Η υπεύθυνη εκπαιδευτικός κα. Παλασίδου μιλάει στον «Π.Τ.»
Το «Εφημεριδάκι του Βώλακα»
που δίνει ζωή στο Δημοτικό
σχολείο και στην Κοινότητα
Όταν η φαντασία των μαθητών σπάει την απομόνωση ενός ορεινού χωριού
Του Θανάση Πολυμένη
ΓΙΑ ΝΑ φτάσει στο σημείο ένα σχολείο και δη ένα Δημοτικό σχολείο σε μια απομακρυσμένη Κοινότητα να εκδίδει σταθερά για μια σχολική χρονιά μια μαθητική εφημερίδα, θα μπορούσε κανείς να το πει και κατόρθωμα.
Γιατί η έκδοση μιας μαθητικής εφημερίδας και μάλιστα αρκετά καλαίσθητης, είναι όντως κατόρθωμα, και δεν είναι … παίξε – γέλασε! Πάνω απ’ όλα, χρειάζεται ο εκπαιδευτικός να έχει διάθεση, να ασχολείται στον ελεύθερο χρόνο του και μαζί με τα παιδιά να συζητάνε με τις ώρες ώστε να καταλήγουν στα άκρως ενδιαφέρονται κείμενα. Και ακόμα, τα παιδιά θα πρέπει – μέσα από μια μεγάλη συζήτηση – να έχουν κατανοήσει τους λόγους ύπαρξης μιας μαθητικής εφημερίδας.
Αυτό έγινε και στο Δημοτικό Σχολείο του Βώλακα, με υπεύθυνη εκπαιδευτικό την κα. Αικατερίνη Παλασίδου, η οποία μαζί με τα παιδιά της ΣΤ΄ Τάξη του Δημοτικού, έχουν ήδη εκδώσει για τη σχολική χρονιά που μόλις ολοκληρώνεται, ήδη πολυσέλιδα και καλαίσθητα φύλλα εφημερίδας, γεμάτα με πλούσιο υλικό, συνεντεύξεις, ενδιαφέροντα κείμενα γνώσεων και φυσικά και διάφορα άλλα θέματα όπως παρουσιάσεις βιβλίων, θέματα πολιτισμού του Βώλακα, ακόμα και σταυρόλεξα.
Πρόκειται για «Το Εφημεριδάκι του Βώλακα», ο τίτλος του με υπότιτλο: «Φτιαγμένο με μεράκι και φαντασία από την ΣΤ΄ Τάξη».
Στις στήλες της υπέροχης αυτής μαθητικής εφημερίδας, μπορεί κανείς να διακρίνει στήλες όπως «Τα νέα του χωριού μας», «Η γωνιά της γνώσης», «Παγκόσμιες Ημέρες», «Για… βιβλιοφάγους», «Κουδούνι για συνέντευξη», «Συναντώντας την παράδοση», «Μικροί (εξ)ερευνητές» και άλλες.
Για όσους ενδιαφέρονται, μπορούν να τη βρουν διαδικτυακά στη διεύθυνση: https://schoolpress.sch.gr/efimeridakivolaka/
Παλασίδου: Η ιδέα της συμμετοχής
Προκειμένου να δούμε πώς αυτή η δουλειά έχει πάρει τα εύσημα όλων όσοι την έχουν ξεφυλλίσει και διαβάσει, μιλήσαμε με την υπεύθυνη εκπαιδευτικό κα. Κατερίνα Παλασίδου, η οποία σημειώνει αρχικά ότι, «η ιδέα ξεκίνησε όταν θελήσαμε να συμμετάσχουμε σαν τάξη, με τέτοιο τρόπο ώστε να μπορέσει να υπάρξει φωνή στο χωριό και φωνή από τα παιδιά. Επίσης, η ιδέα της εφημερίδας βρίσκεται και στο κομμάτι της αυτοαξιολόγησης του σχολείου, στον άξονα Σχολείο και Κοινωνία και κυρίως όσον αφορά τη διάχυση των δράσεων που κάνουμε στο σχολείο».
Η ίδια είχε προτείνει την ιδέα στο Σύλλογο Διδασκόντων με στόχο τα παιδιά να έχουν μια δημιουργική χρονιά όπως και το Σχολείο. Ο Σύλλογος συμφώνησε και πλέον το Δημοτικό Σχολείο του Βώλακα μετράει σήμερα πέντε φύλλα εφημερίδας. Η έντυπη εφημεριδούλα διανέμεται κατ’ αρχάς σε όλα τα παιδιά του Σχολείου, ενώ η διάχυσή της γίνεται μέσω της πλατφόρμας School Press, που είναι οι ψηφιακές, οι σχολικές εφημερίδες και περιοδικά, και μέσω της ιστοσελίδας του σχολείου.
Η δεκτικότητα των παιδιών
Ερωτώμενη για το πώς άκουσαν τα παιδιά την όλη ιδέα και πώς την αποδέχθηκαν, η κα. Παλασίδου σημειώνει ότι από την αρχή έδειξαν τον ενθουσιασμό τους. «Ήθελαν να συμμετάσχουν και να δώσουν παλμό, ουσιαστικά, στο σχολείο, μέσα από τη δική τους φωνή. Στη αρχή έδειξα διάφορες σχολικές εφημερίδες για να έχουν μία εικόνα περί τίνος πρόκειται, για να ξέρουν ποιες είναι οι στήλες, τι άρθρα μπορούμε να γράψουμε και να συμπεριλάβουμε στο δικό μας εφημεριδάκι.
Στη συνέχεια, αποφασίσαμε από κοινού, συνεργατικά, τα παιδιά της τάξης μου —γιατί μόνο μία τάξη το έκανε αυτό, η ΣΤ΄ Δημοτικού— να γράφουμε διάφορα άρθρα που αφορούν συγκεκριμένες θεματικές, όπως είναι τα νέα του χωριού, τα νέα του σχολείου, η παράδοση, γιατί ο Βώλακας έχει πολύ μεγάλη παράδοση. Να υπάρχει η ψυχαγωγική στήλη και να υπάρχει και κάποια γωνιά γνώσης και βιβλιοπαρουσιάσεις. Τα παιδιά δούλευαν όλα μαζί, επέλεγαν τα ίδια, μέσα από συζήτηση που κάναμε, ποια άρθρα θα γράψουν το καθένα, συγκέντρωναν το υλικό, έγραφαν τα άρθρα. Στη συνέχεια, ως επιμελήτρια ουσιαστικά της εφημερίδας, επιμελούμουν τα κείμενα, έκανα τη σελιδοποίηση και ήταν έτοιμο».
Τα παιδιά του Νηπιαγωγείου
Ιδιαίτερη είναι επίσης και η συμμετοχή των παιδιών του Νηπιαγωγείου, τα οποία συμμετείχαν σε διάφορες έρευνες, όπως και οι υπόλοιπες τάξεις. «Κατά κύριο λόγο, τα παιδιά της ΣΤ΄ Δημοτικού έκαναν την όλη δουλειά, ενώ σε μια γωνιά της εφημερίδας αναφέρονται όλοι οι συντελεστές»
Η έννοια της εφημερίδας και της ενημέρωσης
Ερωτώμενη για το πώς τα παιδιά, μέσα από την όλη διαδικασία, αντιλαμβάνονται την έννοια της εφημερίδας και της ενημέρωσης, η κα. Παλασίδου, τονίζει: «Τα παιδιά θεωρούν ότι μέσα από την εφημερίδα, ως μαζικό μέσο ενημέρωσης, μπορούν να πούνε διάφορα πράγματα που αφορούν το χωριό τους και να δώσουν ουσιαστικά φωνή στο χωριό.
Γιατί ο Βώλακας, ως αποκομμένο ορεινό χωριό, ναι μεν έχει τη δική του δυναμική, αλλά το θεώρησαν ως μια πολύ καλή ευκαιρία, όπως και όλοι οι συνάδελφοι εδώ στο σχολείο, να μπορέσουμε να προωθήσουμε διάφορα πράγματα και δράσεις που κάνει το σχολείο μας, για να δείξουμε το δυναμικό παρόν που έχει, αλλά και το ίδιο το χωριό».
Όπως σημειώνει μάλιστα, «από εκεί και πέρα, θεώρησαν ότι καλό είναι να υπάρχουν και νέα του χωριού και νέα του σχολείου, γι’ αυτό υπάρχουν και δύο στήλες που είναι με πολλά άρθρα, ώστε να μπορέσουν τα παιδιά, και μέσω της συνεργασίας μεταξύ τους και της ελευθερίας έκφρασης που έχουν —γιατί τα ίδια επέλεγαν τα άρθρα που θα βάλουμε σε κάθε φύλλο και για ποιο πράγμα θα μιλήσουμε— να παρουσιάσουν ουσιαστικά το χωριό τους και το σχολείο μας, κατ’ επέκταση».
Η επιλογή των θεμάτων
Στην ερώτηση για το πώς επιλέγονται τα θέματα, η ίδια επισημαίνει ότι αυτά έβγαιναν «μέσα από τα τεκταινόμενα του χωριού και γενικά τις δράσεις του σχολείου και ανάλογα γράφαμε τα άρθρα. Για παράδειγμα, τα νέα του σχολείου που είχαμε τα πιο πολλά άρθρα μας, βλέπαμε τις δράσεις τις οποίες κάναμε, τις εκδρομές, ό,τι δράση υπήρχε στο σχολείο, και τα αρθρογραφούσαν τα παιδιά, τα ίδια.
Κάποιες φορές που υπήρχε έλλειψη άρθρων, τους βοηθούσα και τους έδινα ορισμένα θέματα προκειμένου να μπορέσουν να βγάλουν κάποια κείμενα. Ετοίμαζα μια λίστα και από εκεί επέλεγαν τι ήθελαν να αναπτύξουν».
Η εμπειρία
Ερωτώμενη για το πώς η ίδια έζησε όλη αυτή την εμπειρία, εξηγεί ότι στο Βώλακα εκδιδόταν και άλλη μαθητική εφημερίδα το 1982, η οποία είχε σταματήσει στη συνέχεια.
«Ως εκπαιδευτικός, πρώτη φορά ασχολούμαι με τη σχολική εφημερίδα και με τον Τύπο. Ήταν ένα όνειρο ζωής, γιατί ήθελα από μικρή ως μαθήτρια να το κάνω αυτό, αλλά δεν μου δόθηκε η ευκαιρία. Οπότε το θεώρησα ως μια πολύ καλή ευκαιρία αυτή που δόθηκε με τα παιδιά της ΣΤ΄ Δημοτικού, γιατί ήταν και ένας τρόπος να τα κάνω να βλέπουν καλύτερα και τη γραφή. Γιατί δυστυχώς, με την ψηφιοποίηση όλων, η γραφή και ο έντυπος Τύπος άρχισε σιγά-σιγά να φθίνει. Οπότε ήταν μια πολύ καλή ευκαιρία, ένας καλός τρόπος να τα εμπλέξω στη γραφή, γιατί τίποτα δεν μου έφεραν μέσω υπολογιστή, ήταν όλα χειρόγραφα».
Η ίδια πάντως κάνει τη διαπίστωση ότι «είναι μια πολύ ωραία εμπειρία, πολύ ιδιαίτερη και δύσκολη, όπως για παράδειγμα η σελιδοποίηση να καταλάβεις τη λογική και την τεχνική τους. Αλλά είναι κάτι το οποίο μας γέμιζε όλους, συνεργαστήκαμε πολύ καλά με τα παιδιά, σαν να είμαστε μια οικογένεια και όχι μια ομάδα».
Συνέντευξη των παιδιών για τη σχολική εφημερίδα
Στο πλαίσιο της παρουσίασης της εφημερίδας του Δημοτικού Σχολείου του Βώλακα, οι μαθητές-αρθρογράφοι μίλησαν για την εμπειρία τους στη δασκάλα τους κας. Παλασίδου.
Ποια στιγµή από τη συµµετοχή σου στην εφηµερίδα δεν θα ξεχάσεις ποτέ;
«Δεν θα ξεχάσω το γεγονός ότι την κάναµε µαζί σας και δουλεύαµε όλοι µας σαν οµάδα και επίσης ότι ήταν πάρα πολύ ωραία τα άρθρα που γράφαµε».
Μαριάννα Δ.
Ποιο άρθρο ή δουλειά σου σε έκανε πιο περήφανο/η;
«Μου έχει µείνει στο µυαλό το άρθρο που έγραψα για την «Κλινική της αµαρτίας», γιατί αυτό µου ήρθε αµέσως στο µυαλό και γιατί είναι µέρος από τα έθιµα του Δωδεκαηµέρου, που έχουµε στο χωριό µας».
Άγγελος Μ.
Πώς θα περιέγραφες τη συνεργασία σου µε µία λέξη;
«Όµορφη!»
Δηµήτρης Κ.
Τι θα σου λείψει περισσότερο από τη συντακτική οµάδα;
«Θα µου λείψει το γεγονός ότι όλοι µαζί δουλεύαµε οµαδικά. Όλοι γράφαµε άρθρα που από την αρχή θέλαµε να τα γράψουµε και γι’ αυτό έγινε όµορφη δουλειά. Ο ενθουσιασµός που είχαµε κάθε φορά για κάθε καινούργιο φύλλο που εκδίδαµε. Το γεγονός ότι δουλεύαµε µε πολλή χαρά και κάθε φορά περιµέναµε να δούµε το καινούργιο υλικό που θα είχε η εφηµερίδα µας. Επίσης ότι ήµασταν µία οµάδα µε πολύ καλή συνεργασία και είχαµε «οικογενειακό» κλίµα».
Κατερίνα Π.
Πώς νιώθεις που αυτό είναι το τελευταίο φύλλο;
«Νιώθω και καλά και άσχηµα. Καλά, γιατί τελειώνει το γράψιµο για την εφηµερίδα και άσχηµα, γιατί ο κόσµος δεν θα µαθαίνει τα νέα του χωριού µας».
Ιωάννης Ζ.
Αν µπορούσες να ξαναρχίσεις, θα έκανες κάτι διαφορετικά;
«Όχι! Θα έκανα τα ίδια ακριβώς!»
Πέτρος Μ.
Τι θα κρατήσεις από αυτή την εµπειρία για το µέλλον;
«Θα κρατήσω το ότι συνεργαστήκαµε πολύ καλά όλοι µας».
Άγγελος Μ.
Τι θα συµβούλευες ένα παιδί που θέλει να συµµετάσχει στο µέλλον;
«Θα το συµβούλευα να δέχεται την άποψη και τη γνώµη των συµµαθητών του, να συνεργάζεται πολύ καλά µαζί τους, να προτείνει ιδέες και να µη φοβάται για αυτές, να έχει ελευθερία σκέψης και να το αγαπήσει όπως το αγαπήσαµε όλοι εµείς».
Κατερίνα Π.
Ποιο είναι το πιο σηµαντικό µήνυµα που θέλεις να αφήσεις µέσα από τη δουλειά σου;
«Είναι η συνεργασία που είχαµε, η ενηµέρωση για διάφορα θέµατα και να ακούς τους άλλους για το τι έχουν να πουν».
Σοφία Π.
Γιατί αξίζει να υπάρχει σχολική εφηµερίδα;
«Αξίζει να υπάρχει σχολική εφηµερίδα για να συνεργάζονται καλύτερα τα παιδιά, να µαθαίνουν να γράφουν και να έχουν πιο όµορφο λόγο, γιατί θα διαβάσει πολύς κόσµος αυτό που γράφουν, οπότε χρειάζεται να είναι πιο επίσηµος ο λόγος και γιατί µε τη εφηµερίδα το σχολείο µας θα το µάθει πιο πολύς κόσµος και θα ακουστούν οι φωνές µας».
Ιωάννα Μ.
