τα εγκαίνια του Σιδηροδρομικού Σταθμού Δράμας
Του Θανάση Πολυμένη
ΓΙΑ ΤΗ ΔΡΑΜΑ, το τρένο ήταν από τα σπουδαιότερα μεταφορικά μέσα κάποτε. Περιοχή μακριά από θάλασσα, ευρισκόμενη στην ενδοχώρα, είχε πάντα συγκοινωνιακά προβλήματα στη διασύνδεσή της με την υπόλοιπη χώρα.
Το ανάγλυφο του εδάφους, από την πλευρά της Αμφίπολης, κυρίως τα παλαιότερα χρόνια, δεν επέτρεπε την ευκολία των μεταφορών.
Σήμερα βέβαια, αν και η Δράμα έχει δυο διεξόδους προς Καβάλα και Εγνατία Οδό, εντούτοις πρόκειται για δρόμους που βρίσκονται σε ιδιαίτερα άσχημη κατάσταση. Παρ’ όλες τις σύγχρονες οδικές συνδέσεις σε όλη την Ελλάδα, η Δράμα δεν έχει ικανούς δρόμους για την κίνηση οχημάτων και φορτηγών, παρ’ όλο που έχει μια σημαντική εμπορική δραστηριότητα.
Όλα τα προηγούμενα χρόνια, πολλά πριν από σήμερα, η Δράμα αναπτύχθηκε κυρίως μέσω του Σιδηροδρόμου. Ο Σιδηρόδρομος ήταν αυτός που έδινε ζωή, στις κάθε είδους μεταφορές και ο Σιδηροδρομικός Σταθμός της πόλης, ήταν το μεγάλο εμπορευματικό και επιβατικό κέντρο της περιοχής. Σήμερα όμως αυτό το μεγάλο κέντρο δεν υπάρχει, έχει υποβαθμιστεί και τα τελευταία έξι χρόνια δεν υφίστανται ούτε καν δρομολόγια.
Γιατί συμβαίνουν όμως όλα αυτά, που είναι γνωστά στους περισσότερους; Σε λίγες μέρες πλησιάζει το 2026, μια χρονιά που κανονικά, σε κάθε άλλη περίπτωση, θα έπρεπε να είναι σταθμός για το Σιδηρόδρομο στη Δράμα. Και αυτό γιατί, το 2026, κλείνουν 130 χρόνια από τα εγκαίνια του Σιδηροδρομικού Σταθμού το 1896!
Εκατόν τριάντα χρόνια μετά, και σε κάθε άλλη περίπτωση σήμερα, τα πάντα θα έπρεπε να είναι διαφορετικά. Σήμερα θα έπρεπε ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Δράμας να είναι ένα σημαντικό εμπορικό κέντρο της περιοχής.
Τα καπνοχώραφα, τα μάρμαρα, τα κρασιά και πολλά άλλα προϊόντα, σήμερα θα έπρεπε να μεταφέρονται με τρένα. Παρ’ όλα αυτά σήμερα γίνεται το αντίθετο.
Το ιστορικό του Σ.Σ. Δράμας
Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Δράμας, κατασκευάστηκε το 1895 από την εταιρεία Ενωτικός Θεσσαλονίκης – Κωνσταντινούπολης (Jonction Salonique – Constantinople) στην όποια συμμετείχαν η Οθωμανική Αυτοκρατορική Τράπεζα (Banque Imperiale Ottomane) και διάφοροι βελγικοί και γαλλικοί οίκοι.
Η κατασκευή και εκμετάλλευση του δικτύου, ανετέθη με σύμβαση που επεγράφη εκ μέρους της εταιρείας από τον Γάλλο τραπεζίτη Rene Baudouy στην Κωνσταντινούπολη στις 10 Σεπτεμβρίου 1892. Το 1896 η εταιρεία εγκαινίασε τη γραμμή, συνδέοντας έτσι τη Θεσσαλονίκη με το Δεδεάγατς (Αλεξανδρούπολη) και κατ’ επέκταση με την Κωνσταντινούπολη. Η επίσημη εξαγορά από το ελληνικό δημόσιο των δικτύων που περιήλθαν στην κατοχή του, μετά την απελευθέρωση του βορειοελλαδικού χώρου, πραγματοποιήθηκε ως το 1925. Οι εγκαταστάσεις του περιλάμβαναν αποθήκες, μηχανοστάσιο, περιστροφική πλάκα, υδατόπυργο και διάφορα άλλα κτίσματα, τα οποία διασώζονται μέχρι σήμερα στην αρχική τους μορφή. Στα τέλη του 19ου αιώνα επεκτείνεται το σιδηροδρομικό δίκτυο από τη Θεσσαλονίκη προς Ανατολική Μακεδονία και Θράκη.
Στις αρχές του 21ου αιώνα η ηγεσία της χώρας αποφασίζει ότι ο κύκλος ζωής του Σιδηροδρομικού Σταθμού Δράμας θα πρέπει σταδιακά να αρχίσει να κλείνει. Έτσι ξεκινά η συρρίκνωση των δρομολογίων με αποτέλεσμα να περνούν πλέον από Δράμα μόνο δύο τρένα. Ωστόσο, από το 2020 μόνο ένα τρένο συνδέει τη Δράμα με τη Θεσσαλονίκη και ένα λεωφορείο της Hellenic Train συνδέει τη Δράμα με την Αλεξανδρούπολη. Σταδιακά και από το 2019 σταμάτησε πλήρως η επιβατική γραμμή και παραμένουν μόνο τα λεωφορεία.
Το 2026, θα πρέπει να περάσει στην ιστορία, ως μια χρονιά, κατά την οποία η Δράμα διεκδίκησε σθεναρά και με πείσμα το άνοιγμα των δρομολογίων. Υποθετικά, το Υπουργείο έχει δεσμεύει κάποια χρήματα! Μπορεί η Δράμα να διεκδικήσει; Αν όχι, τότε υπάρχει πρόβλημα!
