Το σκαρπέλο της ελληνικής
γλώσσας συνεχίζει να σμιλεύει
από τη Γρανάδα στη Δράμα
Η φιλόλογος του Κέντρου Βυζαντινών, Νεοελληνικών & Κυπριακών Σπουδών της Γρανάδας κα. Πολύχρου, μιλάει στον «Π.Τ.»
Του Θανάση Πολυμένη
ΣΕ ΠΛΗΡΗ εξέλιξη βρίσκεται το 14ο Θερινό Πρόγραμμα Ελληνικής Γλώσσας, Μετάφρασης και Πολιτισμού που διεξάγεται στη Δράμα, από το Πανεπιστήμιο της Γρανάδας Ισπανίας.
Όπως ήδη έχουμε δημοσιεύσει, στο πρόγραμμα φοιτούν 32 ξένοι φοιτητές από Ισπανία, Ιταλία, Γαλλία, Γερμανία, Πολωνία, Τσεχία, Τουρκία, Ουρουγουάη και άλλες χώρες, οι οποίοι σπουδάζουν τη νεοελληνική γλώσσα και μαθαίνουν για την ιστορία και τον πολιτισμό της Ελλάδας, αλλά και της περιοχής της Δράμας και όχι μόνο.
Στο πλαίσιο αυτό, ο «Π.Τ.» έχει ήδη μιλήσει με ορισμένους φοιτητές (βλέπε και «Π.Τ.» Τρίτη 14 Ιουλίου 2026). Στη σημερινή έκδοση, μιλάμε με την κα. Θεοδώρου Πολύχρου, Φιλόλογο του Κέντρου Βυζαντινών, Νεοελληνικών και Κυπριακών Σπουδών, η οποία βρίσκεται στη Δράμα και παραδίδει τα σχετικά μαθήματα στους φοιτητές.
Η κα. Πολύχρου ζει στην Ισπανία τα τελευταία 33 χρόνια όπως μας λέει, ενώ εδώ και 20 χρόνια, είναι υπεύθυνη μαθημάτων στο Κέντρο Βυζαντινών, Νεοελληνικών και Κυπριακών Σπουδών στη Γρανάδα.
Ερωτώμενη για ποιο λόγο οι ξένοι φοιτητές επιλέγουν τις νεοελληνικές σπουδές, ήτοι εκτός από την ελληνική γλώσσα να μάθουν για την ιστορία, τον πολιτισμό και τη λογοτεχνία της Ελλάδας, η κα. Πολύχρου σημειώνει ότι συνεργάζεται «με πολλούς καθηγητές Μέσης Εκπαίδευσης οι οποίοι είναι Κλασικοί Φιλόλογοι ή Λατινιστές και έρχονται στο Κέντρο μας για να προσθέσουν τη νέα ελληνική γλώσσα στη γλωσσική τους εμπειρία».
Όπως εξηγεί, «αφιερώνουν κάποιο χρόνο από τα μαθήματα στην αρχαία ελληνική γλώσσα, η οποία μπορεί να φαίνεται ότι είναι μια νεκρή γλώσσα, όμως είναι μια γλώσσα ζωντανή και εν χρήσει».
Τονίζει μάλιστα χαρακτηριστικά, ότι, «αυτό που διαπίστωσα και οι ίδιοι διαπίστωσαν, είναι ότι μαθαίνοντας τα νέα ελληνικά – αναφέρομαι πρωταρχικά στους κλασικούς φιλολόγους – ανακάλυψαν ότι μιλώντας νέα ελληνικά είναι ο τρόπος για να νιώθουν πιο κοντά στην αρχαία ελληνική γλώσσα που ήδη κατείχαν.
Αυτό λοιπόν το συναίσθημα το μεταφέρουν και στους μαθητές τους, οι οποίοι τελικά, από τους καθηγητές τους εμπνευσμένοι και ορμώμενοι, καταλήγουν να επιλέξουν αυτές τις κλασικές σπουδές».
Αναφορικά με το θέμα των γονιών των φοιτητών που επιλέγουν τις συγκεκριμένες σπουδές, τονίζει: «Έχετε δίκιο όταν λέτε ότι υπάρχουν κάποιοι γονείς οι οποίοι αντιστέκονται, αλλά επίσης υπάρχουν και μαθητές, φοιτητές οι οποίοι αντιστέκονται. Δηλαδή όταν έχουν ξεκάθαρο στο μυαλό τους ότι η ελληνική γλώσσα δεν είναι μόνο ένα αρχαίο εργαλείο, αλλά μπορεί να μετατραπεί και σε σύγχρονο, τότε έρχονται κοντά και το μαθαίνουν και το γνωρίζουν».
Όπως χαρακτηριστικά τονίζει η κα. Πολύχρου, «νομίζω επίσης ότι το Κέντρο Βυζαντινών, Νεοελληνικών και Κυπριακών Σπουδών κάνει πολύ καλή δουλειά, γιατί είναι χώρος έμπνευσης για τους καθηγητές και μέσα από αυτούς για τους μαθητές τους».
Αυτό που επισημαίνει η ίδια, είναι ότι το συγκεκριμένο τμήμα μετάφρασης και διερμηνείας της Γρανάδας, είναι από τα δυσκολότερα σ’ αυτόν τον τομέα και από τα καλύτερα και έχει μεγάλη απήχηση και εμβέλεια. «Είναι από τα δυσκολότερα τμήματα για να μπει κανείς στην Ισπανία, όπου επίσης διδάσκεται η ελληνική γλώσσα».
Διευκρινίζει στο σημείο αυτό, ότι, «το μέγιστο των μαθητών μου είναι κλασικοί φιλόλογοι, ιστορικοί, αρχαιολόγοι αλλά επίσης ορισμένοι απ’ αυτούς είναι γιατροί, μαθηματικοί και οι οποίοι ανακαλύπτουν ότι οι όροι που χρόνια τώρα χρησιμοποιούν είναι ελληνικοί και μάλιστα χρησιμοποιούνται καθημερινά».
Όπως μάλιστα θεωρεί η ίδια, «πίσω από αυτές τις σπουδές υπάρχει πάντα κάποια δουλειά, η οποία ξεκινάει από τα Κέντρα και τα Τμήματα Κλασικών Σπουδών στην Ισπανία. Και το δικό μας Κέντρο, είναι σημείο αναφοράς από τους ίδιους τους κλασικούς φιλολόγους, οι οποίοι, παρ’ όλες τις αντιξοότητες – γιατί υπάρχουν πράγματι πολλές – συνεχίζουν τα προγράμματα αρχαίας ελληνικής γλώσσας μέχρι και λατινικών. Και όλο αυτό, το μεταφέρουν και το μεταδίδουν στους μαθητές τους ώστε να πείθονται να ακολουθήσουν αυτές τις σπουδές».
Ερωτώμενη αν αυτά τα παιδιά που μαθαίνουν αρχαία και νέα ελληνικά, τα μαθαίνουν ίσως καλύτερα και από πολλούς Έλληνες, η ίδια απαντάει «πολύ πιθανόν» και συνεχίζει με ένα αστείο που συμβαίνει όταν βρίσκονται στη Δράμα: «Όταν πηγαίνουν σε διάφορους χώρους εδώ στη Δράμα αυτά τα παιδιά, είτε σε ξεναγήσεις και αλλού, πολλοί Δραμινοί τους λένε, ελάτε να μάθετε και σ’ εμάς ελληνικά. Η αλήθεια είναι ότι εμείς τους διδάσκουμε πολλά πράγματα για την ιστορία, τη γλώσσα, τον πολιτισμό, την τέχνη και την ετυμολογία ακόμα. Μαθαίνουν την ελληνική γλώσσα σε όλο το βάθος της και μέσα από άπειρες δραστηριότητες».
